24 mei 2012

Een beeld van het Beeldhouwerstelsel


Tataratááá, zie daar NGC 253, oftewel het Beeldhouwerstelsel in het gelijknamige sterrenbeeld Beeldhouwer (Sculptor op z’n Latijn). Prachtig in beeld gebracht door ESO’s VISTA telescoop van het Paranal Observatorium in Chili. Het origineel is hier te bekijken, 44 Mb groot. De schijnbare helderheid van dit spiraalstelsel – 13 miljoen lichtjaar en 72 meter verderop – is 8,0 m en dat maakt ‘m een dankbaar object voor amateur-sterrenkundigen. VISTA, wat staat voor Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomyis sinds eind vorig jaar in gebruik. De hoofdspiegel is 4,1 meter in doorsnede, naar hedendaagse maatstaven niet eens zo groot. Maar het werkelijke apparaat dat het ‘m doet is een drie ton wegende camera achter VISTA die 67 megapixels op de pixelschaal telt. Die kijkt vanaf Paranal in het visuele gedeelte en nabije infrarood van het electromagnetisch spectrum. Om dat infrarode mogelijk te maken wordt de camera tot -200 °C gekoeld. NGC 253 is overigens in 1783 ontdekt door Caroline Herschel, zus van William Herschel. ‘t Is maar dat je ‘t weet. :bron: Bron: ESO.

Effe wat anders: ik heb zojuist WordPress geupgrade van v2.9.2 naar v3.0. WordPress is de software waar m’n site op draait. Ik heb het idee dat het allemaal goed is gegaan :-D (drie hoeraatjes voor Matt), maar mocht je nog iets tegenkomen wat niet helemaal hoort dan hoor ik dat graag.

Share

Rosetta heeft Lutetia in het vizier

Rosetta heeft Lutetia in het vizier

Op 31 mei j.l. nam de sonde Rosetta met z’n Navigation Camera A (NavCam A, hij heeft ook nog een versie B aan boord) de planetoïde Lutetia op de digitale korrel. Rosetta zal op 10 juli a.s. langs deze 95 km grote planetoïde vliegen, waarbij de kortste afstand om 17:44:55.57 uur Nederlandse tijd 3160 km zal bedragen. Die afstand zou bij de huidige koers van Rosetta nóg korter kunnen zijn, 2639 km volgens de berekeningen, maar vreemdgenoeg schijnt dat té dichtbij en dus ongewenst te zijn. Als Rosetta de Lutetia op 2639 km zou passeren dan zouden de camera’s aan boord de planetoïde niet in één keer in beeld kunnen krijgen en dat zou voor het verdere vervolg van Rosetta’s missie risico’s bevatten. Vandaar dat men vóór 10 juli enkele baancorrecties zal doen, waarbij zo’n 300 gram brandstof zal worden gebruikt, resulterend in de gewenste 3160 km als minimale afstand. Planetoïde Lutetia is voor de Europese Rosetta slechts een tussenstation. Hèt einddoel is de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko, waar Rosetta in mei 2014 na een vlucht van 6,5 miljard km een ontmoeting mee zal hebben. De bedoeling is dat dan een heuse landing op deze komeet zal plaatsvinden door de Philae lander, die zich nu aan boord van Rosetta bevindt. :bron: Bron: Rosetta Blog en nog een keer Rosetta Blog.

Share

Hubble bestudeert inslag + verdwenen band Jupiter

Hubble nam Jupiter waar op 7 juni 2010

Jupiter was de laatste tijd in het nieuws vanwege twee bijzonderheden: ten eerste was er het nieuws dat Jupiter sinds een paar maanden een grote wolkenband mist, de zogenaamde Southern Equatorial Band (SEB). Ten tweede was daar de waarneming van een inslag op Jupiter, die op 3 juni j.l. plaatsvond en die onafhankelijk van elkaar werd waargenomen door de Australiër Anthony Wesley en de Filipijn Chris Go. Hubble zou Hubble niet zijn als ‘ie niet actie ondernam op deze merkwaardigheden en dus richtte ‘ie z’n 2,4 meter grote scheerspiegel op Jupiter. Dat was op 7 juni, dus vier dagen ná de inslag. En wat zag Hubble? Niets, nou ja, afgezien van een héél klein spoortje dan1 (zie de inzet in de afbeelding) niets. Men denkt daarom dat wat Wesley en Go zagen de inslag moet zijn geweest van een meteoriet, eentje die bóven het wolkendek explodeerde en niet eronder. Zou de meteoriet de wolken zijn binnengedrongen dan zou de navolgende explosie wel een donker gat te zien hebben gegeven, zoals in juli 2009 wèl te zien was. Dat was de inslag van een komeet, die óók door Wesley was ontdekt. De foto van Jupiter van 7 juni liet tevens zien dat de verdwenen SEB weer langzaam terug begint te komen. Er is een dun laagje wit ammoniakijs overheen geschoven, zodat de band verdwenen was. De NASA denkt dat het ijs over een paar maanden helemaal verdwenen is en nu is dat al op enkele plekken te zien. Kortom, over een poosje is Jupiter weer helemaal de oude. :-D :bron: Bron: Hubble.

Noot:
  1. Da’s tenminste wat het NRC-Handelsblad op z’n wetenschapspagina van vandaag weet te vertellen. Ik moet zeggen dat ik zelf niets van een spoortje zie. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler