24 mei 2012

Neutronenster ‘eet’ zuurstofrijke witte dwerg op

Voorstelling van de dubbelster 4U 0614+091

Sterrenkundigen van SRON en de Universiteit Utrecht hebben de ‘vingerafdrukken’ van zuurstof gevonden in de röntgenstraling van een neutronenster die een witte dwerg opeet. Het bijzondere is dat die vingerafdrukken vervormd zijn door de extreme zwaartekracht die er heerst. Het is voor het eerst dat dit effect aan de hand van zuurstof kon worden bestudeerd. Extreme zwaartekracht bij neutronensterren en zwarte gaten is eerder op dezelfde manier bestudeerd. Maar dit nieuwe onderzoek is baanbrekend. Tot nu toe zijn alleen de vervormde vingerafdrukken van ijzermoleculen aangetroffen in de röntgenstraling van een neutronenster. De eigenschappen van deze zogenoemde ‘ijzerlijnen’ worden echter betwist, waardoor ze minder bruikbaar zijn voor metingen aan extreme zwaartekrachtsvelden. Ook de neutronenster uit het onderzoek is eerder bestudeerd. Maar Oliwia Madej, promovendus aan de Universiteit Utrecht en SRON, heeft nu voor het eerst de vervormde vingerafdrukken van zuurstof ontdekt in röntgenstraling van de ster. Ze deed deze ontdekking met behulp van de ESA’s ruimetelescoop XMM-Newton, met aan boord de door SRON ontwikkelde reflectietraliespectrometer die juist in dit golflengtegebied extreem gevoelig is. Het onderzoek stond onder supervisie van SRON-onderzoeker Peter Jonker. De neutronenster die de onderzoekers observeerden maakt deel uit van de dubbelster 4U 0614+091. Hierin draaien een neutronenster en een zuurstofrijke witte dwerg ruwweg elke 50 minuten om elkaar heen. De witte dwerg – feitelijk een uitgebrande ster – draait op zo’n kleine afstand rond de neutronenster dat het zuurstofrijke gas van de dwerg wordt weggezogen en in een schijf dicht om de neutronenster heen gaat wervelen. [Lees meer...]

Share

Ooit de Mare Orientale in gróóót formaat gezien?

Mare Orientale

De Mare Orientale is een reusachtig inslagbassin aan de uiterst westelijke rand van de zichtbare zijde van de maan en is daarom vanaf aarde moeilijk zichtbaar. Hij bestaat uit meerdere ringen en de buitenste daarvan heeft een diameter van maar liefst 950 km. Dat de Mare Orientale geen vulkanische vlakte is bestaande uit basalt, zoals de andere mares (‘zeeën’), maar een enorme inslagkrater werd in de jaren zestig ontdekt door de Nederlands-Amerikaanse sterrenkundige Gerard Kuiper. De inslag van een planetoïde met een diameter van 100 km moet Mare Orientale veroorzaakt hebben, vermoedelijk ergens 3 miljard jaar geleden. Afijn, waar het nu om gaat is dat de NASA met behulp van z’n Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) dit bassin in volle resolutie gefotografeerd heeft, 100 meter per pixel, en dat het resultaat daarvan te downloaden valt! 122 Mb is dat gevalletje, in tif-formaat. Volgens Phil Plait, de Bad Astronomer, is er ook nog een 185 Mb versie, maar die ben ik zelf nog niet tegengekomen. Er is ook nog een inzoom-variant, die je de mogelijkheid geeft delen uit te vergroten. De foto is eigenlijk een mozaïek van vele foto’s die de LRO nam met z’n Wide Angle Camera. :bron: Bron: Bad Astronomy.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler