24 mei 2012

Complex organisch molecuul anthraceen ontdekt in interstellaire ruimte

De vondst van anthraceen bij de ster Cernis 52

Wetenschappers van het Instituto Astrofísica de Canarias (IAC) en de Universiteit van Texas zijn er in geslaagd om in de interstellaire ruimte het zeer complexe organische molecuul anthraceen te ontdekken. Ze zagen het molecuul in spectra, gemaakt van een dichte wolk in de richting van de ster Cernis 52, gelegen in de open sterrenhoop IC 348 in het sterrenbeeld Perseus, welke 700 lichtjaren van ons verwijderd is. Het team, welke onder leiding stond van Susana Iglesias Groth, maakte bij z’n waarnemingen gebruik van twee telescopen: de William Herschel Telescoop van het Roque de los Muchachos Observatorium op La Palma (Canarische Eilanden) en met de Hobby-Eberly Telescoop in Texas. Anthraceen is een aromatische koolwaterstof, die eerder alleen in meteorieten werd aangetroffen. Moleculen zoals anthraceen en naphthaleen, welke eerder al werd aangetoond in hetzelfde gebied, zijn prebiotisch zoals ze dat noemen, d.w.z. ze zijn een bouwsteen voor het ontstaan van leven. Stel ze bloot aan ultraviolette straling, water en ammonia en ze zullen aminozuren vormen. Men denkt dat interstellaire moleculaire wolken zoals bij Cernis 52 aan de basis hebben gestaan van het ontstaan van leven. Meer weten over deze ontdekking? Dan moet je dit wetenschappelijke artikel erover lezen. :bron: Bron: Royal Astronomical Society.

Share

Rara, wat zit er in Einstein verborgen?

Ik kwam vandaag onderstaande 3D-afbeelding tegen, zo’n afbeelding waar je een tikkie loenzend naar moet kijken, zodat je er een verborgen afbeelding in ziet. Autostereogrammen heten die krengen ook wel en meer dan tien jaar geleden kwam je ze op iedere straathoek tegen. Deze van Einstein – dubbelklikken voor een grotere versie – is erg leuk  en ja… er zit iets verborgens in wat zeker met Einstein te maken heeft:

Zien jullie het? :bron: Bron: Astropixie.

Share

8 juli 2010 bedekt planetoïde Roma de ster Delta Oph

Het traject van de eclips van Delta Oph door Roma

Delta Oph (δ Ophiuchus) is een ster van magnitude 2,7 in het sterrenbeeld Slangendrager en 472 Roma is een planetoïde, welke op 11 juli 1901 – dus bijna honderd jaar geleden – ontdekt werd door Luigi Carnera. Beiden zijn geen bijzondere objecten, ware het niet dat ze op 8 juli a.s. voor iets moois gaan zorgen. Die dag zal gezien vanaf een lange, smalle strook op Aarde Roma Delta Oph gaan bedekken! En wat helemaal mooi is: die strook is niet ver hiervandaan, want hij loopt van Finland via de Oostzee, vlak langs Limburg naar de zuidelijkste punt van Portugal. :-D De bedekking zou rond 23h57m MEZT (Midden-Europese Zomertijd, dat hebben wij nu dus) plaatsvinden, binnen een ‘waarneemvenster’ van 2 minuten. Roma heeft een helderheid van ongeveer 10,7 m, dus die is zwak, maar de verwachting is dat Delta Oph zo’n vijf seconden wordt ‘uitgedoofd’ tot 13,5 m. Aangeraden wordt om vanaf 23h52m waar te nemen, want het zo kunnen zijn dat Roma een satelliet heeft, welke voor een kleine extra dip in de lichtkracht van Delta Oph zorgt. De gehele strook is hier te zien, dus je kunt dan mooi zien waar je je moet positioneren, als je deze ‘eclips’ wilt waarnemen. Op de kaart zie je een licht groene lijn. Dat is de centrale lijn van de bedekking. De grijze lijnen kun je zelf definiëren en geven jou ROI (Region of Interest) ten opzichte van de centrale lijn weer. De blauwe lijnen zijn de begrenzingen van het theoretische pad. Dit moet bij Roma met de nodige voorzichtigheid beschouwd worden. Roma is langwerpig van vorm en de breedte van dit spoor is de grootste maat die men nu inschat van Roma. Op de centrale lijn (groene lijn) is de kans dat je een bedekking ziet 52%, aan de rand van het pad (blauwe lijn) 42% en op de 1 sigma lijn (rode lijn) 15%. Harrie Rutten, President van de DOA (Dutch Occultation Association), heeft vandaag een mail rondgestuurd met meer info én waarneemtips over het waarnemen van deze once in a lifte time event. Voor wie geïnteresseerd is kan ik die mail wel toesturen. :bron: Bron: Iota + Astroforum.

Share

Een voorproefje van Icarus at the edge of Time

Begin deze maand had je in New York het jaarlijkse World Science Festival. Tijdens dat festival werd de première gegeven van Philip Glass’ nieuwste werk, Icarus at the edge of time. Da’s een soort van muzikale performance van het gelijknamige boek van de natuurkundige Brian Greene, handelend over een jongen die in aanraking komt met de extreme krachten van een zwart gat. Op 3 en 4 juli a.s. wordt het live uitgevoerd in de Royal Festival Hall in Londen door het London Philharmonic Orchestra onder leiding van Marin Alsop. Hier een voorproefje van de film, die bij Icarus at the edge of time hoort, geproduceerd door Al + Al:

Klinkt goed! :-D :bron: Bron: See further festival via Twitter.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler