24 mei 2012

Wat levert een blik op Hayabusa’s binnenste op?

Het binnenste van de Hayabusa

Dat ‘ie compleet leeg is! Tenminste, zo lijkt het op het eerste gezicht. Ik kwam de foto hiernaast tegen die gemaakt is van de sacrale binnenste container van de Japanse satelliet Hayabusa, die november 2005 getracht heeft materiaal mee te nemen van de planetoïde Itokawa en die 13 juni j.l. terugkeerde naar Aarde. In die container zou het spul van Itokawa moeten zitten, maar afgezien van wat stofjes op het tussenliggende beveiligingsglas lijkt de container leeg. Máár volgens Japanse media zouden wetenschappers ìn de container minuscule deeltjes hebben gevonden van ongeveer 0,01 mm groot. Eéntje ervan zie je op deze foto, aangewezen door een soort naald. De Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA is niet zo scheutig met het geven van info, dus vallen we op dit moment terug op die media. Volgens dezelfde bron zou men aan de buitenkant van de binnenste container een dozijn grotere deeltjes hebben gevonden, ca. 1 mm in doorsnede. In alle gevallen is de vraag of we met aardse deeltjes van doen hebben of dat ze echt van Itokawa zijn. Het laatste woord is toch aan JAXA. :bron: Bron: Planetary Society.

Share

Donderdag lancering van ‘ruimteafval-bewaker’

Impressie van het SBSS systeem

Komende donderdag, 8 juli dus, wordt de eerste satelliet in het kader van het zogenaamde Space Based Space Surveillance (SBSS) system vanaf Vandenberg Air Force Base in Californië gelanceerd. Deze 500 miljoen dollar kostende satelliet van de Amerikaanse luchtmacht heeft tot taak om het ruimteafval dat om de Aarde heen zweeft scherp in de gaten te houden. Vanaf een hoogte van 627 km boven de Aarde moet die SBSS-satelliet het puin in de gaten houden, dat eerdere satellieten hebben achtergelaten.

Gevaar van het ruimteafval

Er schijnen zo’n 20.000 stukjes puin rond te zweven van een paar centimeter en groter en al dat puin vormt een potentiëel gevaar voor de nu nog functionerende satellieten en voor de bemande ruimtevluchten. Door botsingen in de ruimte tussen satellieten, zoals op 10 februari 2009 tussen een Amerikaanse Iridium- en een Russische Kosmos-satelliet, en door geëxplodeerde satellieten zoals de Chinese ASAT test in januari 2007 komen er héél veel gevaarlijke stukjes ruimteafval bij. Men is er dus alles aan gelegen om dat scherp in de gaten te houden en eventueel voorzorgsmaatregelen te nemen, zoals in maart 2009 toen ISS-astronauten enkele keren de ‘Soyuz-schuilkelder’ in moesten duiken voor naderend puin. Ik heb eigenlijk geen idee hoeveel satellieten het SBSS systeem gaan vormen, maar na donderdag moeten meer lanceringen volgen. Je kan trouwens de grootste stukken ruimtepuin zelf ook in de gaten houden via Google Earth, probeer maar eens! :bron: Bron: Universe Today.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler