24 mei 2012

Vangnet rond Higgs boson wordt steeds kleiner

Het lijkt erop dat het vangnet rond het beroemde Higgsdeeltje zich steeds meer sluit en dat het niet lang meer zal duren voor het bewijs is geleverd dat het deeltje dat massa geeft aan elementaire deeltjes daadwerkelijk bestaat. De analyse van 5 biljoen (da’s een vijf met twaalf nullen) botsingen tussen protonen en antiprotonen in de DZero en CDF instrumenten in de Tevatron versneller van het Amerikaanse Fermilab heeft het mogelijke massabereik van de Higgs bosonen een stuk verkleind. Het was al bekend dat Higgs bosonen, welke in 1964 voor het eerst voorspeld werden door de Britse natuurkundige Peter Higgs, een massa moeten hebben ergens tussen 114 en 185 GeV/c21. Maar de DZero en CDF-experimenten hebben aangetoond dat het stuk tussen 158 en 175 GeV ook uitgesloten mag worden. Het Higgs boson is het laatste deeltje van het Standaard Model van de elementaire deeltjes, dat nog niet is waargenomen. Tussen Fermilab in de VS en de CERN met z’n Large Hadron Collider in Europa is een prestigestrijd gaande wie als eerste het Higgs boson gaat ontdekken. de Tevatron is geschikt om een licht Higgsdeeltje te ontdekken, terwijl de LHC gebouwd is een zwaar exemplaar te kunnen zien. En wat laten bovenstaande resultaten zien: dat het Higgs boson een lichtgewicht is. Jammer voor Europa, leuk voor de VS. Bron: STFC.

Noot:
  1. Ter vergelijking: 100 GeV/c2 is 107 keer de massa van een proton. []
Share

Buckyballs in space!

Spectrum van buckyballs in Tc 1

Klinkt als een enge science-fictionfilm, nietwaar? Buckyballs in space. Toch is ‘t zuivere wetenschap en nog waar ook. Buckyballs, ook wel bekend als Fullerenen, zijn de geheel uit koolstof bestaande moleculen, in de vorm van een voetbalachtige holle bol. Laat de NASA nou onlangs met behulp van de infraroodsatelliet Spitzer buckyballs in de ruimte hebben gevonden! Buckyballs bestaan uit 60 koolstofatomen en daarom staan ze ook bekend als C60. Er komt ook een variant voor met 70 atomen, yep da’s de C70, maar die zijn meer langwerpig. Met Spitzer vond men beide varianten Fullerenen in een jonge planetaire nevel genaamd Tc 1, 6500 lichtjaren van ons vandaan in het sterrenbeeld Altaar (Ara). In de afbeelding zie je het spectrum van Tc 1 en daarin de ‘spectrale vingerafdrukken’ van C60 (roze) en C70 (blauw). Buckyballs werden in 1970 al voorspeld en in 1985 daadwerkelijk ontdekt in het laboratorium. Daarna werden ze ook bevonden in het zwarte roet van kaarsen, in rotsen én in meteorieten, die op Aarde werden gevonden. Met de vondst van buckyballs in Tc 1 is nu aangetoond dat zich complexe koolstofmoleculen in de ruimte kunnen vormen. :bron: Bron: NASA.

Share

Video: Bliksem in slow motion

Ik kwam deze video tegen, waarin je bliksems ziet ontstaan en verdwijnen. De beelden zijn 300 maal vertraagd weergegeven, alles wat je ziet speelt zich in werkelijkheid binnen 4/10e van een seconde af. Echt schitterende beelden.

Wat opvalt is dat bliksems regelmatig hetzelfde pad nemen als voorgangers. © Tom A.Warner, maar dat blijkt ook al een tikkeltje uit de video zelf. :bron: Bron: Isis the Scientist.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler