24 mei 2012

Yep, ‘t is een feit: de Aarde is niet uniek

Sasselov's Kepler-grafiek

Het hoge woord is er uit: de Aarde is niet de enige aardachtige planeet in het Melkwegstelsel, er zijn meer planeten die de grootte van de Aarde hebben. Sterker nog: de meeste exoplaneten zijn aardachtig. Ergo: het Copernicaanse Principe dat de Aarde geen vooraanstaande positie inneemt geldt niet alleen voor de lokatie van de Aarde – niet centraal in het zonnestelsel, maar nederig in een baantje draaiend om de Zon, welke op haar beurt geen bijzondere positie in het Melkwegstelsel inneemt – maar ook voor de uniciteit van de Aarde, die er namelijk niet is. Het hoge woord kwam begin deze maand van Dimitar Sasselov, de sterrenkundige die betrokken is bij Kepler, de satelliet die sinds 2009 op zoek is naar aardachtige planeten in de Zomerdriehoek. Sasselov hield een TED-lezing, hieronder te zien, en daarin liet hij het statistische bewijs zien dàt de meeste exoplaneten aardachtig zijn. Het gaat om de grafiek hiernaast, waarin op de horizontale as de straal (R) van de exoplaneten staat , gemeten in aardstralen, en op de vertikale as het aantal door Kepler ontdekte planeten. Wat je ziet is verbluffend simpel: hoe kleiner de straal des te meer planeten. Eind juni werd bekendgemaakt dat Kepler al 706 kandidaat-exoplaneten heeft ontdekt, waarvan de verificatie volgend jaar februari zal volgen. Welke van die 706 planeten Sasselov opgenomen heeft in zijn grafiek weet ik niet, maar het zal ongetwijfeld een dwarsdoorsnede zijn, want anders kan ‘ie een andere baan gaan zoeken. Sasselov schat overigens in z’n TED-praatje in dat er in onze Melkweg naar schatting 100 miljoen bewoonbare planeten zijn, aardachtige planeten waar de omstandigheden gunstig zijn om leven te laten ontwikkelen.

Pink Floyd zong ‘t ooit: Is anybody out there? Het antwoord is denk ik: Yep. :bron: Bron: Astroengine.

Share

Video: de maanlandingshoax

D’r zijn mensen die denken dat de landingen op de Maan met de Apollo’s nep zijn en dat alles in studio’s is opgenomen. Ik kwam deze grappige video tegen over die zogenaamde maanlandingshoax, afkomstig uit That Mitchell and Webb Look serie 4 aflevering 2:

:-D :bron: Bron: Astropixie.

Share

Mijlpaal

Gegroet waarde mede sterrenstoffigen,

Vandaag en gisteravond kon ons fraaien universum getuige zijn van het aanschouwen van maar liefst twee heuglijken feiten.

Vandaag, de 27 juli, viert mijn wederhelft en tevens (v)echtgenote, Elca is haar naam, haar 44 ste overwinning in haar ietwat dubieuze wedstrijdje “pak me dan, als je kan” met ene  ”magere Hein”, die het nodig vond om haar tijdens haar nog jonge jeugd op een gevalletje kingsize hersentumor te trakteren. Hoewel toendertijd een ogenschijnlijk hopeloos en opgegeven geval moeten we….vreugd ende jolijt…. bij elke verjaardag die toch weer in relatief goede gezondheid gehaald wordt constateren dat, mede dankzij haar wilskracht in combinatie met een zeer vooruitstrevende onconventionele kijk op “gezond worden en blijven”, de wonderen nog  steeds niet het universum uit zijn!! Waarvan akte….en laat de taart nu maar komen!!!

Het andere heuglijke feit, hoewel van een totaal andere mate van importantie, is het feit dat uw nedrig scribent gisteravond zijn eerste GoTo-sessie heeft gehad in de Sterren en maan overgoten Biesbos…..Jawel, heren en dames geachte lezers…..pak de potten valium maar van de plank…..Ik, die jaren en jaren lang die hele digitale computerzooi heeft lopen verketteren is dan toch ook uiteindelijk gezwicht voor de verleidingen van luxe en het gemak…..ach…ach…ach….waar blijven toch die zekerheden des levens! Eh….effe voor de goede orde…een GoTo-sessie is niets anders dan het werken met een telescoop op een statief die geheel automatisch, na een druk op een knoppie, zichzelf op de “objecten des hemels” richt….inplaats van met de zogenaamde handmatige “starhopmethode” waarbij je je sterrenhoopje/gasneveltje..etc..etc…opzoekt met behulp van sterrenkaart en 7×50 zoeker. Aanleiding voor deze relatieve (mijn sterrenkaarten gaan desondanks  echt NIET de openhaard in!!) ommezwaai was eigenljk het feit dan het oude NIET GoTo-besturingskassie van  mijn zeer aangename EQ6 montering kuren begon te vertonen en dus aan vervanging toe was……Tja en als je dan voor slechts 339 Euries een complete GoTo upgrade setje kunt kopen (nieuw GoTo kassie plus twee nieuwe motoren..etc..etc..)  waarmee je na slechts een uurtje prutsen je oude EQ6 kunt omtoveren tot een ware “Fuzzy blob hunter”….nou ja….dan moet het onvermijdelijke dan maar gebeuren!! OK, mijn eerste bevindingen…..ach, wat zal ik eens zeggen…effe wennen aan al die knoppendrukkerij…..wel erg weinig “contact” met ” daarboven” omdat je zo bezig bent met naar die knoppies en dat beeldscherm  staren…..maar goed… ”het kreng” werkt!   Zal ik nu de rest van mijn astronomische nachten onder de sterren slijten ”al knoppen drukkend”??…Nee…ECHT NIET….!!!… want  de charme van het  samen met mijn charmante “Newtonse dame” al starhoppend immer op ontdekkingreis langs de sterren dansen …is  en blijft toch onweerstaanbaar!!!

Share

Zwaartekrachtslens gefotografeerd… door amateur-sterrenkundige!


Wowie, dit is bijna niet te geloven. Een heuse amateur-sterrenkundige uit ‘t stadje Nussbach in Oostenrijk, Bernard Hubl genaamd – Hubl, what’s in a name – is er in geslaagd om met z’n 12″ Newtontelescoop een zwaartekrachtslens te fotograferen! 8-O Over zwaartekrachtslenzen, ook wel gravitatielenzen genoemd, wordt al jaren gepubliceerd, inclusief de meest prachtige foto’s van dat in 1916 door Einstein voorspelde verschijnsel, maar tot nu toe was dat altijd hèt domein van professionele instrumenten. Eén van de meest beroemde zwaartekrachtslenzen is die van de cluster van sterrenstelsels genaamd Abell 2218, 2,1 miljard lichtjaren van ons vandaan in het sterrenbeeld Draak. In de afbeelding hierboven zie je rechts de beroemde Hubblefoto van Abell 2218 uit 2000 (belichtingstijd: 9,4 uren). Die boogjes zijn de zwaartekrachtslenzen, veroorzaakt doordat de (donkere) materie van Abell 2218 het licht van ver achter haar liggende sterrenstelsels afbuigt. ‘Wat Hubble kan, dat kan ik ook’, dacht Bernard Huble en dus nam ‘ie een foto met z’n spiegeltelescoop, opening 12″ (zegge en schrijve 30,6 cm), brandpuntsafstand 112 cm en een belichtingstijd van maar liefst 12 uren. Het resultaat zie je links en daarop zijn bij de drie streepjes vaag maar onmiskenbaar zwaartekrachtslenzen te zien. Fantastisch gedaan Hubl! Nog liefhebbers die ‘t kunstje van Hubl na willen doen? Dit zijn de coördinaten van Abell 2218: R.A. 16u 35m 54s, Dec. +66° 13′ 00″. Suc6 d’r mee. :-)  
:bron: Bron: Universe Today.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler