Onderzoek aan diverse scheuren op het maanoppervlak met NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) heeft aan het licht gebracht dat de Maan krimpt. Gedurende z’n bestaan van ruim vier miljard jaar blijkt de straal van de Maan ongeveer 90 meter afgenomen te zijn. Vroeger dacht men dat de Maan vrij stabiel van omvang is en dat het krimpen alleen plaatsvond in z’n allervroegste fase, toen ‘ie nog heet was en langzaam afkoelde. Maar de vele scheuren die de LRO op vele plekken op de Maan zag, de zogenaamde  lobate scarps, zijn een teken dat de krimp ook nu nog plaatsvindt en dat de scheuren ‘ jong’ zijn, wellicht jonger dan honderd miljoen jaar. Ahum, ‘t is maar wat je jong noemt. Eén van de scheuren is die vlakbij de krater Mandel’shtam (6,5°N, 161°O). De uitvergroting laat zien dat een kleine krater, zo’n 20 meter in diameter, voor de helft verdwenen is door de scheur. Een aantal scheuren waren al door de Apollo-missies 15, 16 en 17 waargenomen, maar zekerheid dat de scheuren een indicatie waren voor een krimpende maan konden toen niet worden gegeven. De scheuren waren alleen in het evenaarsgebied waargenomen en het kon ook wijzen op lokale, seismische activiteiten. De LRO heeft over het gehele maanoppervlak scheuren waargenomen (zie deze afbeelding) en alles wijst er op dat de krimpende maan deze ‘rimpels’ heeft veroorzaakt. Een video waarin één en ander wordt uitgelegd en gevisualiseerd is hier te zien:

Bron: NASA.