18 oktober 2017

Opwinding over de natuurconstanten

Het experiment met de torsiebalans waarmee Cavendish de waarde van G bepaalde

De laatste tijd is er nogal wat opwinding onder natuurkundigen over de natuurconstanten. In de wereld van elementaire deeltjes en natuurkrachten zijn er een aantal natuurconstanten, waarvan verondersteld wordt – zoals de naam al doet vermoeden – dat ze constant zijn, zowel in tijd als in ruimte. De lichtsnelheid, de Gravitatieconstante, de fijnstructuurconstante, allemaal voorbeelden van natuurconstanten. De opwinding gaat over recente waarnemingen die laten zien dat die constanten wellicht een andere waarde hebben

Reacties

  1. Gisteren, zondag 21 april 2013, was er een uitzending op Discovery Channel “Through the wormhole” en kwamen de ideeën en metingen van John Webb en João Magveijo aan de orde. Dus over het niet constant zijn van de natuurlijke constanten.
    Intrigerend vond ik de verschillende verschuivingen van de absorptielijnen in interstellair gas in de noordelijke hemel en de zuidelijke hemel. De conclusie dat de elektromagnetische kracht (of de fijnstructuurconstante?) in de ene kant van het heelal anders is dan de andere kant, vind ik nogal ver gaan.

    Mijn vraag is of de verschillen niet kunnen worden veroorzaakt door de verschillende rotatierichtingen van de aether rond de aarde. De proef van Michelson die mislukt is (er is geen aether omdat de lichtsnelheid in alle richtingen constant is) zou nu in een ander licht komen te staan. Er is wel een aether die we kunnen meten met de invloed van de rotatie van de aarde op de verschuiving van de absoptielijnen. Misschien met een soort string-theorie vergelijkbaar met het idee over de zwaartekracht van prof Erik Verlinde veroorzaakt door emergente verschijnselen van nulpuntsenergie.

    Sorry als het onzin is: ik ben niet zo goed in wiskunde. Ik vond het wel een leuk ideetje van me. (grijns)

Laat wat van je horen

*