Op 18 december j.l. is ‘s werelds grootste neutrinodetector gereedgekomen, IceCube geheten. Het lijkt een beetje vreemde naam voor een apparaat dat neutrino’s moet detecteren, deeltjes die met miljarden per seconde door je heen schieten zonder dat je er iets van merkt, maar het is terecht dat ’ie zo wordt genoemd. IceCube is namelijk gebouwd ìn het ijs van de Zuidpool en z’n omvang is 1 x 1 x 1 km, dus met z’n volume van één kubieke kilometer is het een giga-ijsklontje, zeg maar gerust klont! In dat ijs zijn 86 diepe putten geboord van een km lang, die vervolgens volgestouwd zijn met optische sensoren die aan lange kabels hangen, 5160 sensoren in totaal, 60 per kabel. Op de afbeelding hiernaast zie je zo’n kabel in een put, met ergens onderin een sensor. De € 211 miljoen kostende IceCube moet met die sensoren neutrino’s kunnen detecteren, elementaire deeltjes die bijna nooit reageren met andere deeltjes. Met gemak kunnen ze door een lichtjaar van puur lood reizen. Omdat er zoveel neutrino’s zijn kan er af en toe eentje reageren met bijvoorbeeld het ijs van Antartica. IceCube moet dan dergelijke botsingen waarnemen. De neutrino’s kunnen afkomstig zijn van de zon, maar ook van bijvoorbeeld supernovae uit de Melkweg of uit andere sterrenstelsels. IceCube wordt ook geacht meer informatie op te leveren over donkere materie en hij zou ons ook meer kunnen vertellen over de kern van de aarde. Kortom, een hoogst nuttig ijsblokje! 
Bron: Science Daily.
[...] laatste sensor van IceCube Adrianus V | 1 januari 2011 om 23:12u. De grootste neutrinodetector ter wereld, IceCube, is klaar. In totaal 5.160 sensoren in een volume van 1 kubieke kilometer in het ijs van de Zuidpool, waarmee [...]