18 december 2017

Natuur- en sterrenkundigen gaan wellicht staken

Reacties

  1. Maximaal 5 jaar hoogleraar? Daar wordt je niet weinig zenuwachtig van als bèta nerd – voelt als je hele leven lang moeten gaan promoveren.

  2. A.F. Koster van Groo zegt:

    They are nuts. Ik begrijp niet waar een benoemingstermijn van 5 jaar vandaan komt. Een enorme aanslag op het principe van akademische vrijheid. En dat zo tersluiks even doorvoeren. Een hoogleraarschap is dan absoluut niet meer aantrekkelijk. Dus, gauw wegwezen. Dat is niet eens een optie, er is dan gewoonweg geen keus. Dit moet toch de decaan Gerard van Meer gegrijpen, deze man is dus duidelijk een lichtgewicht.

  3. Ja hoor, Guus die zit al in Chicago!

    Zeg Guus, ik heb een prangende vraag voor u:

    Als je een gat graaft van 8 km diep gaat de temperatuur al aardig naar de 250 graden.

    Maak het 15 km breed en je kunt er heel wat stoomturbines in kwijt, fijn!

    Maar wat minder fijn is is dat de warmte te langzaam vanuit de diepte wordt aangevuld, zodat er al snel een diep en koud gat overblijft.

    Zijn er geen plaatsen op de aarde waar zo'n diep en breed gat wél in de ondergrond (bijvoorbeeld op 1 km extra diepte) op hoge temperatuur zou kunnen blijven?

  4. Jos Haring zegt:

    In allerlei takken van sport speelt hetzelfde. Er is een grote groep "nestoren", "senioren", die werk levert van vaak (zeer) hoge kwaliteit. Wat gebeurt er nou? Heel simpel: ze houden de beperkte plaatsen bezet die de jongere generaties (ja, meervoud!) graag zouden willen benutten. In -bijvoorbeeld- de klassieke muziek is dit een frustratie van jewelste voor jongere musici (van zeg, onder de 55?): platenmaatschappijen gaan voor de gevestigde orde en ook het concertleven vaart veilig op die oude garde. En de jongere generaties? Die moeten sappelen en schnabbelen, terwijl de oudere generaties vaak een uitstekend inkomen verdienen. In de academische wereld, toch al geen toonbeeld van veranderingsgezindheid, speelt dit ook. Dat deze mensen een belangrijke bijdrage leveren aan de wetenschap staat buiten kijf, maar het lijkt me van durf getuigen wanneer in die kringen ook eens verder wordt gedacht dan het behoud van eigen comfortabele pensioensituatie. Er moeten andere manieren zijn om deze mensen in staat te stellen hun gewaardeerde bijdrage te leveren aan de wetenschap, zodat de jongere generaties ook een kans wordt geboden. Waarom zijn er geen wetenschappers meer van het kaliber Gerard 't Hooft (ook niet meer de jongste)? Zijn ze tegenwoordig minder getalenteerd? Hebben ze minder kansen? Of vindt de oudere generatie die blijvende aandacht eigenlijk wel prettig? Ik weet het niet. 5 jaar hoogleraarschap vind ik eigenlijk een prima idee; tenslotte is in het bedrijfsleven iets als job rotation ook succesvol gebleken.

    Iemand voor het leven benoemen vind ik niet meer van deze tijd.

  5. Fabricius zegt:

    Dat vergelijkingslijstje:

    1. Oxford 2. Cambridge 3. Utrecht, waar is dat te vinden?

Laat wat van je horen

*