18 oktober 2017

Stel nou dat het internationale ruimtestation ISS naar beneden komt


Meestal vallen in de herfst alleen de blaadjes naar beneden, maar dit jaar komen ook de nodige satellieten naar beneden dwarrelen. Vanmorgen hadden we de 6,5 ton wegende UARS satelliet, ergens begin november krijgen we de 2,4 ton wegende ROSAT satelliet op ons dak. Van die UARS kwam ruim 500 kg aan brokstukken op aarde – tenminste, dat was de verwachting – en van die Duitse Rosat schijnt 1,6 ton de reis door de dampkring te gaan overleven1. Stel nou dat op een dag het internationale ruimtestation ISS naar beneden komt zeilen. Dat 100 miljard dollar kostende bakbeest weegt maar liefst 431 ton 😯 , waarbij vergeleken de UARS en ROSAT dinkytoy-satellieten zijn. Moeten we dan echt de schuilkelders in? Het antwoord luidt: nee, niets aan de hand. Het ISS is namelijk zo ontworpen dat een terugval door de dampkring gecontroleerd kan worden uitgevoerd – in tegenstelling tot de ongecontroleerde UARS en ROSAT. Het ruimtestation kan minstens nog door tot 2020 en wellicht tot 2028, maar ooit komt daar ook een einde aan. Dan zal men het gevaarte gecontroleerd laten afdalen, waarbij gemikt wordt op een leeg stuk oceaan. De gehele ‘afdaling’ zal al een jaar van tevoren worden ingezet door met de aan het ISS gekoppelde capsules – zoals de Sojoez en MPCV-capsules – het station van de standaard-hoogte van 386 km naar 186 km hoogte te dirigeren. Daarna zal de ISS met een laatste ontbranding van de motoren naar een enorm stuk open zee in het zuidelijk deel van de Stille Oceaan worden gestuurd, ten westen van de Verenigde Staten. Daar kwam in 2011 ook het Russische station MIR terecht, dat 135 ton woog, en dat verliep prima. Kortom, geen paniek – eh… tenminste, zolang de motoren werken. 🙂 :bron: Bron: Space.com.

Noten
  1. Van die lichtere ROSAT blijft dus meer intact dan van de UARS. Duitse degelijkheid? 😉 []

Laat wat van je horen

*