24 mei 2012

Video: Mark Rutte spreekt met André Kuipers

Minister-president Mark Rutte heeft vanmiddag samen met studenten van de TU Delft via een live videoverbinding met astronaut André Kuipers gesproken. De videoverbinding met het internationale ruimtestation ISS vond plaats op de faculteit Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek van de TU Delft. André Kuipers is sinds 21 december voor ruim vijf maanden in de ruimte om te wonen en werken in het internationale ruimtestation ISS. Rutte liet weten trots te zijn op de Nederlandse astronaut. ‘Een bijzondere, talentvolle man. Hij is goed in zijn vak en heeft er lol in om daarover te vertellen.’ Voor degenen die het gemist hebben – including myself – hier de beelden van het gesprek van Rutte, de studenten en Kuipers:

Share

Doomsday Clock 1 minuut opgeschoven: het is vijf voor twaalf

Het is vijf voor twaalf op de Doomsday Clock

En ja hoor het is gebeurd, wat ik gisteren al min of meer had aangekondigd: de Doomsday Clock is vandaag één minuut opgeschoven in de richting van het fatale moment van twaalf uur. Vanaf januari 2010 stond de klok op zes minuten voor twaalf, vandaag lieten de wetenschappers van the Bulletin of the Atomic Scientists (BAS), die de klok in 1947 instelden om de dreiging van een nucleaire ramp zichtbaar te maken, weten dat de klok 1 minuut vooruit gaat, naar vijf voor twaalf. Dat is de tijd die de klok ook in 2007 had. De klok is inmiddels 21 keer gewijzigd, waarbij de periode tussen 1953 en 1960 het dieptepunt was, want toen stond de klok op twee minuten voor twaalf (zie grafiek). De verslechtering van de klok is het gevolg van de mondiale toestand op een aantal gebieden, zoals de tegenvallende nucleaire ontwapening, de ramp in de Japanse kerncentrale van Fukushima en het falen van de politici om iets te doen aan de klimaatverandering. :bron: Bron: The Bulletin.

Share

Sterrenkundigen zien zwart gat gaskogels de ruimte in schieten

Een internationaal onderzoeksteam, onder wie astronomen van de Universiteit van Amsterdam, de Radboud Universiteit Nijmegen en ASTRON, hebben het moment vastgelegd waarop een zwart gat in de Melkweg supersnelle ‘kogels’ van gas de ruimte in schiet. De waarnemingen zijn gedaan met NASA’s Rossi X-ray Timing Explorer (RXTE) en de VLBA-radiotelescoop en werden gepresenteerd op de 219de bijeenkomst van de American Astronomical Society in Austin, VS. De bollen van geïoniseerd gas, die met een kwart van de lichtsnelheid naar buiten razen, komen uit een gebied net buiten de waarnemingshorizon van het zwarte gat, het punt waarachter niets meer kan ontsnappen. De astronomen keken naar het dubbelstersysteem H1743-322, dat op een afstand staat van 28.000 lichtjaar in de richting van het sterrenbeeld Schorpioen, en medio 2009 uitbarstte:

Bovenste rij: de VLBA-radiowaarnemingen aan H1743-322, de middelste rij toont de RXTE-röntgenwaarnemingen en waar weer onder de bijbehorende animatie uit de video

De dubbelster bestaat uit een gewone ster en een zwart gat. De twee draaien in een aantal dagen om elkaar heen en staan zo dicht bij elkaar dat het zwarte gat continu een stroom van materie opzuigt vanaf de ster. Het stromende gas vormt een afgeplatte accretieschijf om het zwarte gat heen, die een gebied van miljoen kilometers beslaat, verscheidende malen groter dan onze zon. Als materie naar binnen wervelt, wordt het samengeperst en verhit tot miljoenen graden en gaat het röntgenstraling uitzenden. Een deel van het invallende materiaal verlaat de accretieschijf weer als een jet die in twee tegengestelde richtingen naar buiten blaast. Meestal bevat de jet een constante stroom van deeltjes, maar af en toe worden er gigantische gaskogels met een enorme snelheid weggeslingerd. Begin juni 2009 onderging H1743-322 zo’n overgang, en RXTE, VLBA en de Australia Telescope Compact Array (ATCA) legden veranderingen vast in de röntgen- en radio-emissie van de dubbelster. Van 28 mei tot 2 juni waren die vrij stabiel – al namen de cyclische röntgenvariaties toe, maar op 4 juni zag de ATCA dat de radio-emissie significant minder werd. Toen RXTE op 5 juni weer keek, waren de variaties verdwenen. Op dezelfde dag nam de radiostraling toe. De VLBA zag een heldere gasbel naar buiten schieten in de richting van de jet. Een dag later werd een tweede gaskogel gezien, in tegenovergestelde richting. Hieronder een video, waarin de uitbarsting wordt nagebootst.

Tot nu toe dachten astronomen dat de kogels werden afgevuurd op het moment van de radio-uitbarsting, maar uit de VLBI-waarnemingen blijkt dat ze al op 3 juni werden afgeschoten, twee dagen voordat de opvlamming in radiostraling plaatsvond. Het onderzoek biedt nieuwe aanknopingspunten voor de manier waarop een jet aangaat en wat er vervolgend precies gebeurt. Co-auteur Diego Altamirano (UvA) is benieuwd of het resultaat universeel is en of de geplande vervolgwaarnemingen uitwijzen of het ook voor andere zwarte gaten geldt. Sommige superzware zwarte gaten hebben veel krachtiger jets dan andere en een van de ideeën is dat de rotatie van het zwarte gat het verschil bepaalt. “Maar nu zien we bij een enkele uitbarsting van een röntgendubbelster twee soorten jets, waarbij de rotatie zeker niet is gewijzigd”, zegt Sera Markoff (UvA). “Dat betekent dat hier andere fysica aan het werk is. Objecten zoals H1743-322 kunnen ons begrip van dit verschijnsel verruimen, voor alle maten zwarte gaten”, aldus Markoff. :bron: Bron: Nova.

Share

Wat, krijgen de Amerikanen nou de schuld van de mislukte Phobos-Grunt missie?

Phobos-Grunt zal rond 16 januari terug vallen in de dampkring

We kunnen weer een nieuw hoofdstuk toevoegen aan het dossier Phobos-Grunt, de sonde die 9 november j.l. na de lancering weigerde richting de Marsmaan Phobos af te reizen en die in een ongecontroleerde baan om de aarde kwam. Vandaag komen we berichten tegen dat er hier en daar vanuit Rusland met een beschuldigende vinger wordt gewezen naar de Verenigde Staten, die op de één of andere manier de hand zou hebben gehad in de mislukte missie van Phobos-Grunt. Zo heeft Vladimir Popovkin, hoofd van het Russische ruimteagentschap Roscosmos, gezegd dat niet kan worden uitgesloten dat een ‘bewuste beïnvloeding” z”n effect op de sonde kan hebben gehad. Er zouden volgens hem moderne middelen zijn om sondes vanaf de aarde te beïnvloeden. Een stap verder gaat de Russische generaal-luitenant b.d. Nikolay Rodionov, die ronduit gezegd heeft dat een Amerikaanse radarinstallatie in Alaska er voor gezorgd heeft dat de Phobos-Grunt onklaar is geraakt en dat de voortstuwing daardoor weigerde om te ontbranden. Dergelijke installaties kennen een sterke electromagnetische straling en die kan de apparatuur in de sonde gemakkelijk in de war brengen. De verwachting is dat Phobos-Grunt rond 16 januari terug zal vallen in de atmosfeer en dat zo’n 5% van de 13,5 ton zware sonde op aarde zal vallen, ergens tussen de 51e graad noorder- en zuiderbreedte. Ook de capsule, die materiaal van Phobos naar de aarde terug had moeten brengen, zal de barre tocht door de dampkring overleven. :bron: Bron: NASA Watch + NRC-Handelsblad, 10 januari 2012.

Share

Nieuwe LOFAR-radiotelescoop levert eerste resultaten en start all-sky survey

LOFAR wordt gebruikt voor het bestuderen van superzare zwarte gaten. Een klassiek voorbeeld is het actieve sterrenstelsel Cygnus A, op 700 miljoen lichtjaar afstand. Uit deze eerste LOFAR-opname blijkt dat de jets van plasma van het zware xwarte gat in het centrum tot 2000 lichtjaar van het centrum van het sterrenstelsel reiken (c) J. McKean and M. Wise, ASTRON.

Wetenschappers van de Internationale LOFAR Telescope hebben de eerste all-sky survey op lage radiofrequenties aangekondigd. Binnenkort volgt de eerste oproep aan de astronomische gemeenschap om waarneemvoorstellen in te dienen. LOFAR (Low Frequency Array) is een innovatieve radiotelescoop die is gebouwd in Nederland en uitwaaiert over Noord-Europa. Het observatorium gaat de nog goeddeels onbekende sterrenhemel op lage radiofrequenties in kaart brengen. LOFAR gaat op jacht naar de eerste sterren en zwarte gaten in het heelal, radiobronnen, pulsars, kosmische deeltjes en onderzoek doen aan de zon, de planeten en kosmische magnetische velden. De hardware-constructiefase wordt dit jaar afgerond, waarna onderzoekers van over de hele wereld de mogelijkheid krijgen om te gaan waarnemen met LOFAR. Op de 219de bijeenkomst van de American Astronomical Society in Austin, Texas (VS) zijn vandaag de eerste resultaten gepresenteerd. Het eerste grote waarneemproject van LOFAR wordt de Multi-frequency Snapshot Sky Survey (MSSS). Deze survey gaat de meest nauwkeurige catalogus ooit produceren van radiobronnen op lage frequenties. LOFAR is ontworpen om waar te nemen op golfengten van 2 tot 20 meter en kan grote gebieden van de hemel tegelijkertijd observeren. “Met LOFAR kunnen we de laagfrequente radiohemel als nooit tevoren systematisch in kaart brengen, en bijvoorbeeld superzware zwarte gaten zien, door het hele universum heen”, zegt MSSS-projectleider dr. George Heald. Deze eerste survey zal een aantal maanden in beslag nemen, evenals de daaropvolgende dataverwerking. Gevoeliger follow-up surveys zullen volgen. Radioastronomen krijgen in de loop van dit jaar de gelegenheid gebruik te maken van de unieke mogelijkheden van LOFAR. De radiotelescoop is grotendeels digitaal en gebruikt een glasvezelnetwerk om de meer dan 20.000 antennes via internet samen te voegen tot één grote telescoop. De LOFAR-antennes staan gegroepeerd op 48 stations in het noordoosten van Nederland, en in Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. Een IBM BlueGene/P supercomputer combineert de signalen van deze stations tot een telescoop met de grootte van 10 tot 25 voetbalvelden en de resolutie van een telescoop met een diameter van 1.000 kilometer. De combinatie van een groot aantal antennes en de enorme effectieve omvang, geven LOFAR een ongekende gevoeligheid en oplossend vermogen op lange radiogolven. Een van de wetenschappelijke teams binnen LOFAR dat gebruik gaat maken van de hoge gevoeligheid is dat van prof. Ger de Bruyn, die het Epoch of Reionization (EOR) project leidt. De Bruyn hoopt de extreem zwakke signalen te ontdekken van het neutraal waterstofsignaal uit de vroegste fase van de kosmos. Deze 21 cm waterstoflijn werd geproduceerd op het moment dat de eerste sterren en sterrenstelsels ontstonden. “Het detecteren van dit signaal, uitgezonden in de kinderjaren van het heelal, zou een mijlpaal betekenen in de kosmologie”, aldus De Bruyn. Een aantal waarnemingen dat het EoR-team al heeft gedaan, leverde de diepste en meest gevoelige opnamen op die ooit op deze golflengten zijn gemaakt. Later dit jaar hoopt het team het EoR-signaal zelf te benaderen.

LOFAR EoR deep field. Dit is de diepste opname ooit gemaakt op een golflengte van 2 meter. De opname laat een glimp zien van een zeer ver en jong universum. Vervolgwaarnemingen met LOFAR zullen de radiogolven ontdekken van het moment dat de eerste sterrenstelsels in het heelal 'aangingen' (c) S. Yatawatta, ASTRON

De bestuursvoorzitter van de LOFAR-telescoop, prof. Heino Falcke, is enthousiast over de capaciteiten van LOFAR: “Na tien jaar hard werken aan het project, is het fantastisch om te zien dat de telescoop echt werkt”. Ook het onderzoek aan pulsars, de snel roterende neutronensterren die ontstaan nadat een zware ster na een supernovaexplosie is ingestort, zal een nieuwe impuls krijgen. Pulsars zenden radiostraling uit, gedurende soms slechts een paar miljoenste van een seconde. De gevoeligheid van LOFAR maakt het mogelijk om in één keer over de laagste octaven van het waarneembare radiospectrum te observeren. Gecombineerd met data van radiotelescopen die op kortere golflengten opereren, kan de radio-emissie van een pulsar worden gelokaliseerd tot op 100 km boven de magnetische polen van de ster. Het grote blikveld van LOFAR zal worden gebruikt voor surveys om bestaande pulsars te bestuderen en nieuwe te ontdekken. In mei 2012 komt de eerste oproep aan de astronomische gemeenschap om waarneemvoorstellen in te dienen. Het grootste deel van de beschikbare waarneemtijd wordt in het eerste jaar toegekend aan de ‘Key Science Projects’. De rest van de tijd is beschikbaar voor open-sky waarneemprojecten. “Onze bedoeling is om de meest veelzijdige telescoop ter wereld voor de hele gemeenschap ter beschikking te stellen”, zegt LOFAR-projectwetenschapper dr. Michael Wise. :bron: Bron: Nova.

Share

Krijg je ineens een verjaardagskaart uit de ruimte

Emma met de verjaardagskaart uit de ruimte

Een verjaardagskaartje dat van vierhonderd kilometer boven het aardoppervlak komt, dat zie je niet vaak. Toch kreeg de jarige Emma uit Badhoevedorp zo’n kaart afgelopen maandag van de postbode. Het kaartje was afkomstig van astronaut André Kuipers, die Emma’s verjaardag op 9 januari vierde op het internationale ruimtestation ISS. Kuipers maakte speciaal voor de kaart een foto van zichzelf met de aarde op de achtergrond. “Hallo Emma, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Heel bijzonder om dat vanuit de ruimte te vieren en ook heel bijzonder dat ik jou de allereerste kaart uit de ruimte kan sturen”, schreef de astronaut op de kaart. “Ik heb voor jou een foto gemaakt vanuit het ruimtestation ISS. Ik heb hier het allermooiste uitzicht op onze kwetsbare planeet. Als ik terug ben op aarde, zullen we dan afspreken bij ESA in Noordwijk?” Omdat er in de ruimte uiteraard geen brievenbussen zijn en het op en neer sturen van een ruimteschip te duur is, verstuurde André zijn kaart naar Emma via de website KaartWereld.nl van PostNL.

Andre, even lachen voor de verjaardagskaart

Kaartwereld.nl is een webdienst die gebruikers online via smartphone, tablet of de website kaarten laat maken, die daarna met de post wordt bezorgd. Kuipers uploadde zijn foto en text via de internetverbinding aan boord van het ruimtestation, waarna de kaart via de post bij Emma bezorgd werd. Dat André de eerste postkaart vanuit de ruimte naar de 11 jaar geworden Emma stuurt, is niet helemaal toevallig. De twee kennen elkaar persoonlijk. De grootvader van Emma is een goede vriend van Andre. Kuipers is ambassadeur van de WE Foundation: een organisatie die meer aandacht wil vragen voor metabolische ziekten. Daarnaast wil de WE Foundation ook geld ophalen voor broodnodig onderzoek. Emma lijdt aan het Maroteaux-Lamy-syndroom, een zeldzame en ernstige bot- en cornea-aandoening. :bron: Bron: ESA.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler