22 oktober 2017

Meerdere planeten rond dubbelster ontdekt

Artistieke weergave van Kepler-47c (links) en b (rechts).

Een team van astronomen heeft een planetenstelsel ontdekt bij een dubbelster. Hiervoor heeft men gebruik gemaakt van de Kepler-ruimtetelescoop, die speciaal ontworpen is om te speuren naar exoplaneten. Het is voor het eerst dat een stelsel met meerdere planeten is ontdekt bij een dubbelster. De ontdekking laat zien dat een planetenstelsel kan ontstaan en zelfs kan overleven in de chaotische omgeving van een meervoudig stersysteem. De ontdekking is bekend gemaakt bij de 28ste bijeenkomst van de Internationale Astronomische Unie in Peking.

De planeten zijn ontdekt door middel van helderheidsvariaties die plaatsvinden als de planeten, vanaf de aarde gezien, voor het oppervlak van hun moedersterren langstrekken – de zogenaamde transit– of overgangsmethode. Omdat bij een stelsel van twee sterren en twee planeten deze helderheidsvariaties een gecompliceerd patroon vormen, zijn zeer precieze en vrijwel voortdurende observaties van de Kepler-ruimtetelescoop noodzakelijk geweest om het bestaan van de planeten te bevestigen.

Het gehele stelsel staat bekend als Kepler-47 en bevindt zich op een afstand van 5000 lichtjaar in het sterrenbeeld Zwaan. De twee sterren draaien in 7,5 dagen om elkaar heen. Het gaat om een normale zonachtige ster en kleinere rode dwergster, die maar liefst 175 keer zwakker is dan de primaire ster in het stelsel.

Artistieke weergave van het Kepler-47 stelsel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dankzij de waarnemingen van Kepler heeft men de kenmerken van het planetenstelsel kunnen vaststellen. De binnenste planeet, Kepler-47b, is ongeveer drie keer groter dan de aarde en draait in 49 dagen rondom zijn moedersterren. De buitenste planeet, Kepler-47c, is ongeveer zo groot als Uranus en heeft een omloopbaan van 303 dagen. Hiermee heeft deze planeet de langste omloopbaan van alle planeten die zijn ontdekt via de overgangsmethode.

Maar, belangrijker nog: Kepler-47c draait precies in de zogenaamde leefbare zone – de afstand tot de moederster(ren) waarop vloeibaar water aan het oppervlak van een planeet zou kunnen voorkomen. Helaas is de planeet vermoedelijk een gasplaneet zonder vast oppervlak. Als de planeet echter manen zou hebben, zou hier wellicht leven op mogelijk kunnen zijn. Helaas is met de hedendaagse technieken het vinden van exomanen (nog) niet mogelijk.

Schematische weergave van het planetenstelsel van Kepler-47, in vergelijking met ons zonnestelsel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron: International Astronomical Union

Reacties

  1. Lijkt Star Wars Tatooine wel.

Laat wat van je horen

*