18 december 2017

Dagdromen over verre ruimtereizen

Volledig hypothetische weergave van hoe het eruit zou kunnen zien als je vliegt op “warpsnelheid”

Zoals bekend, zijn er al decennia plannen om naar de Rode Planeet te reizen. Als dat zou lukken zou dat beschouwd worden als een gigantische doorbraak in de bemande ruimtevaart. Maar wat als we ooit echt ver willen reizen? Naar andere sterren bijvoorbeeld? Met de huidige stand der techniek is dat onmogelijk. Als een technicus ook maar denkt aan bemande interstellaire reizen, zal deze persoon weggezet worden als een fantast – een luchtfietser. Maar hoe terecht is dit? En is het werkelijk verkeerd om te dagdromen over zaken die in de science fiction heel normaal zijn?

Hoe moeilijk zijn interstellaire reizen? Het antwoord luidt, weinig verrassend: heel moeilijk. Kijk maar naar de Voyager 1, vaak beschouwd als onze eerste interstellaire ruimtesonde. Het is feitelijk maar een klein geval: het gewicht is nog geen metrische ton. De sonde is druk bezig om het zonnestelsel te verlaten en doet dit met de hoogste snelheid die met de huidige technologie mogelijk is. Voyager 1 is al 33 jaar onderweg en heeft inmiddels een flinke afstand bereikt: 119 keer de afstand tussen de aarde en de zon. Dat lijkt heel wat toch?

Nou nee: de dichtstbijzijnde ster (Alpha Centauri) staat op 271.931 keer de afstand tussen de aarde en de zon. Oei. Hoe lang onze eerste interstellaire sonde erover zal doen om deze mijlpaal te bereiken? Hou je vast: 75.000 jaar! Da’s bepaald niet ideaal – vooral niet voor een menselijke bemanning. Tenzij je

Reacties

  1. Reizen met warpbubbels? Het klinkt zoals je zegt science fiction. Maar dat hebben we vaker gehoord bij diverse technologieën. Twintig jaar geleden konden we ook niet bedenken dat we nu met een telefoon rondlopen die op internet kan, waarmee je televisie kan kijken, kan navigeren, muziek luisteren, oh… ja en ook nog bellen. Nou Olaf, hou ons op de hoogte van die ontwikkelingen.

  2. Zucht…..welkeen schoon en hoopvol stukje, Olaf!!
    Enne moge ik jou in goede Startrek-traditie dan weer toewensen dat je maar “long and prosper” mag doorleven en nog veel meer van dit soort astro-zielstrelend proza op astroblogs mag slingeren!!

  3. Jan, niet vergeten vanavond in Warp-speed mijn kant uit te komen, OK? 🙂 Even een long & prosper komend weekend voorbereiden.

  4. “Dat beloof ik.” of bedoelde je “Dat geloof ik.”

    Leuk stukje en zoals Arie al zei, zijn er veel meer technologieen in de loop der jaren toegepast waarvan men eerder dacht dat het sf was. Dus waarom niet. Ik hou wel van dit soort artikelen die onze fantasie prikkelen.

    Ik zag vandaag ook een twitterbericht van astroversum.nl voorbij komen met zelfde onderwerp. Was jij daar ook door getriggerd?

    • Olaf van Kooten Olaf van Kooten zegt:

      Het klopt dat ik de “inspiratie” van mijn blogje haalde van een Nederlandse wetenschapssite, maar dat was Scientias, niet Astroversum. Wel grappig trouwens om te zien hoe drie Nederlandstalige sites, in principe van dezelfde bron, toch met geheel eigen “bewerkingen” komen van het bronartikel 🙂

      Het moest inderdaad “dat beloof ik” zijn.

      @Rudy: wederom bedankt voor je interessante achtergrondinfo 🙂

      • En dan gelijk als eerste staan in de top drie van de meest gewaardeerde Astroblogs. Het kan niet op. 😉
        Ik merk trouwens dat de frequentie van Astroversum heel wisselend is. Soms is er weken of maanden niets en dan plots weer een hoos aan berichten.

  5. De orginele publicatie van Harold White zit helaas achter een paywall, maar in een andere (*) geeft hij een samenvatting hoe warpbubbels gemaakt en gemeten kunnen worden. Het uitgangspunt is een brane kosmologie en de eerste wet van de thermodynamica. In het model van White geeft een positieve energiedichtheid de negatieve druk en dit lijkt op hoe kosmologische donkere energie werkt. Experimenteel zou een bubbel gemeten kunnen worden met een interferometer. De bubbel ontstaat door een ring van plasma te gebruiken, of door een ring van condensators met een hoge elektrische spanning. Volgens White en z’n maatje: “[…] This led to the remarkable discovery that a spacecraft’s spacetime expansion boost in the Alcubierre warp spacetime actually represents a movement of the spacecraft off our local brane (3 + 1 dimensional spacetime) and into the higher dimensional bulk space. The Alcubierre warp spacetime expansion boost merely acts as a scalar multiplier acting on an initial velocity. The consequence of this is that the equation of state for the energy density and pressure that induces this effect is equivalent to the dark energy equation of state and the equation of state for the vacuum energy in space. This suggests a conceptual laboratory experiment whereby a toroidal positive energy density induces a negative pressure warp field.”

    (*) The Alcubierre Warp Drive in Higher Dimensional Spacetime, White/Davis.
    http://www.earthtech.org/publications/davis_STAIF_conference_2.pdf

  6. Rob+Heusdens zegt:

    We kunnen het proberen met donkere materie. Misschien heeft dat wel die eigenschappen. Negatieve massa iemand?

Laat wat van je horen

*