11 december 2016

Wat we wel en niet (mogen) weten over Marsrover Curiosity

Artemis Westenberg bij Chr. Huygens

Mars spreekt zeer tot de verbeelding. Dat was natuurlijk al zo, vooral sinds de ontdekking van ‘kanalen’ op Mars eind 19e eeuw, maar na de lezing van gisteravond door Artemis Westenberg –

Reacties

  1. ik vond het ook een zeer interesssante avond.

    Ik mis het volgende mogelijke argument voor het achterhouden van bevestiging dat er organisch methaan gevonden is: dat men gewoon meer samples nodig heeft voordat ze dit wetenschappelijk kunnen bevestigen en om niet nu al in de media af te gaan dat ze te vroeg gejuigd hebben, willen ze dit voorlopig onder de pet houden. Ze hebben per slot van rekening nog 2 jaar voor de boeg om meer onderzoek en sample te maken. Dit zou naar mijn mening een logische verklaring zijn en minst op een conspiracy theory lijken. Die man van NASA die dat zo spannend aangekondigd had was wellicht iets te vroeg enthousiant en mocht daarom dit niet (meer) bevestigen?

    Als het om die vervuiling zou gaan, zou dat wel de allergrootste blunder van NASA zijn. In dat geval begrijp ik ook wel dat ze om de waarheid heen draaien, want dat kan financiele toezeggingen voor investeringen in toekomstige missies gaan kosten.

    Artemis zei dat organismen die onder de grond leven beschermd zijn tegen de kosmische straling die bij Mars erger is dan op aarde door ontbreken van magnetisch veld van Mars. Klopt dat?

  2. Jan, bedankt voor je reactie. Dat argument dat ze meer proeven moeten doen om er zeker van te zijn dat de metingen juist zijn lijkt mij hier niet het geval. Zoals Westenberg zei kan de Curiosity door de hoeveelheid ‘residue’ in SAM maar een beperkt aantal testen doen (één instrument maar 35 keer, alle instrumenten bij elkaar 400 keer) en daar moeten ze twee jaar lang mee vooruit kunnen. Als ze dus nu al op dit ene monster vele malen gaan testen dan zijn ze snel door die maximale aantal testen heen. En als je dan bij die ene test inderdaad op methaan stuit, dan zeg je toch gewoon dat je een aanwijzing er voor hebt gevonden (met een lage statistische betrouwbaarheid σ)? Maar wat is de zin om dan te zeggen dat je niets hebt gevonden? Stel dat je 500 meter verderop weer methaan vind, ga je dan weer ontkennen? Je kan dan beter in beide gevallen zeggen iets gevonden te hebben en dat zal de statistische betrouwbaarheid van de metingen alleen maar vergroten. Wat die kosmische straling betreft: aan het oppervlak is die dosis inderdaad veel groter dan op aarde, maar ik weet niet hoe diep die stralen kunnen doordringen. Op aarde worden detectoren diep onder rotsgebergte gebouwd, zoals bij San Grasso in Italië, om ze te beschermen tegen de kosmische straling die toch door de atmosfeer weet te komen en dan praat je al gauw over honderden meters dikke rots.

Geef een reactie