18 augustus 2017

Astrofoto’s van de afgelopen periode… Part 1: M57

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets op het blog geschreven heb. Door het afsluiten van het schooljaar en alle hectiek rondom de tentoonstelling in Utrecht bleef ik het maar vooruit schuiven, maar nu wordt het toch echt tijd weer eens wat op papier, oh nee, scherm, te zetten.

Het weer de laatste tijd begint inmiddels een beetje de goede kant op te gaan voor het waarnemen en we zijn volop aan het genieten van de zomer. Dus tijd om de camera’s te laten snorren en data te verzamelen. Jan B. heeft al laten zien dat er weer schitterende waarnemingen te doen zijn, zelfs uit ons zwaar lichtvervuilde (grrrrrrrrrrrrrrr….) kikkerlandje.

Ik zal hier wat van de opnamen van de laatste periode de revue laten passeren samen met wat achtergrond informatie.

M57 De ringnevel

Net zoals vele andere oude rode reuzen heeft M57, beter bekend als de ringnevel, het meeste van zijn materiaal uitgestoten in de vorm van waterstof en zuurstof. In zijn hart ligt een witte dwerg die vooral bestaat uit koolstof. Het lichter waterstof vormt de buitenste rode ring, terwijl het zwaardere blauw-groene zuurstof zich meer in de kern bevindt. De gassen in de uitdijende schil worden aangelicht door de straling van de centrale witte dwerg die zo’n 200x zoveel licht geeft als onze zon.

Meestal zien we M57 alleen als de centrale ring zoals in deze hubble opname.

Wanneer we M57 goed bekijken zien we dat hij bestaat uit 3 structuren, de binnenste, helderste en meest bekende schil, die ongeveer 86″ x 62″ groot is. Deze wordt omringd door een tweede, zwakkere, halo die ongeveer 156″ x 136″ groot is. Hierbuiten is nog een derde, nog zwakkere, schil van ong. 3,8 ‘ diameter. De helderheden van deze 3 halo’s verschillen enorm, waarbij de tweede ring ong. 5x (2 magnitudes) zwakker is dan de centrale ring, en de buitenste wel 5000x (9 magnitudes) zwakker.

Waarneming

De grote helderheidsverschillen maken het observeren van de halo’s erg lastig. Door data van mijn C11 en van twee 12″ RC telescopen te combineren werd er ongeveer 50 uur aan narrowband data verzameld om de halo’s los te maken van de achtergrond. Dit gedurende een periode van twee jaar (2011-2013). Het balkspiraalstelsel IC1296, vlakbij de ringnevel, is ook zichtbaar in de uiteindelijke opname. Deze heeft een afstand van zo’n 220 miljoen lichtjaar.

De opname was een samenwerking met Terry Hancock in Michigan, USA, Fred Herrmann in Alabama, USA, Mike van den Berg en Mathijn Ippel vanuit Nederland.

M57_hancock_herrmann_hoeven_ippel_vdberg4

Gebruikte setups:

Andr

Reacties

  1. André, je bewijst maar weer eens dat het gat tussen de professionals en de amateurs steeds kleiner wordt. Met name als amateurs de handen ineen slaan krijgen ze resultaten die niet onderdoen voor die van professionals. Fantastische foto’s van M57 hoor, hulde. Als Jan en ik kunnen gaan we ergens in augustus naar Utrecht om jouw foto’s in de NASA-tentoonstelling te bekijken. Ik ben benieuwd.

Laat wat van je horen

*