13 december 2017

Merengebied van Titan in beeld gebracht door Cassini

Titan noordpool

De Saturnussonde Cassini heeft door een combinatie van gunstige factoren nieuwe waarnemingen kunnen verrichten van de meren van vloeibaar methaan/ethaan op de planeetachtige Saturnusmaan Titan. De nieuwe foto’s leveren nieuwe inzichten in het functioneren van Titan’s aarde-achtige “hydrologische” cyclus, waarbij koolwaterstoffen de rol van water innemen.

Hoewel de zuidpool van Titan een paar meren bevat, bevinden de meeste zich nabij de noordpool van de grootste maan van Saturnus. Een groot deel van dit terrein is onderzocht met radargolven, die door de dikke wolken en mist kunnen heendringen. De andere sensoren van Cassini hebben dit gebied slechts gedeeltelijk en vanaf grote afstand in beeld kunnen brengen.

Daar is nu verandering in gekomen. Recente passages van Cassini langs Titan zijn onder een veel gunstiger kijkhoek verricht. Daarnaast begint de zon de duisternis op het noordelijk halfrond te verdrijven, aangezien na negen jaar winter eindelijk de lente is aangebroken op het merengebied. Bovendien is een dikke mistbank die jarenlang over de noordpool heeft gehangen eindelijk aan het optrekken.

De foto’s vormen een mozaiek die gebaseerd zijn op infraroodgegevens van Cassini. Aan de hand van de gegevens blijkt dat sommige meren aan het verdampen zijn, waarbij het Titaanse equivalent van zoutvlaktes gevormd worden. In plaats van zout bestaan deze uit allerlei organische verbindingen die opgelost waren in het vloeibare methaan/ethaan. Dit materiaal is op de foto’s oranje en steekt sterk af tegen het groene bodemgesteente van waterijs.

Verder is op de foto’s een helder terrein zichtbaar dat niet eerder is waargenomen. Dit terrein lijkt te verschillen van de rest van Titan, waardoor het wellicht geen toeval is dat de meeste meren juist hier gevonden kunnen worden. De meren op Titan hebben allerlei vormen en zijn vermoedelijk niet allemaal op dezelfde wijze ontstaan. Sommige meren zouden het gevolg kunnen zijn van grondverzakkingen als gevolg van vulkanisme, terwijl andere een karstterrein vormen, waarbij vloeistoffen het oplosbare grondgesteente ehm…oplossen.

enorme meren aan de zuidpool

Bron: NASA

Laat wat van je horen

*