18 oktober 2017

Mars One sluit deal met Endemol-dochter DSP voor TV-uitzendingen

Mars One vestiging. Credit: Mars One / Bryan Versteeg

De Mars One vestiging. Credit: Mars One / Bryan Versteeg

Gisteren (2 juni) is bekend geworden dat de organisatie van het Mars One project een deal heeft gesloten met Darlow Smithson Productions (DSP), een dochteronderneming van Endemol producties, om de selectie en training van de kandidaat-astronauten voor de Marsmissie wereldwijd op TV uit te zenden. Mars One wil in 20251 vier mensen op Mars laten landen, die daar zullen wonen en die niet terug zullen keren naar de aarde. Ter voorbereiding zal al in 2018 een lander naar Mars worden gestuurd, in 2020 een rover en in 2022 maar liefst zes missies met lading. Meer dan 200.000 mensen hebben zich ingeschreven om mee te doen met de selectie voor de astronauten en daarvan zijn er nog 705 kandidaten over, inclusief drie Nederlanders. Men verwacht dat in 2015 gestart kan worden met de TV-uitzendingen van de verdere selectie. DSP is producent geweest van onder andere de volgende TV-producties:

  • The Mill (Channel 4)
  • Richard III: The King in the Car Park (Channel 4)
  • How to Build a Bionic Man (Channel 4 and Smithsonian Channel)
  • Earth From Space (NOVA and Discovery Canada)
  • Noten
    1. Dat jaartal is al behoorlijk gaan schuiven. Toen Mars One in 2012 met z’n plannen kwam was het idee om al in 2023 vier mensen op Mars te zetten, nu is het dus 2025 geworden. []

Reacties

  1. Cyrine zegt:

    Ik denk dat je heel eenzaam zal zijn daar. Maar opzich is het wel gaaf dat “we” naar Mars gaan.

  2. Alle kandidaten die hebben getekend weten dat ze nooit meer terug zullen komen en dat het daar inderdaad erg eenzaam kan zijn. Moet je voorstellen dat ze via TV in contact staan met de aarde en dat de TV kapot gaat. Moet je toch niet aan denken?

  3. EnceladusEnceladus zegt:

    Moet je je voorstellen dat je daar al een paar jaar zit en de belangstelling op Aarde verflauwt en men het te duur vindt worden om jou en je lotgenoten nog eens veertig jaar lang van allerlei spullen te blijven voorzien middels dure missies…

    Een Mars-missie zonder een reële kans op terugkeer is een vorm van uitgestelde zelfmoord op afstand.
    Naar ik vrees zullen we jarenlang aan het lijntje worden gehouden met uitzendingen over de trainingen.
    Ik ga wel kijken als er een bemande vlucht gelanceerd wordt. Tot die tijd doet ome Joop het maar mooi zonder mij.

    groet,
    Gert (Enceladus)

    • Tijdens de laatste SpaceUp in Noordwijk had ik ’s avonds onder het eten een aardige discussie hierover, onder andere met Neil Jaschinski van Applied Rocket Technology (A.R.T.). Hij zei dat het niet toevallig is dat Mars One een Nederlands project is, simpelweg omdat de Nederlandse wetgeving zo’n bewuste zelfmoord toestaat. In Duitsland of de VS zouden de autoriteiten niet toestaan dat je vier astronauten enkele reis Mars stuurt omdat je weet dat ze daar aan hun einde zullen komen. Dat mag dan wel zelfgekozen zijn, maar als dingen daar fout gaan (zuurstofleverantie stokt vanwege technische problemen, ruzie tussen de astronauten, geen publieke belangstelling op aarde meer en dus geen geld, etc…) dan ben je er als organisatie verantwoordelijk voor dat het goed afloopt.

  4. MoniqueMonique zegt:

    Nou zat ik laatst naar een Duits praatprogramma te kijken op YouTube. Met gasten waaronder een bekende Duitse wetenschapper (Harald Lesch), sciencefiction schrijver ((Andreas Eschbach)) en de freelance auteur/journalist (Hans-Arthur Marsiske). Science fiction schrijver Andreas heeft over zo’n soort ‘Mars One’ missie een succesvolle reeks jeugdboeken geschreven (Das Marsprojekt: Die blauen Türme) Gaat over een kleine groep mensen die als pioniers, eind 21ste eeuw, naar Mars gaat om daar een kolonie te stichten. Door een politieke beslissing werd het project als gefaald verklaard…
    Erg interessant zo’n (Talkrunde) programma (1:15:11) waar de gasten hun astronomische kennis en sciencefiction ideeën met elkaar bespreken. Het zet je wel aan het denken dat onze verre toekomstige kinderen, over miljoenen jaren, tóch ooit van planeet zullen moeten veranderen. Generaties daarna zullen zich afvragen hoe het ooit was om op planeet aarde te leven. Een paradijs, waar je zonder ruimtepak buiten kon lopen, met water en waar je niet onder de grond hoefde te wonen 🙁
    Een habitat wat er gewoon was en niet kunstmatig gecreëerd moest worden.
    Gelukkig hebben we nog even 😀

  5. Jan (H) zegt:

    Ik vind het allemaal zeer interessant, maar zal er geen extra geld voor over hebben om de voorbereidingen te volgen. Ik denk dat ze er nooit werkelijk naar toe zullen gaan of dat ze allemaal binnen 1e jaar dood zijn door allerlei mogelijke oorzaken. Vergeet niet dat ze daar totaal geen enkele medische zorg kunnen krijgen. Wat als ze bijv. alleen al kiespijn krijgen? Blinde darm ontsteking? Allemaal te overziene zaken als je op aarde bent. Maar daar? Verder staan ze bloot aan een overdaad aan kosmische straling waar we op aarde voor beschermd zijn.

    Dus interessant, maar wel idioot en ondoordacht.

    En was NASA niet bezig een bemande vlucht mét terugkeer naar aarde in dezelfde periode voor te bereiden? Die kunnen beter aan andere kant van Mars gaan landen omdat er ander muiterij ontstaat om toch terug naar aarde te willen gaan.

Laat wat van je horen

*