24 augustus 2017

Kosmische afstandschaal in twijfel gebracht

accretion scenario

Hoewel de meeste sterren langzaam uitdoven, komen sommige exemplaren op spectaculaire wijze aan hun einde. Zij ontploffen namelijk in de vorm van zogenaamde supernova-explosies. Deze komen in twee hoofdtypen. Type II supernovae zijn het gevolg van supermassieve reuzensterren die onder hun eigen gewicht ineenstorten. Type Ia supernovae zijn daarentegen het gevolg van lichtzwakke (maar superdichte) witte dwergsterren die “kaboem” gaan.

Vanwege hun herkomst hebben alle Type Ia supernovae ongeveer dezelfde relatieve helderheid. Vandaar dat ze gebruikt worden als “standaardkaarsen” om afstanden in het heelal te schatten. Een supernova die eerder dit jaar is “afgegaan” trekt dit scenario echter in twijfel. Dit zal enorme gevolgen kunnen hebben voor de kosmologie

Reacties

  1. EnceladusEnceladus zegt:

    Ik zou bijna zeggen: ‘Wat een flutontwerp, dat universum. Nergens hectometerpaaltjes te bekennen…’ 😉

    Maar zonder dollen: De afstandsschaal was gebaseerd op aannames. Die klonken logisch, maar helaas pindakaas… De vraag is: hebben we een alternatief? Ik ben bang van niet.
    Iemand suggesties?

    groet,
    Gert (Enceladus)

  2. Rob+Heusdens zegt:

    Welke consequentie heeft dit voor de kosmologie? Ik neem aan dat dan afstanden te klein zijn ingeschat (objecten kunnen hogere massa dus hogere absolute helderheid hebben dan we dachten, dus staan ze verder weg dan we dachten). Moet de big bang theorie dan ook op de schop?

Laat wat van je horen

*