24 augustus 2017

En hoppa weer een nieuw model voor donkere materie: Macro’s [Update]

Bestaat donkere materie uit macro's? Credit: Max-Planck Institute for Astrophysics

Bestaat donkere materie uit macro’s? Credit: Max-Planck Institute for Astrophysics

Het favoriete model voor de verklaring van donkere materie was jarenlang dat van de WIMP’s, weakly interactive massive particles, zware deeltjes die alleen via de zwakke en gravitationele wisselwerking met andere deeltjes kunnen reageren en daarom vrijwel onzichtbaar zijn. Maar omdat tientallen experimenten die over de hele wereld

Reacties

  1. Olaf van KootenOlaf van Kooten zegt:

    Ja shit, jij had ‘m al zie ik 🙁

  2. Voorlopig is heel die donkere materie nog “shit in the dark” (mijn model) 🙂
    want niemand weet eigenlijk wat het nu precies is.

  3. Kees de Vos zegt:

    Als je er bij stil staat dat bij een negatieve ladingsopbouw de elektronen aangetrokken blijven (en dus niet afgestoten worden wat je mag verwachten bij gelijknamige ladingen) en je losmaakt van het vacuüm als diëlektricum (is zo gedefinieerd maar hoe moet niets elektronen tegenhouden?) kom je bij de eigenschap dat het altijd energie kost om elektronen los te krijgen uit materie (Einstein en zijn foto-elektrisch argument) en wordt het wat mij betreft tijd om afstotende elektrische krachten uit te bannen en de aardpotentiaal niet meer als zijnde 0. Gezien de bulk van materie bestaat uit moleculen die elektronen delen (van hun samenstellende elementen) is een elektronentekort een betere aanname waarmee ook het voltageverschil in onze atmosfeer van 100 volt per meter eindelijk in perspektief kan worden geplaatst. De aloude elektrometer die afstoting opmat is een fake van jewelste. Als een geladen blaadje aangetrokken wordt door geaarde materie worden ook twee of meerdere blaadjes idem aangetrokken; daar zijn geen afstotende krachten voor nodig! En als gevolg hiervan kan de zwaartekracht voortaan als een elektrische kracht woreden beschouwd en moet alles opnieuw worden beschouwd. Een eenvoudige proef kan je ook op het spoor zetten. Als je meerdere blaadjes onder spanning brengt zal een voortijdige en geleidelijk verlopende ontlading vooral in een richting plaatsvinden en waarbij te zien valt dat andere blaadjes in andere richtingen die onder dezelfde spanning staan elkaar niet “afstoten”.
    Een juiste analyse van het geladen vlierpitbolletje zegt ook voldoende. Het geladen vlierpitbolletje zal deeltjes in zijn volledige omgeving influenceren zodat die op hun beurt eenzelfde veldwerking gaan onderhouden met het vlierpitbolletje. Mocht het bolletje uit meerdere delen bestaan dan worden die delen door de geïnfluenceerde omgeving naar zich toegetrokken (ipv. afstoting).

Laat wat van je horen

*