28 juni 2017

ALMA en VLT onderzoeken verrassend stofrijk en ver ontwikkeld stelsel

Locatie van het verre, stofrijke sterrenstelsel A1689-zD1 achter de cluster Abell 1689 (Credit: NASA/ESO).

Locatie van het verre, stofrijke sterrenstelsel A1689-zD1 achter de cluster Abell 1689 (Credit: NASA/ESO).

Een van de verste sterrenstelsels die ooit zijn waargenomen heeft de eerste detectie opgeleverd van een afgelegen stervormingsgebied. Deze detectie wijst erop dat de evolutie van sterrenstelsels al kort na de oerknal op gang is gekomen. Bij de nieuwe waarnemingen hebben astronomen ALMA gebruikt om de zwakke gloed van koud stof in het sterrenstelsel A1689-zD1 te detecteren. De afstand van het stelsel is gemeten met ESO

Reacties

  1. Deze ontdekking roept een vraag bij mij op;

    Zouden we dit sterrenstelsel niet veel groter moeten zien?
    Hoe verder we terugkijken in de tijd hoe groter we de afmetingen van sterrenstelsels, volgens de Oerknaltheorie, moeten lijken. De limiet ligt uiteraard bij de achtergrondstraling. Die stamt van een boloppervlak met een straal van 300.000 lichtjaar die zich nu aan ons openbaart als komende van een boloppervlak met een straal van ruim 13 miljard lichtjaar. Een vergroting van ruim 40 x.
    De vergroting van dit sterrenstelsel moet daar toch enigszins tussenin liggen?

  2. Henk je maakt een denkfout. Als we kijken naar een sterrenstelsel op 13 miljard lichtjaar afstand, dan zien we hem zoals ‘ie er toen uitzag, dus 13 miljard jaar geleden. Jij denkt dat in de tussentijd het heelal vele malen groter is geworden en dat we dat sterrenstelsel dus ook vele malen groter zouden willen zien, maar dat is dus niet zo. Ja, het heelal is inderdaad gegroeid tussen 13 miljard jaar geleden en nu, maar het blijft dat we A1689-zD1 zien zoals ‘ie er 13 miljard jaar geleden uitzag.

Laat wat van je horen

*