17 oktober 2017

Mars: de planeet die een oceaan aan water kwijtraakte

Artist</p data-recalc-dims=

Reacties

  1. van ba zegt:

    So, are there fossils or life expressions elsewhere? Is it possible? Isn’t the emergence and maintenance of life a process of radical necessity? That is, is a peculiar, unique and unrepeatable past totally necessary? Or does life emerge through space like mushrooms when some conditions are present? So, how many conditions are necessary: three, four, trillions, infinite? Only one, water or any sort of God? Is God the word that means infinite conditions, absolute necessity? Anyway, how did the life that emerge in a given conditions resist when switching to a different moment? How does life resist time itself, the effects of entropy? But, is it possible for human beings to recognize a simpler life than their own brain only? On the other hand, beyond likeness, is it possible to recognize a complex thing than human brain, is this the extra-terrestrial life that some people are searching unsuccessfully? However, is there an origin of life or would it be as finding a cut in the material history of the universe, an infinite void that human language patches now? Along these lines, there is a peculiar book, a short preview in http://goo.gl/8Ax6gL Just another suggestion, far away from dogmas or axioms.

  2. EnceladusEnceladus zegt:

    Beetje vreemd dat die plaatjes van Mars met een oceaan erop toch altijd weer die roestbruine kleur voor de landoppervlakken laten zien. Ik bedoel maar: die oceaan zou er 4 miljard jaar geleden zijn geweest. Waarom wordt dan het landoppervlak zoals dat er nu uitziet getoond? Vrijwel zeker was het landoppervlak van Mars ten tijde van die oceaan helemaal niet roestbruin!

    groet,
    Gert (Enceladus)

    • Ik denk zodat het voor ons herkenbaar blijft als zijnde Mars

    • ObelixObelix zegt:

      Oh? Welke kleur had het vasteland van Mars dan wel tijdens de ‘oceaan-periode’?

      Groen van de vegetatie?
      Geel van zand , omdat de roest naar de zee zou zijn gespoeld?

      Groet, Paul

      • EnceladusEnceladus zegt:

        Your guess is as good as mine, Obelix. Dat weten we eenvoudigweg niet. Maar vrijwel zeker niet roestbruin, want die kleur is pas ontstaan nadat Mars zijn water kwijtraakte.

        Of er ooit vegetatie was, weten we nog niet, dus groen zou wat voorbarig zijn. Ik denk dat de oorspronkelijke kleur pas kan worden vastgesteld als we een sample-return-missie hebben uitgevoerd of als we een bemande landing hebben volbracht.

        groet,
        Gert (Enceladus)

  3. Heeft er iemand hier meer sjoege van scheikunde? Ik heb het idee dat ijzeroxide alleen kan ontstaan uit ijzer als er vrije zuurstof aanwezig is. Dus of een atmosfeer, of water waar zuurstof in zit. Als dat zo is dan zou de ijzeroxide juist moeten zijn ontstaan toen Mars nog nat was en een atmosfeer had. Volgens mij kan je nu een spijker op Mars neerleggen en zal deze niet roesten (nee, niet een roestvrijstalen spijker). En dan is de volgende vraag, waar kwam deze vrije zuurstof dan vandaan…want dat is eigenlijk een biosignature. Ik denk dan aan;

    http://en.wikipedia.org/wiki/Banded_iron_formation

    Iemand? bvd

    • Er is dus eigenlijk maar één conclusie mogelijk,
      Mars is gaan roesten toen het nog water bezat,, toch?

      • EnceladusEnceladus zegt:

        Daar ben ik eigenlijk altijd vanuit gegaan. Vandaar mijn eerdere opmerking dat het heel merkwaardig is om Mars af te beelden als een planeet met een oceaan én een roestbruine bodem.

        Tenzij het natuurlijk veelvuldig regende op Mars en die planeet biologisch zo dood als een pier was. Dan heeft de bodem alle tijd gehad om compleet te verroesten.

        Kortom: het wordt de hoogste tijd dat we astronauten op Mars zetten die het gaan uitzoeken.
        (En dus geen reality-tv clowns…)

        groet,
        Gert (Enceladus)

        • In ieder geval “moet” er haast wel leven aanwezig zijn om vrije zuurstof te verkrijgen. Voornamelijk omdat zuurstof heel sterk verbindingen aan gaat (waar je auto dus niet blij mee is). De eersten die dat hier op aarde deden waren microben…..zuurstof was vergif voor het vroegere leven en dat ging er aan kapot. Daarna ontstond er plantleven/fotosynthese. Met andere woorden, stel je stopt alle fotosynthese op aarde, dan is na verloop van tijd alle vrije zuurstof uit water en atmosfeer/lucht verdwenen. Vandaar dat astrobiologen zullen juichen als ze het ergens aantreffen.

          Maar ik weet niet zeker, in het geval van Mars, of ijzeroxide alleen kan ontstaan door de aanwezigheid van vrije zuurstof. Zo nee, speelt het ook geen rol in de vraag of er dan misschien ook leven was die voor de bevoorrading zorgde. En zo ja……dan moet er haast wel leven aanwezig zijn geweest.

          Misschien dat toen Mars zijn atmosfeer en water verloor, watermoleculen werden afgebroken door zonnewind. Dan krijg je ook vrije zuurstof wat misschien reageerde met ijzer voordat het ontsnapte naar de ruimte.

          Nou, mocht er niet per ongeluk nog een scheikundeknobbel hier binnen struikelen….dan kom ik er denk ik nog wel op terug. Ik kan niet slapen met “prangende” vragen dus ik ga het wel uitzoeken 🙂

    • rudiev zegt:

      Volgens mij is het nog onduidelijk hoe het ijzer op mars precies geöxideerd is.
      http://www.space.com/16999-mars-red-planet.html
      For sure, some sort of weathering gradually rusted the iron on Mars. But did the ancient rainstorms that are thought to have occurred on a young, wet Mars rust the iron by pounding the regolith with oxygen atoms freed from water molecules? Or, did the oxidation happen gradually over billions of years, as sunlight broke down carbon dioxide and other molecules in the atmosphere, producing oxidants such as hydrogen peroxide and ozone? Or, as a group of Danish scientists suggested in 2009, have Martian dust storms slowly rusted the iron, by crumbling the quartz crystals that also exist in the regolith and leaving their oxygen-rich surfaces exposed?

      http://www.smithsonianmag.com/science-nature/how-did-mars-become-the-red-planet-28151/
      Around 3.7 billion years ago, Mars had the basic ingredients to support life. A thick, oxygen-rich atmosphere blanketed the planet, trapping enough heat to allow liquid water to flow freely on the surface. Then a catastrophic event rendered Mars cold and barren. Precisely what happened remains a mystery, but scientists will be searching for new clues with the November launch of NASA’s $671 million Mars Atmosphere and Volatile Evolution (MAVEN) spacecraft. (2013)

    • ObelixObelix zegt:

      IJzer(Fe) is [ in de chemische verdringingsreeks ] onedeler dan Waterstof(H)

      IJzer kan roesten in water als dat zuurstofloos is. Maar in een ‘natte’ zuurstofrijke omgeving gaat roesten gewoon veel sneller. In zuurstofloos maar aangezuurd water kan ijzer ook lekker snel roesten…

      Stel dat boven die waterplas een grote kooldioxiderijke atmosfeer zou hangen…
      Een deel van de CO2 lost op in die oceaan tot … Waterstof-Carbonaat of te wel spuitwater, een licht zure oplossing.
      – IJzer oxideert en slaat neer als IJzer-Carbonaat.
      – Waterstof-ionen reduceren tot Waterstof(gas), welke naar de atmosfeer ontsnappen.
      Zodra de carbonaten zijn neergeslagen(verdwenen uit de oplossing), is er ruimte voor meer CO2 om op te lossen…

      IJzercarbonaat heeft een roestbruine kleur en kan als de omstandigheden gunstig zijn ( hoge temperatuur/ UV straling?) uiteen vallen in ijzeroxide en CO2. Als die ‘gunstige’ omstandigheden zich niet voordoen, lijkt het mij nog een hele klus om vast te stellen of er op Mars een** ijzeroxide ligt, of dat het een** ijzercarbonaat is.
      Uiteraard kan ijzeroxide worden omgezet in ijzer-carbonaat als de dampspanning van de CO2 hoog genoeg is. 🙂

      ** ijzer kan voorkomen als 2 en/of 3 waardige ion

      Groet, Paul

      Opm. 1. RVS staat voor “Roest Vast Staal” niet “roest vrij staal.
      Roestvrij bestaat wel, als het net uit de hoogoven komt. Daarna verroest het oppervlak al iets, en is het dus niet meer roestvrij. 🙂
      Een vergelijkbaar taalmisverstand heerst over “kogelvrij”.
      Politie/Militaire pakken kunnen “kogelwerend” zijn, en tevens “kogelvrij”.
      Maar het T-shirt welke ik nu draag is ook kogelvrij. En ik hoop dat dat zo blijft, zolang ik het aan heb. Kogelwerend is het namelijk allermist. 🙂

      Opm. 2. Zoals ik hier boven reeds heb aangegeven, is Roest geen “bio signatuur” .

      • Ok bedankt, het roest verhaal is me een stuk duidelijker zo.

        Ps, zuurstof (in een atmosfeer) heb ik aangegeven als bio-signature, niet roest. Als ze ooit goed atmosferen kunnen analyseren van exo-planeten, juichen ze harder als ze zuurstof vinden, dan wanneer ze b.v. methaan vinden.

        Nogmaals, bedankt

  4. Co van Driel zegt:

    Een prachtig artikel vrienden. Hier gaat mijn ruimtehart sneller van kloppen. Het Noachiaanse tijdperk, is dat vernoemd naar onze Aardse Noach die met zijn dierentuin de zee op ging? Over onze Noach en zijn ark doen ook in christelijke kringen de wildste verhalen de ronde. Zo zou het oude verhaal weleens in werkelijkheid het verplaatsen van de mensheid van Mars naar Aarde kunnen betekenen. De ark was dus een ruimteschip. Ik vind het een zeer aannemelijk verhaal, maar laat de dominee het maar niet horen …

  5. Dat kan je makkelijk hier terugvinden http://en.wikipedia.org/wiki/Geological_history_of_Mars

Laat wat van je horen

*