19 augustus 2017

Wijst de door LHCb gevonden B°→K*°μμ anomalie op het bestaan van een Z’ deeltje?

Penguin

Afgelopen week werd in het Italiaanse skioord La Thuile het jaarlijkse congres van hoge energiefysica gehouden, de Rencontres de Moriond. Daar werden onder andere de resultaten bekendgemaakt van de LHCb, de ‘Large Hadron Collider beauty‘,

Reacties

  1. Ik neem aan dat zo’n energieopwekking ook buiten de Aarde ontvangen kan worden, mag hopen dat ergens een satelliet de mogelijkheid heeft dit te kunnen ontvangen, en daarmee test gegevens registreert , misschien voor nieuwe ontdekkingen ^^

  2. De energie wordt opgewekt in de LHC, op de plekken waar de protonen botsen, bij de vier grote detectoren (ATLAS, CMS, ALICE en LHCb). Daarbuiten merk je niets van de energie. Waarom zou een satelliet buiten de aarde iets van de energie moeten ontvangen die opgewekt wordt bij de LHC, onder de grond bij Genève?

  3. Heb de vraag al bij Jester gepost.

    Maar een comment bij het artikel op Quanta magazine heeft het over:

    “They appear to have used a two-tailed test since 3.7σ would correspond to 0.01% using a one-tailed test”.

    Is de Sigma waarde cumulatief?

    Mies.

    • Nee, lijkt mij niet dat ze de statistische betrouwbaarheid van de eerdere meting (gebaseerd op 1 fb^-1) en de recente meting (gebaseerd op 3 fb^-1) bij elkaar opgeteld hebben, de betrouwbaarheid wordt onafhankelijk van iedere meting vastgesteld. Geen idee wat ze bij Quanta Magazine met die two-tailed test bedoelen. Hou mij op de hoogte wat Jester antwoord.

  4. Het antwoord van Jester:

    “Well, the comment correctly says that if you integrate one tail of the Gaussian distribution form 3.7 sigma to +infinity, that corresponds to 0.01% of the total area under the curve. So 0.02% corresponds to integrating both tails, from -infinity to -3.7 sigma, and from 3.7 sigma to +infinity.
    Now, what test statistics LHC should be using is a bit above my head. I would think that using a two-tailed test is pretty standard, but Kyle is an expert and probably knows better.

    Het gaat om de oppervlakte van het signaal, onder de Gauss-distributie curve op de grafiek. Schijnbaar geeft een waarde van 3,7 Sigma tot + oneindig, een oppervlak van 0.01% van de totale oppervlakte ónder de Gauss-curve.
    Wat men heeft gedaan is dezelfde waarde aan de negatieve kant er bij op tellen, dus een hobbel van 3.7 Sigma tot
    – oneindig, geeft dezelfde oppervlakte.
    0.01+0.01=0.02

    Mies

    • Ah ja, ze hebben de standaard deviatie van 3,7 sigma naar links én naar rechts bij elkaar opgeteld en dat geeft dan die 0,002%. Hieronder de gaussian distribution met de twee ‘tails’ naar beide kanten toe.
      standaard-deviatie

  5. We zijn er nog niet helemáal klaar mee.

    Check de comment op Resonaances

    “Jester, anonymous who mentioned two-tail:

    That’s rather strange – the convention in ATLAS and CMS is one-tail, e.g. from the Higgs discovery (http://arxiv.org/abs/1207.7235)

    “Both the local and global p-values can be expressed as a corresponding number of standard deviations using the one-sided Gaussian tail convention”

    FWIW, 3.7\sigma with a two-tail convention is about 3.5\sigma with a one-tail convention. This in itself is a minor mistake but it damages my faith in their rigour.

    I’m also worried about the “naive” result that two 2.9\sigma anomalies result in a 3.7\sigma anomaly. How were they added? This is a relatively big anomaly – many theorists might spend time on it. IMHO they should make a comprehensive evaluation that they are fully confident about before presenting it. I don’t think they are following best practice.”

    P values is de “Look Elsewhere”factor.

    Mies

Laat wat van je horen

*