18 oktober 2017

Onderzoek aan galactische clusters toont dat donkere materie ‘donkerder’ is dan we dachten

dark

Op basis van waarnemingen aan 72 clusters van sterrenstelsels met de Amerikaanse Chandra r

Reacties

  1. Rinus Baggermans zegt:

    Donkere energie heft werking van zwaartekracht van donkere materie op zodat het heelal uitdijt.
    Donkere materie heeft wel invloed op zichtbare materie zodat er voldoende brandstof in de buurt blijft om zwarte gaten gaande te houden. Deze zwarte gaten produceren voldoende donkere materie en donkere energie om uitdijing
    gaande te houden.
    Dan blijft de theorie van de deeltjes nog altijd overeind. Er zijn dan deeltjes, mysterieuze zwaartekrachtdeeltjes, die wel inwerken op zichtbare materie maar uiteengedreven worden door donkere energie.
    Dat is natuurlijk ook mogelijk!

  2. Ja, er is uiteraard wel interactie van donkere materie op gewone materie en dat is via de zwaartekracht. Maar dat heeft op zich niets te maken met zwarte gaten – de rol die jij toedicht aan donkere materie om er voor te zorgen dat zwarte gaten brandstof toegevoerd krijgen snap ik niet helemaal. Zwarte gaten produceren ook geen (donkere) materie zoals jij stelt, ze hebben een aantrekkingskracht en daarmee groeien ze in massa. En wat die mysterieuze zwaartekrachtsdeeltjes betreft: ik neem aan dat je de gravitonen bedoeld.

  3. Ik heb er zojuist nog even een update aan van geplakt, aan de blog welteverstaan. Gaat over de statistische betrouwbaarheid en de ‘cross section’ van de waarnemingen resp. donkere materie.

  4. Rinus Baggermans zegt:

    Nee, ik bedoel niet het Graviton.
    Ik ga uit van het oerheelal met slechts 1 deeltje in onnoemlijke aantallen. Dit deeltje, ik noem het het oerdeeltje, had nagenoeg geen wisselwerking maar in miljarden, miljarden jaren tijd lukte dat toch en vond er een klontering plaats, net zoals bij sterren en planeten. Bij het ophopen van deeltjes ontstond er zoiets als kinetische en potentiele energie. En begon er ook zoiets te ontstaan als een zwart gat. Bij alsmaar meer invallende oerdeeltjes ontstaat er zelfs een Big Bang met effecten zoals men ziet in deeltjesversnellers waarbij protonen op elkaar knallen: er ontstaan dan tientallen deeltjes. Echter bij de Big Bang ontstaan er dan honderden, misschien wel duizenden. En in korte tijd vlak na de Big Bang rangschikken deze deeltjes zich dusdanig dat dan een aantal energielagen ontstaan. Elk met de eigen set communicatiedeeltjes (zoals gluonen bij quarks), zwaartekrachtdeeltjes (zoals het Higgs Boson en de donkere materie) en de energiedeeltjes (zoals fotonen en donkere energie).
    Dat oerdeeltje is ook nu nog overal aanwezig. Het kan communiceren, energie uitwisselen en zich gedragen als zwaartekrachtdeeltje. En dat laatste bedoelde ik nu! Zodoende kan het ook donkere materie en zichtbare materie aan elkaar koppelen: er ontstaat dan gewoon een deeltje dat dat dan mogelijk maakt.
    Er is een raadsel over materie en antimaterie. Antimaterie en materie verwoesten elkaar niet gingen weer over in dat oerdeeltje dat zich in twee toestanden kan bevinden: materie en antimaterie.
    Op de achtergrond speelt dat oerdeeltje nog altijd de grootste trom bij het regelen van alle energielagen. Het kan namelijk overal en waar dan ook deeltjes af splitsen waar nodig enne….. in elke energielaag. Maar omdat de energie geleend is door de samenklontering van deeltjes delft deze uiteindelijk toch het onderspit en zal ons heelal uiteindelijk in elkaar klappen en opnieuw herrijzen in een nieuwe BigBang.
    Met de LHC en de nieuwe chinese deeltjesversneller zal men dus onze energielaag en de eerste de beste onderliggende energielaag kunnen gaan begrijpen maar er zijn er nog een flink aantal.
    Het oerdeeltje is het deeltje dat alles in het heelal regelt door diens veelzijdigheid. Mijn gedachtegang, mijn theorie!

Laat wat van je horen

*