23 oktober 2017

Ontstaan van “dikke schijf” van spiraalstelsels verklaard

Het sterrenstelsel NGC 891, een analoog van de Melkweg. De gekleurde bogen laten de uitwaaieringen zien van sterren van vergelijkbare leeftijd. De gemiddelde dikte van de dikke schijf blijft constant en wordt met witte lijnen aangegeven.

Het sterrenstelsel NGC 891, een analoog van de Melkweg. De gekleurde bogen laten de uitwaaieringen zien van sterren van vergelijkbare leeftijd. De gemiddelde dikte van de dikke schijf blijft constant en wordt met witte lijnen aangegeven.

Astronomen hebben meer inzichten verkregen in de zogenaamde “dikke schijf” van de Melkweg en andere spiraalstelsels. De schijf van dit soort stelsels bestaat uit twee delen: een platte “dunne schijf” van jonge sterren en een uitwaaierende “dikke schijf” van oude sterren. Uit een reeks numerieke simulaties blijkt dat botsingen met dwergstelsels de dunne schijf doen “opzwellen” en uitwaaieren. Hierbij ontstaat automatisch een dikke schijf met sterren van allerlei leeftijden – dus niet alleen oude sterren. De oude sterren in de dikke schijf bevinden zich vooral nabij het galactische centrum. Hoe groter de afstand tot het centrum, hoe jonger de sterren worden. Het herleiden van de herkomst van de dikke schijf is een flinke stap in de richting van een volledig begrip van spiraalstelsels.

Het volledige vakartikel kan hier ingezien worden.

Bron:

Laat wat van je horen

*