18 augustus 2017

Tien miljard jaar aan ster-evolutie doorgerekend

Een sterrenstelsel op zijn kant. Links het echte sterrenstelsel NGC 891 waargenomen met de Westerbork Synthese Radio Telescoop. Rechts het sterrenstelsel uit de computersimulatie van de Groningse onderzoekers. Waarneming en simulatie komen goed overeen. Oranje is sterlicht. Blauw is neutraal waterstofgas. 10 kpc staat voor 10 kiloparsec. Dat is een afstandmaat die sterrenkundigen vaak gebruiken. 10 kpc is 32.616 lichtjaar. (c) Antonino Marasco/Kapteyn Instituut/Rijksuniversiteit Groningen

Een sterrenstelsel op zijn kant. Links het echte sterrenstelsel NGC 891 waargenomen met de Westerbork Synthese Radio Telescoop. Rechts het sterrenstelsel uit de computersimulatie van de Groningse onderzoekers. Waarneming en simulatie komen goed overeen. Oranje is sterlicht. Blauw is neutraal waterstofgas. 10 kpc staat voor 10 kiloparsec. Dat is een afstandmaat die sterrenkundigen vaak gebruiken. 10 kpc is 32.616 lichtjaar. (c) Antonino Marasco/Kapteyn Instituut/Rijksuniversiteit Groningen

Sterrenkundigen gaan ervan uit dat ontploffende sterren medeverantwoordelijk zijn voor het waterstofgas dat rond sterrenstelsels circuleert. Deze theorie was nog nooit goed bevestigd. Een internationale groep astronomen onder leiding van Antonino Marasco (Kapteyn Instituut, Rijksuniversiteit Groningen) heeft de theorie nu met behulp van computersimulaties weten na te bootsen. Ze publiceren hun bevindingen binnenkort in het tijdschrift Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (MNRAS).

Volgens de theorie die de vorming van spiraalstelsels beschrijft, is er rond sterrenstelsels een groot reservoir van heet gas. Deze zogenoemde corona (niet te verwarren met de corona rond de zon die bij zonsverduisteringen zichtbaar is) koelt langzaam af. Zo krijgt het sterrenstel steeds vers, koel gas waaruit sterren ontstaan.

Laat wat van je horen

*