23 oktober 2017

FMARS, Devon Island, Canada, net Mars maar dan mét ijsberen.

Het Flashline Mars Arctic Research Station, te Devon Island, Canada, is een van de twee Mars habitat simulatie centra opgezet begin 2000 door de MarsSociety. Devon Island staat bekend als dé plek op aarde waar de Mars-omgeving het beste ‘nagebootst’ kan worden. Anastasia Stepanova is een van de acht vrijwilligers die in het kader van  FMARS een maand in de ‘Arctic’ doorbracht in de zomer van 2017.

Mars Arctic Research Station Bron; wikipedia

Het Flashline Mars Arctic Research Station (FMARS) en het Utah Mars Desert Research Station (MDRS) zijn opgezet en worden onderhouden door de Amerikaanse non-profit organisatie MarsSociety. Dit als onderdeel van het grotere Mars Analog Research Station Program geïnitieerd in 1999. Het gebied van de Haughton impact krater, zo een 23 kilometer in doorsnee, staat wereldwijd bekend als de beste analoge Mars omgeving. De krater is 39 miljoen jaar geleden ontstaan na een meteoriet-inslag. Sinds 2000 heeft de MarsSociety daarom hier het project lopen dat begonnen is met vijf wetenschappers en 20 wetenschappelijke projecten. De FMARS woonunit staat aan de rand van de Haughton krater.

Devon Island Bron; Space.com

Devon Island (Inuit; Tatlurutit) te Baffin Bay, zou het grootste onbewoonde eiland ter wereld zijn, maakt deel uit van de Canadese Arctische Archipelago en is het op zes na grootste eiland van het land. Het wordt vooral bewoond door muskusossen, vogels en ijsberen. De plek ligt op 1609 kilometer van de geografische noordpool, het hoogste punt is de Devon Ice Cap met 1920 meter. De dichtst bijzijnde bewoonde plaats is Nunavit met 200 inwoners.

Anastasia Stepanova, Russische, is een van de acht internationale vrijwiligers die, na in 2016 de zomer doorgebracht hebbende in het Utah MDRS, in 2017 het project Mars 160 vervolgde met een verblijf in Devon Island. De woonunits meten 8 bij 10 meter  en bieden plaats aan zes personen. Haar persoonlijke ruimte was 3 bij 1,5 meter. Wegens slecht weer begonnen ze drie weken later dan gepland aan de expeditie, half juli kwamen ze aan en bleven er 30 dagen.

Gedurende een maand (sommigen blijven langer tot max 6 weken), gekleed in een space-suit, onder extreme omstandigheden heuvels beklommen te hebben aan EVA’s en aan ‘soil-sampling’ gedaan te hebben vertelt Anastasia in o.a. onderstaand artikel haar ervaringen. Het onderzoek spitste zich met name toe op het design van de EVA-spacesuits, materiaalonderzoek, maar ook psychologische aspecten als groepdynamica en met hoeveel mensen opereer je het meest efficiënt kwamen aan de orde. ‘Dertig dagen in FMARS stond gelijk aan 80 dagen in het RDMS’ schrijft een van de deelnemers in het logboek van FMARS. De omstandigheden zijn hier vele malen extremer en het gevaar van het opduiken van wilde dieren, met name de ijsberen, maakt het extra stressvol (waarschijnlijk was dit gevoel wederzijds maar dit terzijde..).

Het is een verhaal van afzien en volharding, maar ook van voldoening na een geslaagde ‘Mars-analog’ missie.

https://www.rbth.com/science-and-tech/326261-russian-martian-on-earth

http://mars160.marssociety.org/

Laat wat van je horen

*