22 augustus 2018

Melkweg blijkt veel breder dan gedacht

Martín López-Corredoira aan het Instituut voor Astrofysica van de Canarische Eilanden in La Laguna, Tenerife, Spanje, en zijn team bestudeerden de overvloed aan ijzer en andere metalen in verre  sterren in de Melkweg. De groep ontdekte dat de metalen inhoud van veel van deze  verre sterren hen markeert als behorend tot de  Melkweg schijf.

Melkweg schijf credits; NASA / JPL

Een aantal eerdere studies gaven aan dat de buitenste sterren van de Melkweg ongeveer 15 kiloparsecs  van het centrum van de Melkweg lagen. Men was er zich tot op heden niet van bewust dat er op deze schijf  sterren zijn op afstanden van meer dan het dubbele van die van de zon. Dit betekende dat onze zon blijkbaar in ongeveer de helft van de galactische straal ronddraaide. Maar nu weten wetenschappers dat er sterren veel verder zijn, op meer dan drie keer deze afstand, en het is waarschijnlijk dat sommige sterren op meer dan vier keer de afstand van de zon tot het galactische centrum zijn.

“De schijf van onze Melkweg is enorm, met een diameter van ongeveer 200 duizend lichtjaar”, zegt Martín López-Corredoira, eerste auteur van het recent verschenen artikel in het tijdschrift Astronomy & Astrophysics. Als we met de snelheid van het licht konden reizen, zou het ons 200.000 jaar kosten om de schijf over te steken. Spiraalstelsels zoals de Melkweg hebben schijven die erg dun zijn, waarin de grootste fractie van hun sterren wordt gevonden. Deze schijven hebben een beperkte omvang, zodat er buiten een bepaalde straal nog maar heel weinig sterren overblijven.

López-Corredoira, werkzaam  aan het Instituut voor Astrofysica van de Canarische Eilanden in La Laguna, Tenerife, en zijn team bestudeerden de overvloed aan ijzer en andere metalen in verre  sterren. De groep ontdekte dat de metalen inhoud van veel van deze  verre sterren hen markeert als behorend tot de  Melkweg, welke is samengesteld uit een roterende schijf, die spiraalarmen omvat, en een halo, bolvormig van vorm, die deze omringt. Dit  onderzoek heeft de abundanties van metalen  in de sterren van het galactische vlak vergeleken met die van de halo, om te ontdekken dat er een mengsel is van schijf en halo-sterren op de aangegeven grote afstanden.

De onderzoekers kwamen tot deze conclusies na een statistische analyse te hebben gemaakt van de onderzoeksdata van APOGEE en LAMOST, twee projecten die spectra van sterren verzamelen om informatie over hun snelheden en hun chemische samenstelling te extraheren. De resultaten suggereren dat de meest verre sterren van de schijf minstens 26 kiloparsecs kpc of 1000 parsecs), en mogelijk wel 31 kiloparsecs, van het centrum van de Melkweg liggen. Dit betekent dat de schijf meer dan 60 kiloparsecs in diameter kan rekken – ongeveer 20% breder dan de grootste vorige schattingen. Bron; Nature / Phys.org

Reacties

  1. Peter zegt:

    Is er ook iets te zeggen over hun snelheid in onze Melkweg? Ivm donkere materie / emergente zwaartekracht!

  2. Angele van Oosterom zegt:

    Het is een compact artikel, 4 bladzijden;
    https://www.aanda.org/articles/aa/abs/2018/04/aa32880-18/aa32880-18.html met een pdf van 524.4 kb.

    Aan het eind van paragraaf 2 staat het volgende; ‘Comparing distributions of heliocentric radial velocities might be another way of distinguishing halo and disk populations, but this is not so straightforward and would need a priori kinematic models to separate the contribution of different Galactocentric velocity components.We therefore do not use it here.’

  3. “Als we met de snelheid van het licht konden reizen, zou het ons 200.000 jaar kosten om de schijf over te steken.”
    Ter verbetering: Als we met de snelheid van het licht konden reizen, zou het ons nog geen seconde kosten om de schijf over te steken.

  4. Je hebt daar wel een punt Henk. Fotonen die met de lichtsnelheid reizen hebben zelf geen notie van tijd (voorzover fotonen ergens notie van kunnen hebben), zoals Ethan Siegel hier uitlegt: https://www.forbes.com/sites/startswithabang/2016/09/30/how-do-photons-experience-time/#3be3f4d6278d
    Maar voor een buitenstaander als een waarnemer op aarde blijft het foton of de reiziger in een supersnelle raket er 200.000 jaar over doen de reis af te leggen, Het is dus maar hoe je het bekijkt – alles is relatief, wie zei dat ook al weer? 🙂

  5. Obelix Obelix zegt:

    Als onze Melkweg veel uitgestrekter is, dan we eerst aannamen, betekend dit dan ook dat de Melkweg meer massa bevat? En is de massa verhouding met de Andromeda dan ook anders, in die zin dat de samensmelting met het Andromeda stelsel er anders uit zou gaan zien?
    [ Een jaar(?) terug of zo stond hier een simulatie van die fusie… Ik kan me voorstellen dat als de Melkweg groter is, die simulatie kan worden ‘herzien’. 🙂 ]

    Groet, Paul

  6. Angele van Oosterom zegt:

    Ik zou zeggen van wel, groter massa betekent groter gewicht maar er is nog veel om te doen wat de massa betreft, het hangt ook grotendeels samen als ik het goed begrepen heb met de hoeveelheid aanwezige donkere materie, waarvan de halo zich veel verder uitstrekt ( 1 miljoen lj van het centrum) dan de (verste) sterren in de Melkweg. Onderstaand artikel uit Sky and Telescope geeft denk ik een beter beeld van de verschillende afwegingen gemaakt om de massa te bepalen, massa max 750 miljard zonmassa’s. Nieuw artikel uit april 2018 van Etka Patel schat de massa op 670 en 1250 miljard zonmassa’s.

    http://www.skyandtelescope.com/astronomy-news/new-mass-estimate-milky-way/
    https://www.nature.com/articles/d41586-018-04970-z

    Maar als Andromeda niet zoveel groter als de Melkweg is zoals recente artikelen beweren kan alles weer geheel in een nieuwe simulatie worden herzien inderdaad, kortom een continu werk in uitvoering daarboven 🙂

    Groet, Angele

  7. Ik ben niet per definitie anti-wetenschap, maar die donkere materie en energie kan er bij niet zo makkelijk in. in de jaren dertig hadden ze het al over DM (Oort en Zwicky). Ik heb een keer een dik astronomie/cosmologie boek uit de jaren zeventig gelezen. Daarin stond onder andere dat volgens atronomen wereldwijd de Melkweg wel eens 50 miljoen sterren kon bevatten. Hoe ze daar in de jaren dertig over dachten weet ik niet. Maar van 50 miljoen naar honderd+ miljard sterren (of 750 miljard zonmassa’s) is nogal een verschil…en nog hebben ze DM nodig? Dan moet men destijds met een even grote factor de snelheden van de sterren, of de afstanden tot het centrum van de Melkweg fout hebben gehad

    Ook, om onze snelheid om het centrum van de Melkweg te verantwoorden is er 99 miljard aan zonmassa’s nodig. Niet een heel erg extreem getal. Telt ook nog het probleem dat we vanuit ons stelsel gehinderd zijn om richting het centrum goed waar te nemen. Maar ok, er zijn meer factoren die DM vereisen, zoals zwaartekrachtslenzen, waarnemingen aan andere sterrenstelsels en de bullet-cluster

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.