Recente reacties

  • Marco: De enige rationele verklaring die ik kan bijdragen is dat de lichtstrepen waarschijnlijk komen doordat je het...
  • Anonymous: @Adrianus V, Dan moet die en wel groot genoeg zijn en al ontdekt zijn. Kleinere planetoïden vliegen...
  • Adrianus V: Mmmm, als het echt een aardscheerder zou zijn, dan zouden de vele ‘bewakingsobservatoria&# 8217;...
  • Adrianus V: Jan, kadootjes (ja ja, meervoud!) krijg je a.s. vrijdag op de sterrenclub. Tenminste, ik neem aan dat je...
  • Wolter: Het zou een aardscheerder kunnen zijn. Een meteor die net door de bovenste lagen van de atmosfeer schiet,...
  • jan: Hmmm….en ik ga JOU in dat geval maar eens lief aankijken voor een (on??)mogelijk...
  • Adrianus V: Hierbij die foto’s van Davey, waarbij hij in z’n mail schrijft: “heb ondertussen op...
  • Davy: beste, Heb 3 foto’s naar adrianus@astroblogs gestuurd. Hopelijk kun je me een rationele of bevredigende...

Categorieën Astroblogs

Chandra ziet microquasar bellen blazen

Microquasar S26 in NGC 7793

Microquasar S26 in NGC 7793

Met behulp van NASA’s röntgen-ruimtetelescoop Chandra hebben sterrenkundigen in het sterrenstelsel NGC 7793, gelegen in het sterrenbeeld Beeldhouwer (Sculptor), een zogenaamde microquasar ontdekt die naar twee kanten enorme hoogenergetische gasbellen uitblaast. Zo’n microquasar is niets anders dan een stellair zwart gat, eentje die dus voortgekomen is uit een zware ster, [...]

LOFAR ziet structuur in verre quasar

LOFAR-waarneming van 3C 196

LOFAR-waarneming van 3C 196

Door een aantal LOFAR-stations in Nederland en Duitsland aan elkaar te koppelen is een team van sterrenkundigen onder leiding van Olaf Wucknitz (Argelander Institute of Astronomy in Bonn) erin geslaagd een gedetailleerde opname in het radiogolfgebied van een quasar te maken. LOFAR is de LOw Frequency ARray, een zich uitbreidend netwerk [...]

Vermiste materie gevonden in ‘de muur van de Beeldhouwer’

Quasar H2356-309 straalt door 'de muur' heen

Met behulp van de röntgensatelliet Chandra van de NASA zijn sterrenkundigen erin geslaagd om de vermiste materie terug te vinden. Nee, ik heb het niet over Donkere Materie, het onbekende exotische spulletje dat 23% van het heelal uitmaakt. Het is ook niet Donkere Energie die 73% van [...]

Gepolariseerd quasarlicht wijst op bestaan kosmische snaren

Impressie van een quasar

Impressie van een quasar

Vijf jaar geleden onderzocht een Belgisch team sterrenkundigen onder leiding van Damien Hutsemekers (Universiteit van Luik) 355 ver verwijderde quasars, puntachtige lichtbronnen aan de hemel, die in feite niets anders zijn dan de actieve kernen van sterrenstelsels, geactiveerd door een superzwaar zwart gat. Het bleek dat het licht van die quasars gepolariseerd is – d.w.z. dat de electromagnetische trillingen allemaal in zo’n beetje hetzelfde vlak bewegen – én dat die polarisatie iedere 3,26 miljard lichtjaar1 dat de quasars verder van de aarde verwijderd zijn met 30 graden veranderde. Toeval? De Belgen dachten van niet. Vorig jaar ontdekten Hutsemekers en consorten dat de polarisatierichting samenviel met de rotatierichting van de quasars. Lees: dat van een hele reeks opeenvolgende quasars in de ruimte, ver van elkaar verwijderd, de rotatieas dezelfde kant uitwijst. Op basis van deze waarnemingen komen Robert Poltis en Dejan Stojkovic (State University, New York) tot de stelling dat de quasars hun gelijkschakeling te danken hebben aan een zogenaamde kosmische snaar. 10-12 seconde na de oerknal zou er een faseovergang hebben plaatsgevonden, waarbij de electrozwakke natuurkracht uiteenviel in de electromagnetische en zwakke wisselwerking. Daardoor ontstonden er verstoringen in het weefsel van de ruimtetijd, eendimensionale objecten dunner dan een atoom, maar enkele lichtjaren lang: de kosmische snaren. Lees verder in “Gepolariseerd quasarlicht wijst op bestaan kosmische snaren”

Noot:
  1. Hé, da’s exact 1 miljard parsec. Toeval of niet? []

Mysterieuze radiostraling waargenomen uit M82

M82 heeft een mysterieuze radiobron

M82 heeft een mysterieuze radiobron

M82 is het welbekende actieve sterrenstelsel in het sterrenbeeld Grote Beer, dankbaar object voor menig amateur-astronoom om te bekijken of fotograferen. Mei vorig jaar verscheen er in de loop van enkele dagen een nieuwe radiobron in M82 en diens lichtkracht in radiolicht is sindsdien vrijwel ongewijzigd gebleven. Radiostraling afkomstig van een supernova wordt uitgesloten, want dan zou er na het bereiken van een maximum een zeker verval moeten plaatsvinden, hetgeen niet is waargenomen. Verder schijnt het licht van het object zeer snel te gaan, wel vier keer de lichtsnelheid. 8-O Dat kan uiteraard niet echt, maar het is een schijneffect dat superluminale snelheid wordt genoemd en dat wordt veroorzaakt door de hoek waaronder de straling dat door een object wordt uitgezonden de Aarde bereikt. De radiobron bevindt zich niet precies in het midden van M82, alwaar zich een supermassief zwart gat bevindt. Dàt zwarte gat is de bron van de grote activiteit die gaande is in M82, en die zich kenmerkt in de karakteristieke gasstromen die vanuit het centrum naar buiten stromen (zie afbeelding), maar het is niet de bron van de mysterieuze radiostraling. Wellicht dat er sprake is van een zogenaamde micro-quasar, een zwart gat van zo’n 10 á 20 zonmassa’s wiens accretieschijf bestaande uit invallend materiaal voor de straling zorgt. Lees verder in “Mysterieuze radiostraling waargenomen uit M82″