Astroblogs http://www.astroblogs.nl Astronomisch nieuws, wetenswaardigheden én persoonlijke opinies Mon, 20 Feb 2017 16:34:13 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.7.2 2415479 SpaceX’ Falcon 9 raket vanaf historisch platform 39A gelanceerd voor CRS-10 missie http://www.astroblogs.nl/2017/02/20/spacex-falcon-9-raket-vanaf-historisch-platform-39a-gelanceerd-voor-crs-10-missie/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/20/spacex-falcon-9-raket-vanaf-historisch-platform-39a-gelanceerd-voor-crs-10-missie/#respond Mon, 20 Feb 2017 16:25:21 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84301

Gisteren 19 februari is vanaf het historische lanceerplatform 39A op Kennedy Space Center in Florida de Falcon 9 raket van SpaceX gelanceerd voor de CRS-10 missie, een missie die bedoeld is om een onbemande Dragon capsule met voorraden naar het internationale ruimtestation ISS te brengen. Lanceerplatform 39A is beroemd omdat vanaf dat platform alle historische ruimtemissies van de Amerikanen plaatsvonden, zoals de Apollo missies. Het is voor het eerst dat 39A weer gebruikt is voor een lancering sinds de Space Shuttlevluchten. Hieronder videobeelden van de lancering van de Falcon 9 voor de CRS-10 missie.

Na de lancering wist de eerste trap van de Falcon 9 raket een zachte landing te maken op SpaceX’ Landing Zone 1 (LZ1) op Cape Canaveral Air Force Station – dit keer dus een landing op het vasteland en niet zoals de voorgaande keren op het drijvende platform in de oceaan. De Dragon capsule zal tussen 21 en 22 februari aankomen bij het ISS en dan vastkoppelen. Van de landing zie je hieronder de beelden.

Bron: NASA Spaceflight.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/20/spacex-falcon-9-raket-vanaf-historisch-platform-39a-gelanceerd-voor-crs-10-missie/feed/ 0 84301
Tataratáá, de winnaar van NASA’s poepwedstrijd is bekend geworden http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/tatarataa-de-winnaar-van-nasas-poepwedstrijd-is-bekend-geworden/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/tatarataa-de-winnaar-van-nasas-poepwedstrijd-is-bekend-geworden/#comments Sat, 18 Feb 2017 16:58:14 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84296

Hoe poep je in de ruimte? Duizenden mensen hebben de afgelopen maanden nagedacht over die vraag, nadat ruimteorganisatie NASA een prijsvraag had uitgeschreven om een ruimtepak te ontwerpen dat ontlasting opvangt en verwerkt – de Space Poop Challenge. Maar liefst 5000 mensen reageerden op de oproep en gisteren werd een ontwerp van de Amerikaan Thatcher Cardon tot winnaar uitgeroepen.
Nu dragen astronauten nog luiers tijdens de lancering, de landing of een ruimtewandeling. Die luiers moeten echter na een paar uur worden gewisseld, omdat ze daarna schadelijk zijn voor de gezondheid. NASA wil daarom af van de luiers.

‘Door het dolle heen’

Het winnende ontwerp is een pak met een kleine luchtsluis bij het kruis. Door een smalle opening in het pak kunnen astronauten zelfs hun ondergoed wisselen zonder helemaal uit de kleren te moeten. Cardon krijgt 15.000 euro voor zijn idee.
Cardon gebruikte een oud pilotenpak om mee te experimenteren. Zijn kinderen hielpen hem met het verzamelen van de spullen voor zijn prototype. “Ze waren razend enthousiast. Toen ik vertelde dat ik had gewonnen, waren ze door het dolle heen.
NASA is verrast door het aantal inzendingen. “Het niveau van de inzendingen was veel hoger dan wij van deze wedstrijd hadden verwacht”, zegt een woordvoerder”Hoe je moet poepen in de ruimte is misschien wel de meest gestelde vraag aan een ruimtevaarder”, zegt de Nederlandse astronaut André Kuipers in een eerder filmpje over dit onderwerp. Hij laat daarin het toilet zien van het internationale ruimtestation ISS.

NASA hoopt met de prijsvraag het ‘poep-probleem’ voor eens en voor altijd op te lossen. Een oplossing moet binnen vier jaar kunnen worden gebruikt bij een ruimtemissie. Dank voor collega-astroblogger Enceladus, die mij wees op dit ietwat riekende artikel over de poepwedstrijd. Bron: NOS.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/tatarataa-de-winnaar-van-nasas-poepwedstrijd-is-bekend-geworden/feed/ 1 84296
Emergente zwaartekracht blijkt niet te werken op de schaal van het zonnestelsel http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/emergente-zwaartekracht-blijkt-niet-te-werken-op-de-schaal-van-het-zonnestelsel/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/emergente-zwaartekracht-blijkt-niet-te-werken-op-de-schaal-van-het-zonnestelsel/#comments Sat, 18 Feb 2017 08:37:17 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84288

Credit afbeelding: Discover Magazine

Emergente zwaartekracht, de zwaartekracht volgens de theorie van Erik Verlinde, volgens welke donkere materie niet bestaat, blijkt volgens recent onderzoek van een drietal sterrenkundigen niet te werken op de schaal van het zonnestelsel. Aurelien Hees, Benoit Famaey en Gianfranco Bertone keken naar de periheliums van de planeten in het zonnestelsel, de punten in hun elliptische baan die het dichtste bij de zon liggen – hier hun vakartikel. Zwaartekrachtswetten zoals die van Newton en Verlinde zeggen iets over dat perihelium, dat afhankelijk is van de wisselwerking tussen de twee betrokken massa’s, die van de zon en de desbetreffende planeet. Verlinde’s theorie is een variant op de Modified Newtonian Dynamics (MOND) en hij werkt het beste in sferische symmetrieën. Nu blijkt dat de formules van Verlinde waarden voor de periheliums opleveren die maar liefst zeven ordes van grootte naast de werkelijke waarde zitten. Newton levert de juiste waarden op. Inmiddels heeft de publicatie van Hees c.s. op Twitter heel wat reacties opgeleverd, waar ook Verlinde zelf z’n steentje aan heeft bijgedragen – hieronder enkele tweets.

Bron: In the Dark.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/18/emergente-zwaartekracht-blijkt-niet-te-werken-op-de-schaal-van-het-zonnestelsel/feed/ 4 84288
NASA’s Dawn sonde heeft organisch materiaal gedetecteerd op dwergplaneet Ceres http://www.astroblogs.nl/2017/02/17/nasas-dawn-sonde-heeft-organisch-materiaal-gedetecteerd-op-dwergplaneet-ceres/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/17/nasas-dawn-sonde-heeft-organisch-materiaal-gedetecteerd-op-dwergplaneet-ceres/#comments Fri, 17 Feb 2017 16:19:20 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84280

Wetenschappers van het Southwest Research Institute (SWRI) hebben met behulp van NASA’s Dawn ruimtesonde organisch materiaal gedetecteerd op de dwergplaneet Ceres. Met name in de omgeving van de 50 km grote inslagkrater Ernutet op het noordelijk halfrond van Ceres vond men dat op koolstof gebaseerde materiaal, op plekken die op de afbeelding hierboven zijn gelabeld met a t/m f – de kleuren in de afbeelding geven de concentratie ervan aan, warmere kleuren zijn hogere concentraties. Men denkt dat de bron van de organische materialen, waarvan de chemische samenstelling nog niet precies bekend is, gelegen is in het binnenste van Ceres en niet in bronnen van buiten de dwergplaneet, als gevolg van ingeslagen. Met de eerdere vondst van ammonia-bevattende mineralen, waterijs, carbonaten, zouten en nu dan organische materialen denken de onderzoekers dat Ceres bouwstenen van leven bevat. Het lijkt onwaarschijnlijk dat organische materialen de hitte van een inslag zouden ‘overleven’.

SWRI.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/17/nasas-dawn-sonde-heeft-organisch-materiaal-gedetecteerd-op-dwergplaneet-ceres/feed/ 5 84280
Backyard Worlds: Planet 9 – help mee om Planeet 9 te ontdekken http://www.astroblogs.nl/2017/02/16/backyard-worlds-planet-9-help-mee-om-planeet-9-te-ontdekken/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/16/backyard-worlds-planet-9-help-mee-om-planeet-9-te-ontdekken/#respond Thu, 16 Feb 2017 19:57:59 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84268
De NASA en de Zooniverse hebben samen een website opgezet, waarbij het publiek mee kan helpen om buiten de baan van de buitenste planeet van het zonnestelsel Neptunus bruine dwergen te vinden en … Planeet 9. Die website heet Backyard Worlds: Planet 9 en iedereen die zich registreert kan mee doen aan de speurtocht. Het draait daarbij allemaal om foto’s die gemaakt zijn door NASA’s Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE), een infrarood satelliet, die de gehele hemel nauwkeurig heeft gefotografeerd in het infrarode gedeelte van het spectrum. Koude objecten, zoals bruine dwergen en de vooralsnog hypothetische Planeet 9, die qua grootte op Neptunus lijkt, zouden zich op die foto’s verraden als een bewegend stipje, dat door z’n ‘warmte’ IR-straling afgeeft. Die bruine dwergen zijn eigenlijk mislukte sterren, die te licht zijn om in hun kern waterstof te laten fuseren tot helium – de manier waarop sterren zoals de zon licht genereren (zie ook de afbeelding hierboven). Op Backyard Worlds: Planet 9 staan allemaal korte filmpjes, waarop voornamelijk ruis te zien is, maar waarop af en toe bewegende stipjes te zien zijn. Na een instructie kan iedereen die mee wil helpen mee speuren naar de ijskoude objecten aan de rand van het zonnestelsel.

Bron: Backyard Worlds: Planet 9.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/16/backyard-worlds-planet-9-help-mee-om-planeet-9-te-ontdekken/feed/ 0 84268
Indiase PSLV raket brengt in één lancering een recordaantal van 104 satellieten in de ruimte http://www.astroblogs.nl/2017/02/15/indiase-pslv-raket-brengt-in-een-lancering-een-recordaantal-van-104-satellieten-in-de-ruimte/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/15/indiase-pslv-raket-brengt-in-een-lancering-een-recordaantal-van-104-satellieten-in-de-ruimte/#respond Wed, 15 Feb 2017 18:11:16 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84262

Vanochtend vroeg (04.58 uur onze tijd) heeft een Indiase Polar Satellite Launch Vehicle (PSLV) raket vanaf het Satish Dhawan Space Centre in India in één keer een recordaantal van 104 satellieten gelanceerd en in de ruimte gebracht. Het vorige record was 83 gelanceerde satellieten, die in juni 2014 met een Russische Dnepr raket werden gelanceerd, waarvan er 33 weigerden zich los te koppelen van de raket. De satellieten van de PSLV waren niet allemaal groot, dat zal je begrijpen. De grootste was de Cartosat-2D satelliet, een Cartosat-2 series reconnaissance satelliet van de Indiase regering, 714 kg zwaar. Verder waren er twee nanosatellieten, de 8,4 kg wegende ISRO 1A en 9,7 kg wegende 1B (INS-1A and 1B) en tenslotte een gigalading van maar liefst CubeSats – tezamen 104 satellieten, waarvan de meeste (96) uit de VS komen. Na ongeveer een half uur werden alle satellieten met een snelheid van 27.000 kilometer per uur losgekoppeld. Hieronder een video over de lancering vanochtend van de PSLV raket.

Bron: NASA Spaceflight.NASA Spaceflight

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/15/indiase-pslv-raket-brengt-in-een-lancering-een-recordaantal-van-104-satellieten-in-de-ruimte/feed/ 0 84262
Vrijdag 17 februari bij Huygens: lezing Wil Tirion over Uranografie, vroeger en nu http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/vrijdag-17-februari-bij-huygens-lezing-wil-tirion-over-uranografie-vroeger-en-nu/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/vrijdag-17-februari-bij-huygens-lezing-wil-tirion-over-uranografie-vroeger-en-nu/#comments Tue, 14 Feb 2017 18:29:33 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84258

Wil Tirion

Zijn leven lang heeft Wil Tirion belangstelling gehad voor de sterrenhemel en met name voor kaarten van de sterrenhemel. In 1977 is hij voor het eerst begonnen aan een sterrenatlas, tot magnitude 6,5 (de hele hemel op 5 grote kaarten), die werd gepubliceerd in het boek Encyclopedia of Astronomy en later als losse set kaarten uitgegeven door the British Astronomical Association onder de titel B.A.A. Star Charts 1950.0. Daarna, nog steeds als hobby, is hij begonnen Sky Atlas 2000.0, met sterren tot magnitude 8,0. Na de publicatie hiervan, in 1981 (door Sky Publishing Corporation en Cambridge University Press), begonnen verzoeken van uitgevers binnen te komen. Een en ander resulteerde in het opzeggen van zijn baan als grafisch tekenaar en vanaf 1983 is hij fulltime, zelfstandig uranograaf (hemelcartograaf). Sindsdien heeft hij sterrenkaarten gemaakt voor verschillende sterrenatlassen en een groot aantal boeken en tijdschriften. De laatste jaren is er heel wat veranderd in het vervaardigen van sterrenkaarten en atlassen, en in feite in de hele grafische wereld. Zijn tekentafel heeft plaats moeten maken voor een (Macintosh) computer en een aantal professionele tekenprogramma’s, waaronder Adobe Illustrator (een vector-tekenprogramma) de belangrijkste plaats inneemt. Op 7 november 1987 ontving Wil Tirion de ‘Dr. J. van der Bilt-prijs’; een onderscheiding van de Nederlandse Vereniging voor Weer en Sterrenkunde en op 1 september 1993 werd door de Internationale Astronomische Unie een planetoïde naar hem vernoemd: (4648) Tirion = 1931 UE.


Aan de hand van een Keynote-presentatie met veel illustraties wordt een overzicht gegeven van de geschiedenis van de uranografie (=cartografie van de sterrenhemel). Er wordt gesproken over het ontstaan van de sterrenbeelden, ook die aan de zuidelijke hemel; oude sterrenkaarten en hun merkwaardigheden en de veranderingen die de hemelcartografie heeft ondergaan, tot op de dag van vandaag. Ook vertelt hij over zijn eigen werk op dit gebied en de veranderingen in het werk door de komst van de computer. Daarna wordt de gelegenheid geboden tot het stellen van vragen. De zaal is open om 20.00 uur en de thema-avond begint om 20.30 uur. Bron: Huygens.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/vrijdag-17-februari-bij-huygens-lezing-wil-tirion-over-uranografie-vroeger-en-nu/feed/ 1 84258
Geen hechte partner voor jonge, zware sterren in de Omeganevel  http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/geen-hechte-partner-voor-jonge-zware-sterren-in-de-omeganevel/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/geen-hechte-partner-voor-jonge-zware-sterren-in-de-omeganevel/#respond Tue, 14 Feb 2017 16:22:50 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84252

De open sterrenhoop M17 (de Omeganevel), op zo’n 5000 lichtjaar afstand, is een van de helderste stervormingsgebieden van de Melkweg. Deze infraroodopname uit de 2MASS-catalogus onthult de tien onderzochte jonge, zware sterren die liggen verscholen tussen het gas en stof in deze kraamkamer van sterren. (c) Maria Ramirez-Tannus/UvA

Astronomen uit Leuven (België) en Amsterdam hebben ontdekt dat de zware sterren in het stervormingsgebied M17 (de Omeganevel) tegen de verwachting in geen deel uitmaken van een nauwe dubbelster. Ze leiden hun leven alleen of met een verre partner-ster. De onderzoekers baseren hun conclusie op gegevens van de X-shooter-spectrograaf op ESO’s Very Large Telescope in Noord-Chili. Het onderzoek wordt binnenkort gepubliceerd in Astronomy & Astrophysics Letters.

De Omeganevel is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Boogschutter. De sterrenhoop staat op een afstand van zo’n 5000 lichtjaar en bevat enkele tientallen jonge, hete sterren. Hugues Sana (KU Leuven), Maria Ramirez-Tannus, Lex Kaper en Alex de Koter (Universiteit van Amsterdam) ontdekten dat deze zware sterren een verrassend kleine spreiding hebben in hun radiële snelheid, de snelheid naar ons toe of van ons af. Als deze sterren dubbelsterren waren, zou hun radiële snelheid variëren met enkele tientallen kilometers per seconde omdat zij in hun banen om elkaar heen draaien. In M17 varieert die met slechts vijf kilometer per seconde.

De meeste sterren zijn niet alleen. Recent onderzoek toont aan dat 70% van de zware sterren (zo’n 10 tot 100 keer de massa van de zon), die hun leven eindigen als neutronenster of zwart gat, een of meer nabije begeleiders heeft.

De X-Shooter spectrograaf onder de VLT

Een statistische analyse laat zien dat in M17 slechts ongeveer 10% van de zware sterren nauwe dubbelsterren zijn. Tegelijkertijd heeft M17 juist veel wijde dubbelsterren, vergeleken met oudere stervormingsgebieden die zowel nauwe als wijde dubbelsterren herbergen.

Dit is de eerste keer dat zo’n jong stervormingsgebied is onderzocht op de aanwezigheid van dubbelsterren. De reden is dat dergelijke gebieden aan het zicht worden onttrokken door het gas en stof waaruit de nieuwe sterren worden gevormd. Het is dan ook een uitdaging om van zulke sterren spectra van hoge kwaliteit te krijgen, waaruit de radiële snelheid kan worden bepaald.

Eerste auteur Sana: “Als M17 inderdaad geen nauwe dubbelsterren heeft, moeten dit soort systemen pas later in de evolutie ontstaan. Misschien vormen ze eerst wijde dubbelsterren, die pas later naar elkaar toe migreren.” Coauteur Ramirez-Tannus is enthousiast over het resultaat. “We hebben er nu tien waargenomen en gaan er nog veel meer bestuderen om te begrijpen hoe wijde dubbelsterren veranderen in nauwe dubbelsterren.”

Het antwoord op de vraag of zware sterren meestal dubbelsterren zijn is belangrijk voor meer begrip van het stervormingsproces. Het is ook een indicatie voor de vorming van het aantal neutronendubbelsterren en dubbele zwarte gaten, die uiteindelijk een zwaartekrachtgolf kunnen produceren. Bron: Astronomie.nl.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/14/geen-hechte-partner-voor-jonge-zware-sterren-in-de-omeganevel/feed/ 0 84252
Planetoïde vernoemd naar Tijn – de jongen van de nagellakactie http://www.astroblogs.nl/2017/02/13/planetoide-vernoemd-naar-tijn-de-jongen-van-de-nagellakactie/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/13/planetoide-vernoemd-naar-tijn-de-jongen-van-de-nagellakactie/#comments Mon, 13 Feb 2017 16:56:35 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84242

Er is een planetoïde vernoemd naar Tijn Kolsteren, de 6-jarige jongen uit Hapert die bekend werd door zijn nagellak-actie voor 3FM Serious Request. Dat vertelde wetenschapsjournalist Govert Schilling vanmiddag op 3FM. “De officiële naam is ‘(6327) Tijn’, want elke planetoïde krijgt een nummer. Maar daar is niemand zo precies in, dus hij heet gewoon Tijn.” De sterrenkundige kwam er zelf achter dat Tijn vereeuwigd is in het zonnestelsel. “Ik krijg eens per maand, rond volle maan, een nieuwsbrief, met nieuwe namen van planetoïden. Daar zitten vaak Nederlandse namen bij. En vannacht zag ik Tijn erbij staan.” Hier is die laatste nieuwsbrief.

Op deze website zijn alle ‘Nederlandse’ planetoïdenamen verzameld; Tijn staat er overigens nog niet bij, dat gebeurt handmatig. Hieronder de baan van planetoïde Tijn in het zonnestelsel, berekend volgens de NASA site.

Kleintje

Het gaat om een planetoïde die in 1991 is ontdekt door een Amerikaanse astronome – E. F. Helin – en die de catalogusnaam (6327) 1991 GP1 draagt. Meestal is het zo dat een astronomisch object de naam van de ontdekker krijgt, maar die vrouw leeft niet meer. Deze planetoïde was dus nog naamloos. Hij is niet groot, maar voor een planetoïde is het nog best een groot ding: “Hij is naar schatting 11 kilometer in de middellijn. Dat klinkt groot, maar in het zonnestelsel stelt dat niks voor. Je hebt echt een grote telescoop nodig om hem te zien.” Schilling heeft opgezocht waar-ie ongeveer uithangt: ” Hij staat nu in het sterrenbeeld Stier, op 476 miljoen kilometer afstand van de aarde.” Planetoïde Tijn bevindt zich in de planetoïdengordel, tussen de planeten Mars en Jupiter. In ruim 18 uur draait ‘ie één keer om z’n as.

3FM heeft nog altijd veel contact met de ouders van Tijn. Zo’n drie weken geleden liet vader Gerrit weten dat het helaas niet zo goed ging met Tijn. Direct na Kerst moest hij weer bestralingen ondergaan. Voor lange afstanden heeft hij een rolstoel. Maar ze hebben ook veel van elkaar genoten en ook veel gelachen, schrijft Gerrit. Bron: NOS.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/13/planetoide-vernoemd-naar-tijn-de-jongen-van-de-nagellakactie/feed/ 5 84242
De distillatie van liefde, interstellaire communicatie en het Ik in het digitale tijdperk http://www.astroblogs.nl/2017/02/12/de-distillatie-van-liefde-interstellaire-communicatie-en-het-ik-in-het-digitale-tijdperk/ http://www.astroblogs.nl/2017/02/12/de-distillatie-van-liefde-interstellaire-communicatie-en-het-ik-in-het-digitale-tijdperk/#comments Sun, 12 Feb 2017 13:21:21 +0000 http://www.astroblogs.nl/?p=84221

Schiedam is als vanouds de stad waar van graan jenever werd en nog steeds wordt gestookt. Vlakbij de grote distilleerderij van Nolet, waar onder andere de befaamde Ketel 1 jenever wordt gebrouwen, vond zaterdag 11 februari een soort van geestelijke distillatie plaats. In de Ketelkantine in Schiedam, naast de fabrieken van Nolet, was een bijeenkomst, waar techniek-filosoof Marjolein Lanzing, kunstenaar en Astroblogs-auteur Daniela de Paulis en schrijver/singer-songwriter Auke Hulst spraken over thema’s als liefde, de grenzen van de technologie, interstellaire communicatie, tweelingen en het Ik in het digitale tijdperk. Dit allemaal vanwege de tentoonstelling genaamd It can talk in every language in 384.400 km, van de jonge Oostenrijkse kunstenaar Sarah Pichlkostner (1988), te zien in de Ketelfactory, iets verderop van de Ketelkantine. In Pichlkostner’s eerste grote solotentoonstelling verandert zij de ruimte met behulp van zonnepanelen, aluminiumbuizen, oranje folie, glas en gekleurd licht in een mentale reis naar de maan en weer terug, een afstand van twee keer 384.400 km – nou ja, als we even niet letten op apogeum en perigeum van de maan. Rudi Fuchs had onlangs een column in de Groene Amsterdammer over Pichlkostner’s tentoonstelling, waar ik voor een deskundig oordeel van een echte kunstkenner graag naar verwijs (ik ben op kunstgebied maar een leek).

Marjolein Lanzing

Wat die drie voordrachten van Lanzing, de Paulis en Hulst betreft was ik blij daar samen met collega-Astroblogs auteur Jan Brandt bij aanwezig te zijn geweest. Lanzing is zoals ze het zelf omschrijft filosoof in de technologie, iemand die technologie op een andere manier bekijkt dan we gewoon zijn, die meer kijkt naar de ethische kant van technologische ontwikkelingen. Is de infosfeer waarin wij heden ten dage opgroeien een goede ontwikkeling, kunnen we ons in de wereld van Big Data, virtual reality en data profiling zonder risico’s staande houden? Over dat soort thema’s sprak Lanzing in een boeiend half uurtje, waarin zij aangaf dat de zogeheten technological solutionism – ‘voor alle problemen is wel een app beschikbaar’ – ook zijn grenzen heeft en dat we na moeten denken waar die grenzen precies liggen1.

Daniela de Paulis

Daniela de Paulis is geen onbekende voor ons Astroblogs lezers, want ze is één van de auteurs. Zoals we weten en zoals ze in haar voordracht liet zien is ze met tal van projecten bezig, die allemaal met de ruimte te maken hebben en die een artistieke inslag hebben. Als eerste kwam zij met de Visual Moonbounce, waarbij met de radartechniek van moonbouncing – vlak na de tweede wereldoorlog met project Diana door de Amerikaanse marine ontwikkeld – afbeeldingen naar de maan stuurt, die met kosmische ruis terug naar de eerde kerend, de afstand van twee maal 384.400 km in luttele seconden overbruggend. Andere projecten waar de Paulis mee bezig is zijn Blue Marble, Moon Relay en als laatste Cogito. Over dat laatste project, waarbij voor het eerst ter wereld hersengolven de ruimte in zullen worden gestuurd, meldde de Paulis dat er in mei dit jaar een event zal zijn, waarbij Cogito zal worden uitgevoerd, hetgeen met de 25 meter radiotelescoop van Dwingeloo zal gebeuren. Bij die gebeurtenis zal ook Frank White zijn, de auteur van het boek The Overview Effect, het effect dat astronauten die de aarde op grote afstand zien een soort mentale shift ondergaan, die hun doet beseffen hoe mooi, maar ook hoe kwetsbaar de aarde is. Over die bijeenkomst in mei zullen we de lezers van de Astroblogs uiteraard op de hoogte houden.

Lucette ter Borg en Auke Hulst

Tenslotte was er een tweegesprek tussen Lucette ter Borg, de curator van de tentoonstelling van Pichlkostner, en Auke Hulst, de bekende auteur (met zijn laatste boek ‘En ik herinner me Titus Broederland’ staat hij op de nominatie voor de Libris literatuurprijs), journalist en muzikant. Hulst groeide op in Denemarken – nee, niet wat je denkt, het is een gehucht in Groningen, ergens in de buurt van Slochteren, te midden van een monotoon landschap, waar de uitgestrekte akkers afgewisseld worden door grote, onbemande gasinstallaties van de Gasunie. Hulst eindigde het boeiende gesprek in de Ketelkantine af met twee songs, begeleid op gitaar. Daarna sloot Sarah Pichlkostner zelf af met een soort van dankwoord en was er voor alle aanwezigen een biologische lunch. Na de lunch ging men ar de Katelfactory om de tentoonstelling te bekijken, maar die heb ik zelf niet kunnen zien. De tentoonstelling It can talk in every language in 384.400 kilometer is tot en met 9 april 2017 te zien in de Ketelfactory in Schiedam.

Noten
  1. Ik moest tijdens Lanzing’s voordracht regelmatig denken aan de discussie die we hier hebben gehad over het Mars One project, dat beoogt om vier mensen enkele reis naar Mars te sturen. Jullie kennen mijn standpunt daarover inmiddels wel.

Delen

]]>
http://www.astroblogs.nl/2017/02/12/de-distillatie-van-liefde-interstellaire-communicatie-en-het-ik-in-het-digitale-tijdperk/feed/ 1 84221