Dat het orkanenseizoen weer begonnen is mag wel blijken uit de foto hiernaast, waarop naast orkaan Earl (links) ook de tropische stormen Fiona (rechts van Earl) en Danielle (bovenin) te zien zijn. Orkaan Earl is afgelopen week langs de Bovenwindse eilanden geraast, maar daar heeft hij naar het laat aanzien weinig schade aangericht. Wel hebben harde rukwinden op Sint Maarten bomen omvergeblazen en zitten de ruim dertigduizend inwoners zonder elektriciteit. De foto hiernaast is gemaakt met de GOES-13 satelliet. Earl, zo’n 640 km in omvang en winden producerend van wel 225 km per uur, is net bezig Puerto Rico te passeren. Op de schaal van Saffir-Simpson – da’s de schaal die in de meteorologie gebruikt wordt om de kracht van orkanen in te delen, zeg maar de schaal van Richter, maar dan voor orkanen i.p.v. aardbevingen – is ‘ie van categorie 4, da’s de een-na zwaarste categorie. Ter vergelijking: orkaan Katrina, die vijf jaar geleden tekeer ging in de buurt van New Orleans, was van categorie 3, oeps! Vanuit het internationale ruimtestation ISS zagen ze beneden zich die orkaan en stormen ook tekeer gaan en dat leverde het volgende filmpje op:
Wowie, d’r zijn van die dingen die je blijven verbazen. Ik kwam deze video tegen van een bosbrand op 27 augustus j.l. ergens bij het plaatsje Pohakuloa op Hawaï. Tijdens die brand ontstond een soort van tornado, een mini-versie tenminste, die compleet uit vuur bestond! Kijk zelf maar:
Of het nou toeval is of niet, maar een paar dagen eerder had ook Phil Plait een video van zo’n vuur-tornado, die ergens in Brazilië woedde:
Oeps, is dat een nieuwe rage onder de tornado’s vanwege de klimaatverandering? Bron voor die eerste vuur-tornado: Darker View en voor de tweede: Bad Astronomy.
In een samenwerking tussen de röntgensatelliet Chandra en de Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) in India zijn 32 clusters van sterrenstelsels onderzocht en de uitkomst daarvan is dat botsende clusters enorme radiohalo’s blijken te produceren. Op de afbeelding hiernaast zie je twee op elkaar botsende clusters, samen Abell 1758 genaamd, 3,2 miljard lichtjaar van ons verwijderd in het sterrenbeeld Jachthonden (Canis Venatici). Door de botsing zorgen ultrasnelle energierijke deeltjes en magnetische velden ervoor dat enorme halo’s worden geproduceerd, die je op de afbeelding als de rode vlekken ziet en die in radiolicht stralen. De blauwe gebieden zijn zeer hete gaswolken in de cluster, die röntgenlicht uitzenden. De witte gebieden zijn optische gebieden, verkregen met de Digitized Sky Survey. Wat je op de foto ziet is nog maar een gedeelte van Abell 1758, het noordelijke gedeelte om precies te zijn, en de afmetingen ervan zijn 12 miljoen lichtjaar. Twaalf miljoen lichtjaar, dat is gigantisch groot. Niet voor niets dat clusters van sterrenstelsels de allergrootste gravitationeel gebonden objecten in het heelal zijn. Bron: Chandra.
Beetje uitgekeken op je collectie meteorieten en wil je ècht iets bijzonders in je verzameling ruimtewaren? Dan is er een mooie tijd aangebroken, want uitgeverij Taschen heeft twaalf stukjes maansteen in de aanbieding. Het gaat om de Lunar Rock Edition, die bestaat uit twaalf uiterst zeldzame maanmeteorieten1. Huh? Maanmeteorieten? Yep, meteorieten afkomstig van onze eigen Maan, teruggevonden op Aarde. Op de Maan knalt een planetoïde of zo in de grond, het lunaire inslagmateriaal komt in de ruimte terecht en na x miljoen jaar valt dat weer op Aarde, simpel. De Australische topontwerper Marc Newson heeft ‘t dozijn brokken in een mooi doosje gestopt. Geïnteresseerd? Het kleinste steentje (1,4 gram) kost € 60.000,- de grootste (348 gram) mag je voor € 480.000,- hebben. Mmmm, ik ga Sinterklaas eens lief aankijken. En als ‘ie nee zegt dan koop ik gewoon een horloge met echt maanstof. Bron: NRC Weekblad, 28 aug.
Van lezer Roald (alias Pyropix) ontving ik deze mooie foto van een Perseïde boven het gebouw van Radio Kootwijk op de Veluwe, die hij gemaakt heeft in de nacht van 12/13 augustus 2010:
Recht boven Radio Kootwijk, welke radiozender zo’n beetje aan de basis heeft gestaan van de Nederlandse radiosterrenkunde – maar dit even geheel terzijde, ahum – zien we het bekende sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major). Als je de metoor, die vrij abrupt begint (vlakbij de ster ν UMa) en eindigt, doortrekt naar ‘boven’ dan zou je bij de kop van Perseus uitkomen en zou je kunnen vermoeden dat het om een Perseïde gaat. Roald schrijft in z’n begeleidende mail dat de meteoor ongeveer twee seconden duurde en toen plots ophield. Eh… is dat gewoon voor meteoren? Ik ken het verschijnsel in ieder geval niet. Nou ja, in ieder geval is ‘t een mooie foto hoor! Bron: Pyropix.
De "ECLIPTICA" Lage Landen Astro Site Ring Een rondgang langs websites van enthousiaste amateurastronomen uit Belgie en Nederland.
Een initiatief van Stichting Sterrenwacht ECLIPTICA
Bron: NASA.
Adrianus V | 
1 september 2010
Geef een reactie | 
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
Kijk zelf maar:
Recente reacties