7 februari 2012

Winter-Juup!

Winter Jupiter

 Ach ga toch heen naar ver en ginter

Oh Gij vermaledijde Vadertje Winter

 

En neem dan fluks mee met jou

die hopeloze takkekou

 

Liever onder een zwoele inktzwarte hemel  naar Jupiter gehaast

dan door een ijskoude witte hel langs elf steden geschaatst

EN TOCH

laat ik mij ook deze winter niet kennen

laat ik mij niet helemaal, ondanks minus 15, bij de

sprankelende vruchten der winterhemel wegjennen

en zie hier

“Vriendje Winterjuup”  voor mijzelve en voor U allen gisteravond vers ende digitaal geschoten

enne

‘k moet bekennen dat ik er ondanks of  juist dankzij(?)

de bittere winterkou er stiekumpjes toch heel erg van heb genoten!!!  

Jupiter, de eerste van 2012

Jupiter en Ganymedes!

In de eerste plaats aan allen en iedereen de allerbeste wensen voor het jaar 2012 …eh…toegewenst!!  OK, de kerstboom staat er bij de meeste mensen nog overeind en een enkeling is nog wellicht op (wintersport)vakantie, maar de oliebollen zijn (hopelijk) verteerd en voor de meeste mensen is “het gewone leven”, wat dat ook moge inhouden, weer zo’n beetje begonnen……en dat geldt dus ook voor de “gewone amateur-astrofotograaf”. Nou vind ik het persoonlijk als niet-vorst en sneeuwliefhebber qua temperatuur een hele beste winter….maar die enorme hoeveelheden “warme regen” zorgen wel voor een behoorlijk “oponthoud” in  de Jupiter-plaatjezzzproduktie. Eergisteren (maandagavond) echter zag het er voor de verandering opeens best wel lekker uit……een kraakheldere avond met venus sprankelend aan de westelijke horizon en Orion stoer in het oosten…ofwel (ogenschijnlijk!!) een ideale avond voor serieus “astrofoto-werk”. Om twee vliegen en ene klap te meppen met een zeer geachte en tevens zeer ervaren collega 2cv-sleutelaar/rijder maar op sterrenkunde-gebied nog een “novice” afgesproken in de Biesbos om hem effe rap in te wijden in de bediening van zijn fraaien nieuw aangeschafte telescoop…en voor mijzelve de gelegenheid om mijn verzameling Jupiter-shots weer een beetje aan te vullen. Dat eerste doel, het wegwijs geraken in “telescopenland”, dat is wel aardig gelukt…maar de poging om een leuk Jupiterplaatje te schieten, die is helemaal in het water gevallen want de wind die in de beschermde binnenstad van Dordrecht “braaf” aanvoelde bleek op de kale open  moerasvlakte van de Biesbos bijkans van orkaankracht, oeps….Mijn telescoop leek wel een dronken windvaan enne…da’s niet echt handig als je “hoge resolutie planeetfotografie” wilt bedrijven! En eigenlijk snap ik niet dat ik zo “oenig” heb kunnen doen, want ik heb zelf nota bene niet al te lange tijd geleden nog een astroblogje geschreven over de voordelen van “binnenstad hoge resolutie planeetfotografie”  t.o.v. het bedrijven van deze tak van sport in de biesbos. Kortom, dat werd dus helemaal niets……de volgende avond echter was het weer “raak” en toen heb ik mijn “speelgoed” weer braaf voor de deur opgesteld. Het, niet onaardige,  dunkt mij,  resultaat is linksboven te aanschouwen. Het maantje links beneden is Ganymedes. Voor de rest is het recept hetzelfde als van al die andere plaatjes: 1800 frames geschoten door een 20 cm newton en vervolgens “verwerkt” met registax tot één plaatje. Afijn, we zijn weer “back in business” en dat voelt lekker!!!

Andromeda strain

Adromedanevel door 300 mm telelens

Een dubbelzinnige titel voor een dubbelzinnig artikel met twee dubbelzinnige plaatjes na een dubbelzinnig weekje. Zo….die zin is er uit….en nu maar weer zien orde te scheppen in deze woordelijke chaos. Tja….de titel “Andromeda strain” komt science fiction liefhebbers natuurlijk niet geheel onbekend voor. Het is namelijk de titel van een, toen ik deze aanschouwde op 17 jarige leeftijd in het gezelschap van o.a. Adrianus V en enkele andere jonge mede astrokluppers, hele spannende science fiction film. Verder refereert deze titel ook een beetje naar de heftige spanningsboog die er in mij over de loop der jaren is ontstaan als het gaat om het netjes op de gevoelige plaat weten te krijgen van onze illustere nabije galactische buurman (vrouw??)de Andromedanevel……A lot of strain involved…..heel veel innerlijke spanning om dan toch uiteindelijk het zo deerlijk gewenste plaatje te bemachtigen……….laten wehet  maar simpelweg gewoon een obsessie noemen omdat het, voor mijn woeste gevoel althans, zo vaak mis is gegaan. Diezelfde innerlijke obsessieve spanning heb ik deze week ook ervaren op het gebied van die andere hobby van mij, te weten mijner braven 2 cv’tjes. Vorige week sneuvelde er namelijk, ergens in de buurt van Den Bosch een heel klein maar wel tamelijk essentieel koppelingslagertje na 42 jaar trouwe dienst. Op zich geen ramp…telefoontje naar Elca, mijn onvolprezen wederhelft, die er totaal haar hand  niet voor omdraait om mij desnoods nog vanaf de noordpool naar huis te slepen….ben echt heel goed getrouwd!! Het gerepareerd krijgen van dit euvel bleek echter niet zo makkelijk………het gesneuvelde lagertje in kwestie blijkt namelijk af te wijken wat er normaal altijd (40 jaar lang!) gemonteerd zit op de 2 cv……Oom citroën heeft een half jaar lang ergens in de jaren 70 de euvele moed gehad om “voor de lol” een net effe iets kleiner ( 1mm on precies te zijn) ”geval” te monteren. Voordat ik dat eindelijk in gaten had, na tot twee keer toe uit en inbouwen van de hele aandrijflijn, zat ik zo ongeveer op hetzelfde “obsessieve chagrijn-niveau” als met de Andromeda nevel…………Maarre…”eind goed, al goed” want (zie linker plaatje) afgelopen zondag kreeg zomaar opeens van mijn zwager een heuse 300 mm canon telelens in mijn handen geschoven “waar hij niets meer mee deed…of ik er nog wat mee kon??” Eh..JA…en hoe!! Diezelfde avond nog ermee de Biesbos in gesjeesd… met sluimerend ergens in het achterhoofd een recentelijk schandalig mooi telelens-plaatje van Paul…….vier opnames van vier minuten…een beetje stacken en klooien met photoshop….et voila, tot op heden mijn beste “shot ever”van mijn galactische “angstgegner” de Andromedanevel. Zo wil ik “em” hebben….!!

Vliegwielzijde zeldzame 425 cc 21 pk 2CV motor

Maar misschien ga ik toch nog één extre poging wagen en dan neem ik wat meer vier minuten plaatje om vooral die zwakke buitendelen nog wat duidelijker zichtbaar te krijgen. Wat het ….grrrrr……”illustere zeldzame lagertje” betreft is er gelukkig ook weer wat licht in de obsessieve duisternis gekomen omdat een vriendelijke collaga eendoloog voor mij, op zijn draaibankje thuis, dan maar zelf een (hopelijk) waardige kopie/vervanger heeft vervaardigd….en dus kan het blokje er, voor de zoveelste keer,  weer in….om ook deze obsessie tot een goed en een wederom aangenaam snelwegsnorrend genoegen te maken….tot het eind der tijden..and beyond!!!

luchtonrust

De invloed van Luchtonrust op de kwaliteit van planeetfoto’s

Toch nog even een “notitie” over het verschijnsel “seeing”….in het Nederlands vaak omschreven met de term “luchtonrust”………….simpelweg omdat de invloed van dit atmosferisch fenomeen mij bij mijn laatst geschoten plaatjes wel opeens erg duidelijk opviel. Het linkse plaatje heb afgelopen zaterdagavond geschoten met precies dezelfde telescoop plus aanverwante optiek, op precies dezelfde plek (mijn dakterrasje) en met precies dezelfde instellingen als het linker plaatje, geschoten afgelopen woensdagavond………..enne….zie het grote verschil in kwaliteit. Als het plaatje geschoten op die zaterdagavond nu net je allereerste webcamplaatje zou zijn dan zou je waarschijnlijk heel erg gaan twijfelen aan je eigen opname-kwaliteiten en aan de kwaliteit van je telescoop-webcamcombinatie……….en natuurlijk maak je in het begin altijd wel fouten en foutjes….maarre…..voor hetzelfde geld had je alles in éne keer wel perfect…en heb je alleen maar de pech gehad dat Moedertje Natuur net die bewuste avond niet wenste mee te spelen….met alle wazige en zeer teleurstellende gevolgen van dien. En tja……….laten we vooral niet vergeten dat we in dit gedeelte van de wereld niet echt op de perfecte plek zitten als het gaat om perfecte seeing. Die engelse webcam gigant, Damian Peach, gaat niet voor niets regelmatig naar obscure eilandjes voor de kust van Afrika. Daar is de kans dat de atmosfeer bijna altijd  ”braaf” is nu eenmaal vele malen groter dan bij ons in noordwest europa……..helaas pindakaas. Nu kan je dit gegeven op twee manieren benaderen…de ene is op de comfortabele manier en dat betekent dat JIJ bepaalt wanneer je zin hebt om te webcammen..en dan maar hopen dat je precies op het door jouw gekozen moment die gehoopte perfecte seeing boven je hoofd hebt. Deze methode heeft natuurlijk een groot “russisch roulette-gehalte”!! De andere methode is heel de nacht wakker en waakzaam blijven om dan net “le moment supreme” te pakken te krijgen…..en daar moet je ook maar tegen (willen) kunnen. Nu is die seeing wel een beetje van te voren in te schatten, want er is tamelijke zekere relatie tussen de windsnelheden op het  300 mb niveau….het zogenaamde jetstream-niveau..en de mate van luchtonrust. Op de website van de eerder genoemde Damian Peach is er een link te vinden naar kaartjes betreffende dat 300 mb niveau met daarop ingekleurd de seeing-verwachting. Hoewel ook dit natuurlijk niet alleenzaligmakend is……….er wordt vanzelfsprekend op deze kaartjes geen rekening gehouden met locale omstandigheden…………maar toch is het een prima hulpmiddel voor het bepalen van het juiste webcam-moment. Ik noemde net het begrip “lokale omstandigheden” en die kunnen ook (enorm) van invloed kunnen zijn op de kwaliteit van planeetlaatjes. Het is bijvoorbeeld niet echt handig om Jupiter te grazen te gaan nemen als hij net boven de hardwalmende schoorsteen van de buren staat….Dus behalve dat eerder genoemde 300mb-niveau is het ook heel belangrijk om  de toestand van lokale omgeving (warmtebronnen groot en klein) goed mee te laten tellen bij het bepalen van het juiste moment van “plaatjes schieten”…voorzover dit mogelijk is natuurlijk! Niemand heeft ooit gezegd dat dit een makkelijke sport is…maarre…als de atmosferische en digitale puzzelstukjes dan toch op hun plaats wensen te vallen….ach…dan is de beloning zo groot! Ik heb me voor de intrede van het webcamtijdperk zo vaak groen en geel ge-ergerd aan het feit dat het me visueel gewoon niet lukte om al die prachtige planeetdetails waartenemen, hoe zeer ik ook mijn best deed (nedrig mijn petje af voor diegene die dit wel voor elkaar wisten te krijgen!!)……”vervelende wazige soepballen” waren de planeten voor mij…………wat een verschil met hedentendage nu ik gebruik mag maken van mijn webcambrilletje!!

Oh, kom er eens kijken……….

Jupiter met grote rode vlek op 11 11 2011

…..wat ik in mijn webcam vind…… Alles gekregen….. van die beste Sint……Jupiter met een vlek erbij……….deze plaatjezz maken mij reuze blij……nou ja….enzovoorts…enzovoorts…..enne om nou een blogje te maken dat door U, waarde lezers, helemaal gezongen moet worden, dat gaat zelfs mij net effe een lichtjaar te ver! Trouwens, zo gul is de “goede Sint” gisteren nou ook bepaaldelijk NIET geweest want…eh…..en geen Diewertje Blok in mijn schoen en bij die fameuze landelijke intocht is mijn fraaien, bepaaldelijk moeilijk over het hoofd te ziene, joekel van een rijksmonumentje gelegen pal aan de intochtroute, speciaal op verzoek versierd met giga-vlag (6×4 meter!!) en met  de “astroblog-pieten”, Adrianus V et moi, pontificaal in de dakgoot gezeten hele….f…ing…maal NIET eens in beeld geweest…..grrrrrrr!!!! Afijn…………you can’t win them all…..zoals dat in goed Spaans pleegt te klinken! Ik begin eindelijk echt “ingeschoten” te geraken op “vriendje Juup”…..deze twee plaatjes die en de snelle rotatie van Jupiter nog eens heel aardig weergeven en natuurlijk die prachtige grote Rode vlek met als “bonus” (oeps, besmet woord..ha..ha..!!) links ervan ook  nog een heel leuk kleiner wit vlekkie. Als ik dit “kwaliteits-niveau” op deze manier kan vasthouden dan ben ik dik tevreden…..met als kantekening dat de luchtonrust op het moment van schieten niet echt fantastisch was…..dus het zou zelfs nog stappie beter kunnen. Overigens is het eerste plaatje puur toevallig precies (?) om 20.11 uur genomen…althans dat was de tijdsaanduiding die mijn laptopje eraan heeft gegeven op het moment van wegschrijven….ofwel met de bijkans “carnevaleske” tijdsaanduiding van: 11-11-2011  20.11 uur. OK, je kunt er natuurlijk over debateren of het laptop-klokkie wel correct stond….maarre….ik vond het in elk geval wel best en  grappig! Ik moet overigens nog iets kwijt aangaande het onderwerp “knalscherpe planeetplaatjes schieten”…want behalve dingen zoals de juiste opnametechnieken hanteren en de invloed van de atmosfeer is ook de optische kwaliteit van de telescoop ook heel belangrijk. Bij een Newtontelescoop hangt die kwaliteit heel sterk af van de vormnauwkeurigheid en de gladheid van het oppervakte van de hoofdspiegel. Wil je op het gebied van planeetfotografie “net effe iets meer” dan loont het de moeite om wellicht niet een standaard “of the shelf Newton” aan te schaffen maar een zogenaamde “custom made Newt” bij die een gespecialiseerde telescoopfabrikant. Ikzelf heb mijn Newtonnetje laten maken bij Orion Optics in Engeland volgens de hoogste optische specificatie’s die zij toen (2006)  konden leveren. OK, ik mijzelve daarmee op een hele dure 20 cm Newton getrakteerd…..al dat extra slijp,correctie en polijstwerk moet natuurlijk betaald worden……..maar als ik dan weer zo’n sappig Jupiterplaatje uit mijn computer zie rollen dan weet weer waarom ik die extra centen…eh…ponden heb uitgegeven!

Da’s pech, Rode vlek weg!!

Snelle rotatie Jupiter en rode vlek in beeld gebracht.

Waarde lezers, vergeeft U mij toch mijn absoluut flauwe en waardeloze dichtsels van de laatste paar dagen…………typische gevalletje van resoluut opkomende “Sinterklaas-koorts”……Morgen (zaterdag….officiele sinterklaas-intochtdag) komt namelijk de enige echte Sinterklaas met zijn hele zwarte pietencircus pal langs mijn Dordtse voordeur gereden  (Adrianus V plus kinderschaar komt dus alhier ter mijner residentie op Loge-niveau het hele feest aanschouwen!)………enne……normaal gesproken zijn zowel mijn Sinterklaas als mijn andere gedichten altijd wel van een zeer “verteerbaar niveau” maar nu echter  probeer ik juist bij den goedheiligman in een kwaad dag(nacht) licht te komen want dan mag ik misschien “voor straf” met Diewertje Blok naar Spanje..ha..ha..!! OK…ok….ik zal dit verdacht hellende vlak maar weer even laten voor wat het is enne….dit blogje weer braaf terugbrengen op het immer hoogstaande (toch??) niveau wat U allen van ons gewend bent! Afgelopen woensdagavond stond “ie”…Jupiter….er wederom weer prachtig bij, hoog aan de oostelijke avondhemel. Jupiter is zoals gevoegelijk bekend een hele snelle “wentelaar”….in slechts negen uur draait deze gasgigant om zijn as…..en dus is er niet veel tijd tussen het plaatjes schieten nodig om deze rappe rotatie zichtbaar te maken. Tussen de linker en de rechter opname zit slechts 50 minuten….en heel duidelijk is te zien hoe op de ene foto de grote rode vlek nog goed zichtbaar is, terwijl die half uurtje later volledig verdwenen is. Wat ook opvallend is, waarvan ik eerst dacht dat het vuil op de chip was, dat zijn die twee kleine vreemdgevormde bijkans zwarte vlekken. Op de tweede opname is echter goed te zien dat het meedraaiende details in het wolkendek van Jupiter zijn. Wat deze (voor mij in elk geval vreemde) donkere vlekjes  zijn weet ik effe niet precies……….kleine jupiter-orkaantjes van het type rode vlek wellicht??……ik heb net even op het net rondgeneusd maar helaas niets relevants gevonden…..Mocht een zeer gewaardeerde lezer(es) onder ons hier mij en tevens ons allen iets meer over kunnen vertellen dan houd ik mij van harte aanbevolen. Beide opnames zijn natuurlijk als vanouds gemaakt met de 20cm Newton en de philips ToU pro webcam……………1800 frames, registax en een beetje Photoshop. Wat ik deze keer trouwens wel anders, op aanraden van André (enne…bedankt voor die achteraf bekeken ozo logische tip), heb gedaan is dat ik bij deze twee opnames de “gain” zeg maar de gevoeligheid van de chip  eens voor de verandering  helemaal op maximum heb gezet. Het nadeel hiervan is dat je ook veel meer “ruis” krijgt maar je kunt wel een veel kortere belichtingstijd per “frame” toepassen…….en da’s weer gunstig in verband  met het uitbannen van detailverknallende “seeing-effecten”. De veel hogere ruis die als vervelend bij-effekt bij die verhoogde chipgevoeligheid hoort kun je weer zo goed als “elimineren” door heel veel plaatjes “frames” te schieten en die dan vervolgens weer “ruis-verlagend” te stacken met bijvoorbeeld een programma als Registax. Blijkbaar zijn in totaal 1800 frames per opname (180 minuten belichten bij 10 frames per seconde) voldoende om die hinderlijk ruis de kop in te drukken want het resultaat is mij in elk geval zeer aangenaam voor de ogen, toch?? Deze verandering moest maar eens een blijvertje worden! Hmmm……dat “blijvertje” ga ik trouwens waarschijnlijk alweer vanavond implementeren want de hemel ziet er strak en kraakhelder uit……….en dus….. zou het  mij niet verbazen als ik morgenochtend weer een heuse strakke Jupiter in mijn “digitale webcam-schoen” ga vinden….OK, het is geen Diewertje Blok ( de zeer charmante officieële presentatrice van die eerder vermelde Sinterklaas-intocht!!) maar evenzo ook heel leuk!!

Van de gekke, zoveel zonnevlekke..!!

zonnevlekken 9 november 2011

Zie hier………”vers van de pers” ofwel vanmiddag geschoten….een waarlijk gigantische “kudde” zonnevlekken inclusief rechtsboven  ”joekel” nummertje 1339! Ik moet er nog steeds aan wennen dat de zon weer zo ongelofelijk kei-leuk is geworden…..want..eh…hou me ten goede, het is toch nog niet zo lang geleden dat ”de media” ons weerloze nieuwsconsumenten overspoelden met de meest vreselijke doemverhalen over onze ozo onbetrouwbare lokale huisster, die zomaar opeens in de ”slaap-stand” was gegaan met allerlei mogelijke enge  (klimatologische)gevolgen voor den menschheid, toch?? Wat ik mij nu dan zo in alle verwondering afvraag…..waar is “de media” gebleven nu “alles weer een beetje normaal”  lijkt te zijn met moedertje Zon??………..wat zeg ik, ikzelf  heb in elk geval  bij mijn weten nog nooit zoveel zonnevlekken tegelijkertijd gezien als de afgelopen twee, drie maanden!! ….of is dit, toegegeven tamelijk cynisch gedacht, ook weer zo’n een typisch  gevalletje van  dat “horror-nieuws” beter is voor de “media geldbuidel” dan goed/leuk nieuws?? Nou ja….hoe dan ook…..de Zon is op dit moment weer een lust voor het (met een deugdelijk zonnefilter beschermde!!!!) oog danwel digitale camera! Omdat mijn parralactische montering  op dit moment uitgelijnd en wel op mijn dakterrasje staat opgesteld om het mogelijk te maken des avonds Jupiter te kunnen bespringen….en omdat de zon in de winter op  mijn nederige dakterrasje niet te zien is…..heb ik deze opname “noodgedwongen” met de digitale spiegelreflexcamera ” in “Dobsonmode” gemaakt,  op de stoep voor mijn op het zuiden gelegen voordeur. Inplaats van het in een rap tempo maken van een hele reeks (gemiddeld zo’n 1800 stuks!!) plaatjes middels de net effe iets effectievere “webcam-methode” als het gaat om het “verslaan van de luchtonrust” is er nu slechts één opname gemaakt met de digitale spiegelreflexcamera. Voor hele gedetailleerde opnames van zonnevlekken is deze methode niet echt geweldig,  maar voor een leuke overzichtsfoto zoals deze,  is deze wijze van zonneplaatjezzz schieten prima genoeg, dunkt mij!! Ik las overigens net op “spaceweather.com” dat joekelvlek nummertje 1339 welliswaar in omvang en activiteit aan het afnemen is….maar dat hij/zij nog steeds aktief genoeg om het leven hier op aarde (en al helemaal het leven en bijbehorende techniek in een baan OM diezelfde aarde!)….eh….laten we het omschrijven met de frase….”lekker spannend” kan maken. Overigens hoeft dit “lekker spannend maken” niet per definitie niet negatief te zijn want dit soort van heftige zonnevlekken-aktiviteit kan bijvoorbeeld  heel spectaculair noorderlicht tot gevolg hebben…..enne….neem van mij maar aan….da’s echt hartstikke machtig en prachtig!  Er zijn vele websites (spaceweather.com is er  zo ééntje) waar de geinteresseerde  liefhebber en dito wetenschapper in de gaten kan houden of en in wat voor hoedanigheid er Noorderlicht “op til” is!

Zijn er nog vragen?

Paul Bakker bij Chr. Huygens

Paul Bakker – net terug van een weekje Astrovaçance in het zuiden van Frankrijk – begon gisteren z’n presentatie over Astrofotografie bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens met de vraag aan de vele aanwezige leden ‘zijn er nog vragen?‘ Hij heeft vaker het onderwerp besproken, maar dit keer was z’n insteek erg interactief á la ‘u vraagt, wij draaien’. Als leden vragen hadden over astrofotografie zou hij er op in gaan. Hij was – uiteraard – voorbereid op de mogelijke vragen en had in een powerpoint al de nodige onderwerpen opgesomd. In z’n boeiende presentatie ging Paul in op onderwerpen als ‘wat kan er allemaal fout gaan bij het maken van astrofoto’s en wat kan je er allemaal aan doen om het te voorkomen?’, ‘wat is het verschil tussen fotografie met de CCD en met de DSLR’s?’, ‘wat zijn precies dark frames en flat fields?’ en ‘welke apparatuur heb je nodig om astrofoto’s te kunnen maken?’. Na de pauze ging Paul door op de vele vragen en hij eindigde de avond met een opsomming van mislukte én geslaagde opnames van sterren, planeten, nevels en sterrenstelsels. Een leuke avond, die menig lid enthousiast zal hebben gemaakt om zelf eens een poging te wagen om hemelobjecten te fotograferen.

Jupiter….encore!

Jupiter 28 oktober 2011 22.40 uur

OK…..omdat ik het niet kan laten…en…omdat dit plaatje aardig weergeeft  van wat er met mijn huidige setje “astro-speelgoed”  op het gebied van planeetfotografie redelijkerwijze maximaal haalbaar is. Het maffe is nu dat ik hier eigenlijk helemaal niet tevreden mee zou moeten zijn omdat er in “de bladen” en ook zelfs op deze toch niet onaardige “astrosite” (Andréeke!!) er met de regelmaat van de klok waarlijk bloedstollende planeetplaatjes verschijnen die je doen afvragen waarom ze ooit in hemelsnaam voor miljarden dollars de Hubble space telescope naar boven hebben geschopt terwijl je tegenwoordig betere resultaten kunt krijgen met piepkleine (relatief) spotgoedkope telescoopjes bedient door brave huisvaders ergens in een achtertuintje in een duffe hollandse vinexwijk!!!! Maarre…………let wel, ik ben natuurlijk wel  hartstikke blij ende tevreden met de kwaliteit van mijn plaatjes want ik kwam onlangs nog een zogenaamde ”dijk” van een natte foto van Jupiter van een jaartje of 15 geleden tegen……enne….als je die twee weer naast elkaar legt….oh yes….dan is het verschil echt gigantisch. En hoewel ik mij er zeer bewust van ben dat de stand der techniek op dit moment voortraast met likkenbaardende en duizelingwekkende snelheid….en…dat er ook voor mij middels de aanschaf van wederom een nieuw speeltje Hubble kwaliteit en meer binnen handbereik is….ga ik toch nog maar effe lekker door met “mijn ouwe zooi”……gewoon een kwestie van dat oude natte plaatje ernaast houden en vooral niet vergeten dat “den nedrigen mensch” wel erg snel gewend raakt aan nieuw-verworven luxe!! Trouwens één van de redenen waarom dit plaatje net effe ietsje “strakkker” is dan gemiddeld is het feit dat die ene factor waar den mensch met al zijn technieken (nog) niet tegenop kan…..de toestand van de atmosfeer….op  het moment van “schieten” erg goed (lees: erg stabiel!) was. Als je Jupiter strak en en bewegingsloos met zelfs op je laptopscherm duidelijk zichtbare details ziet “hangen”, dan weet je dat er een “winner”  aan zit te komen aan de andere kant van het latere beeldbewerkingstraject. Enne…..hoewel je met planeetwebcammen en photoshoppen  erg effectieve wapens in handen hebt als het gaat om ” het verslaan van de luchtonrust”…..door als het ware sneller plaatjes te schieten dan de turbulente atmosfeer ze kan verpesten…..is het ook hier nog steeds zo dat , net zoals met visueel planeetwaarnemen danwel met “Nat” planeetfotograferen, je altijd beter uit bent met een stabiele atmosfeer boven je hoofd!  Dat is ook meteen de reden waarom bijvoorbeeld onze “Olympisch kampioen planeetfotografie” ene Damian Peach uit Engeland (voordat je zijn website bekijkt eerst effe “wat pillen slikken”!!!) voor zijn kampioensfoto’s altijd uitwijkt naar een één of ander obscuur eilandje voor de afrikaanse kust omdat daar de luchtonrust vele malen geringer is dan de beste atmosferische toetand die je ooit in Engeland (Nederland) zal kunnen meemaken………Eigenlijk dezelfde reden waarom de “proffesionals” hun gigantische high tech VLT…very large telescope….niet in de Dordtse biesbos (snik!) hebben neergezet maar ergens diep ver weg in de Atacama-woestijn in Chilli!

Over vossen, haren, streken…en….Jupiter!!

Jupiter 26 10 2011 23.00 uur

Poeh, gelukkig…..deze oude “astrovos” is in heuse tegenstrijd met het welbekende spreekwoord,  naast zijn haren en streken ook nog steeds niet zijn webcam-gedreven planeetfotografie-vaardigheden kwijtgeraakt………getuige het nevenstaande plaatje van “vriendje Juup” welke ik afgelopen woensdagavond heb geschoten vanaf mijn krappe dakterrasje alhier in het fraaien Dordrecht. Ik heb er lang op moeten wachten maar eindelijk is  dan ook voor mij het “lanceer of beter gezegd het fotografeer-venster” open gegaan. Ik heb op mijn dakterrasje, vanwaar ik altijd mijn beste planeetplaatjezzz schiet, namelijk een zeer beperkt zicht op de (oostelijke) sterrenhemel…..en Jupiter staat nu precies op een “normaal” tijdstip (doe al heel mijn leven fanatiek aan observationele sterrenkunde maar ben nooit een echte nachtbraker geweest, vandaar!) zodanig dan ik hem “op de digitale webcamkorrel” kan nemen. Dit planeetplaatjes schieten doe ik nog steeds met een Philips ToU pro webcam die ik samen met een 3 x barlow aan mijn 20 cm Newton koppel. Met die 3 x barlow verkrijg ik 360 cm brandpunt i.p.v. de standaard 120 cm……ofwel een openingsverhouding van F18  i.p.v. F6. Eigenlijk zou een 4 x Barlow  (tussen F20 en F30 is in  de webcampraktijk de meest rendabele gebleken) een nog betere planeetgrootte geven op de opnamechip en natuurlijk het gebruik van een echte voor planeetfotografie gespecialiseerde webcam  maarre…..deze combinatie gaat ook nog steeds “goed genoeg”…. Er is 120 seconde belicht bij 10 frames per seconde..met als resultaat  een AVI-filmpje van 1200 opnames. Dit AVI-filmpje heb ik vervolgens “schoongewassen” in de “Registax-digitale plaatjes was-automaat”……nadrogen en gladstrijken met het “photoshop-strijkijzer”………..et voila, Jupiter in schone geuren en kleuren!! Ik ben er weer blij mee…enne…..als het een beetje mee zit ga ik vanavond weer op hemelse “vossenjacht”! Oh ja….enne….Arie, nog gefeliciteerd met de verjaardag van je oudste dochter!!

Switch to our mobile site