In de gegevens van de sonde Galileo hebben wetenschappers van de NASA bewijs gevonden dat de maan Europa van de grote planeet Jupiter onder z’n ijskorst een vloeibare oceaan moet hebben, die qua volume net zo veel water bevat als de grote meren in Noord-Amerika. Het vermoeden dát die oceaan er is bestaat al langer, maar onderzoek aan enkele ruwe terreinen op Europa, die gemaakt zijn door de in 1989 gelanceerde sonde Galileo maken duidelijk dat het meer dan een vermoeden is. Het gaat om twee cirkelvormige en ‘bobbelige’ gebieden, die onderzocht zijn door een team dat onder leiding stond van Britney Schmidt (Universiteit van Texas, Austin). Uitgebreid onderzoek laat zien dat deze twee ‘chaos terreinen’ alleen ontstaan kunnen zijn als er een uitwisseling is tussen de ijskorst en daaronder een vloeibare oceaan. Andere verklaringen zijn er niet. Een korte impressie van de maan Europa en z’n ijskort + vloeibare oceaan daaronder vind je in de volgende video:
Eh… voor alle duidelijkheid: de Galileo sonde is er niet meer, want in september 2003 liet men deze express een duik maken in de atmosfeer van Jupiter en daarna is ‘ie gestopt met functioneren. Deze bewuste ‘crash’ was ook om te voorkomen dat de sonde wellicht op Europa zou botsen en deze wellicht zou ‘verontreinigen’ met meegenomen aardse bacterieën. 
Bron: NASA.
Het gebruik ervan is gratis en vanaf 2014 zou het wereldwijd operationeel moeten zijn. Als je een 3D-brillettje bij de hand heb dan kan je onderstaande video bekijken, waarmee je een aardige impressie krijgt van het nieuwe, Europese navigatiesysteem. Eh… ben je je brilletje kwijt, geen paniek, want er zit onderop een knop om gewoon ouderwetse 2D te krijgen:
![](http://www.astroblogs.nl/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif" alt=){kind=icon}
Afijn, waarom praten we altijd over Galileo en niet over Galileï? Nou, de reden blijkt simpel te zijn: omdat Galileo het zelf zo deed. In die tijd waren achternamen geen vanzelfsprekendheid. Iemand kreeg bij de geboorte een naam, dat is wat we nu de voornaam noemen. Soms werd daar ter verduidelijking een achternaam aan toegevoegd, zoals een verwijzing naar de vader (zoals Di Antonio, zoon van Antonio), de geboorteplaats (Romano, van Rome) en soms een traditionele familienaam. Galileï was zo’n familienaam. Maar Galileo sprak zelf altijd van Galileo en daarom is die achternaam van hem minder gebruikt. Doet mij trouwens denken aan de Chinese cultuur van naamgebruik. M’n geschiedenisleraar vertelde (lang lang geleden) dat van de toenmalige Chinese leider Mao Tse Toeng ‘Mao’ z’n voornaam is en ‘Tse Toeng’ z’n achternaam. En waarover hadden we het altijd? Yep, over Mao. Grappig, al die namen. Bron: 
Bron: 
![](http://www.astroblogs.nl/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=){kind=icon}
De enquête over Galileo doet mij ook denken aan wat ik enkele jaren geleden schreef over de Franse variant van Weekendmiljonairs. Daarin was een kandidaat die de vraag voorgelegd kreeg wat er precies door de zwaartekracht om de Aarde draait: de Maan, de Zon, Mars of Venus? Als je wilt weten hoe dat afliep moet je even 
Bron: 
Social profiles Adrianus V