AstroFest 2012, we komen d’r aan!
Volop onderzoek gaande aan twintig Voorwerpjes
Bron: Galaxy Zoo Blog + New Scientist.
De ‘muzieksleutel’, een merkwaardige viervoudige botsing van sterrenstelsels

Na Hanny’s Voorwerp en de Groene Erwten lijkt de Galaxy Zoo een nieuwe merkwaardige vondst te hebben opgeleverd: de Muzieksleutel. Een viertal sterrenstelsels, die in botsing met elkaar zijn en die verbonden zijn door zeer lange getijdestromen, wiens vorm doet denken aan een muzieksleutel (‘violin clef’ in het Engels) of integraalteken. Galaxy Zoo-deelnemers Bruno Chiaranti kwam het viertal onlangs tegen en hij meldde direct z’n ontdekking op het forum van de Galaxy Zoo. De foto van de Muzieksleutel is gemaakt met de 2,5 meter telescoop van het Apache Point Observatorium in Sunspot, New Mexico in de Verenigde Staten, waarmee de enorme catalogus van de Sloan Digital Sky Survey (SDSS) is opgesteld. Je ziet het viertal hierboven, rechtsonder op de foto. De catalogusnaam van de Muzieksleutel in de SDSS is SDSS J000416.12+032236.8. In eerste instantie ontbrak het aan gegevens over de vier sterrenstelsels en kon er nog sprake zijn van een toevallige samenstand aan de hemel. Maar spectrografische waarnemingen in september – gedaan door Danielle Berg, studente aan de Universiteit van Minnesota, met de 6,5 meter Multiple Mirror Telescope in Arizona – hebben laten zien dat alle vier de sterrenstelsels dezelfde roodverschuiving hebben van z=0,0956 ± 0,002. In normale gevallen leiden botsingen tussen sterrenstelsels tot een verhoogde stervorming, doordat het gas tussen de stelsels wordt samengedrukt en gravitationeel ineenstort tot sterren. Dat zou moeten leiden tot blauwe straling, want jonge sterren ogen altijd blauw. Het vreemde van de Muzieksleutel is echter dat de sterrenstelsels en de getijdestromen er tussen roodgekleurd zijn. Verder onderzoek aan het viervoudige stelsel moet de oorzaak daarvan aantonen. Dat onderzoek wordt onder andere uitgevoerd in een specifiek onderdeel van de Galaxy Zoo, dat zich richt op botsingen tussen sterrenstelsels, de Galaxy Zoo Mergers.
Bron: Universe Today.
Nee, dit zijn geen botsende sterrenstelsels

Als je de Astronomy Picture of the Day van gisteren 15 juli 2011 bekijkt zou je toch echt kunnen denken dat je te maken hebt met een gigantische botsing van twee sterrenstelsels. Niets is echter minder waar. NGC 3314, zoals dit object wordt genoemd, bestaat uit twee spiraalsterrenstelsels die, gezien vanaf de aarde, líjken te botsen, maar dat in werkelijkheid niet doen. Het sterrenstelsel op de voorgrond ligt op 117 miljoen lichtjaar afstand, het erachter liggende stelsel op pakweg 140 miljoen lichtjaar. Scheelt 23 miljoen lichtjaar. Bedenk dat de Melkweg en het Andromedastelsel (M31) ongeveer 2,5 miljoen lichtjaar van elkaar verwijderd zijn, dus tien keer dichter bij elkaar staan. De foto is een bewerking van twee foto’s die de Hubble ruimtetelescoop eerder van NGC 3314 nam. Eh… over NGC 3314 gesproken, één van de trouwe lezers van de Astroblogs is de Amerikaanse sterrenkundige William Keel, op Twitter bekend als @3314. Hij is betrokken bij de Galaxy Zoo en heeft onder andere meegewerkt aan het onderzoek aan Hanny’s Voorwerp. Bill, een mooier eerbetoon dan deze APOD kan je niet krijgen!
Hanny’s Voorwerp in een Sixty Symbols video
Hanny van Arkel is vandaag jarig. Tataratáááá!
Goed moment om de video te laten zien dat gaat over het door haar in 2007 ontdekte Hanny’s Voorwerp, het object dat voor de doorgewinterde Astrobloglezers geen introductie behoeft. De video is gemaakt in het kader van het Sixty Symbols project, waar ik vaker producties van heb laten zien.
Hanny, gefeliciteerd!
Bron: Sixty Symbols.
Hanny’s Voorwerp: niet alleen voor professionals
Op 13 augustus 2007 keek Hanny van Arkel naar een klein, wazig blauw vlekje bij het sterrenstelsel IC 2497 en op het forum van de Galaxy Zoo stelde ze vervolgens de vraag “What’s the blue stuff below?” Op dat moment werd de Hanny’s Voorwerp Story geboren, het intrigerende verhaal dat als musical zeker niet zou misstaan in een Joop v.d. Ende Theater – hint, hint… Afijn, we kennen het verhaal allemaal, dus daar zal ik verder niet over uitwijden. Wat ik wel wil melden is dat de indruk soms bestaat dat Hanny’s Voorwerp sinds de ontdekking ervan door Hanny het uitsluitende domein van professionals is. Hanny’s Voorwerp is de afgelopen jaren bestudeerd door een bataljon aan wetenschappelijke instrumenten, zoals de Westerbork Synthese Radiotelescoop, de Chandra ruimtetelescoop en onlangs nog door de Hubble ruimtetelescoop. Het leuke is nu dat Hanny’s Voorwerp óók door amateurs kan worden bekeken en gefotografeerd. Zo meldde Patrick Duis mij vandaag dat hij onlangs het object heeft gefotografeerd met behulp van z’n Eos 400D camera in de primaire focus van zijn 200 mm F5 Newton telecoop. Acht opnames van telkens twintig minuten belichting en dat gestacked tot de opname hiernaast. Je ziet het groene vlekje – yep, da’s Hanny’s Voorwerp, dat oorspronkelijke blauwe kleurtje bleek niet kleurecht te zijn – en links ervan zie je de uitgedoofde quasar IC 2497. Schitterende foto, Patrick! Eh… mochten de andere Astrobloglezers ook een poging willen wagen om Hanny’s Voorwerp te fotograferen: z’n coördinaten zijn RA 9h 41m 4.116s, decl. +34° 43′ 58.458072″, da’s in het sterrenbeeld Kleine Leeuw. Hier een overzichtsfoto van de omgeving van Hanny’s Voorwerp, ook te vinden op Patrick’s eigen website (zie de bron). Ik heb trouwens geen idee wat de schijnbare helderheid van Hanny’s Voorwerp is. Iemand een idee?
Bron: Patrick Duis Blogspot.
Video: Hubble Update 17 over Hanny’s Voorwerp
De volgende video – Hubble Update nr. 17 – laat in ruim twee minuten zien wat Hanny’s Voorwerp is, gemaakt naar aanleiding van het onderzoek dat Hubble vorig jaar aan dit object deed en dat vorige week leidde tot het bekendmaken van de Hubblefoto van Hanny’s Voorwerp plus de wetenschappelijke resultaten ervan. Geluid aan, want er zit een behoorlijk pompend muziekje op de achtergrond. Pump up the volume!
Bron: The Universe Unfolded.
Nou vooruit, nog één keer dan: Hanny’s Voorwerp
Ja ja, ik weet het, begin ik alweer te zeveren over Hanny’s Voorwerp. Afgelopen week heb ik er om de haverklap aandacht aan besteed. Maar ja, da’s ook niet voor niets, want maandag j.l. werd op de 217e bijeenkomst van de American Astronomical Society dè foto geopenbaard die de Hubble ruimtetelescoop van Hanny’s Voorwerp heeft gemaakt. En gisteren toonde ik in een notendop de resultaten van het onderzoek dat met Hubble aan Hanny’s Voorwerp en het nabije sterrenstelsel IC 2497 is uitgevoerd. Waarom dan nou alwéér een blog hierover? Omdat ik zojuist deze afbeelding zag, waarin duidelijk getoond wordt hoe Hanny’s Voorwerp is ontstaan en die nòg notendopper dan mijn notendop is:
OK, nou hou ik m’n mond erover dicht. Voorlopig tenminste…
Bron: Universe Today.
Meer over de waarnemingen van Hubble aan Hanny’s Voorwerp

Met de Hubble ruimtetelescoop hebben ze vorig jaar niet alleen maar die foto van Hanny’s Voorwerp gemaakt, die gisteren op de 217e bijeenkomst van de AAS in Seattle wereldkundig werd gemaakt. De sterrenkundigen zijn natuurlijk niet alleen in de leuke, fotogenieke plaatjes geïnteresseerd. Zij willen keiharde data, spectra, cijfers, etc… En die heeft Hubble ze gegeven. Even een update van hetgeen de waarnemingen met de Hubble heeft opgeleverd:
- ten eerste moet vermeld worden dat Hanny’s Voorwerp (in ‘t vervolg HV) en het nabijgelegen IC 2497 (in ‘t vervolg IC) zijn waargenomen met twee camera’s – de Wide Field Camera 3 (WFC3), welke tijdens de reparatiemissie van STS-125 in 2009 is geïnstalleerd, en de Advanced Camera for Surveys (ACS), welke toen is gerepareerd – en vier filters. Ze hebben die filters heel uitgekiend gekozen om heel precies alle aspecten van HV en IC te kunnen bekijken.
- De CCD-camera van de ACS heeft nogal eens te lijden van inslagen van hoogenergetische kosmische stralingsdeeltjes, ook ná de reparatiemissie, en dat levert de nodige vervuiling van de foto’s op. Door de nodige bewerking van de foto’s, waarbij gebruik is gemaakt van foto’s van HV vanaf de grond, kon men de foto’s in stappen behoorlijk verbeteren, hetgeen je hieronder ziet:
- In een deel van HV heeft men stervorming ondekt! Eén zo’n gebied is het rood-oranjegekleurde gebied, bovenin HV. Pak die foto er nog maar even bij om het te bekijken. Vanaf de aarde gezien lìjken die stervormingsgebieden het dichtste bij IC te liggen, het sterrenstelsel dat een uitgebluste quasar in z’n kern heeft. Grote kans dus dat gas dat vanuit dat stelsel richting HV vliegt heeft gezorgd voor het samendrukken van de gas- en stofwolken aldaar en zodoende de stervorming op gang heeft gebracht. Dergelijke door gasstromen op gang gebrachtte stervorming heeft men ook elders ontdekt, o.a. in Minkowski’s Object, vermoedelijk een dwergstelsel vlakbij het radiostelsel NGC 541. Dat object krijgt de volle laag van het radiostelsel en dat brengt de stervorming er op gang.
- Het ‘Gat’ in HV: met een beetje fantasie kan je zien dat HV op Kermit de Kikker lijkt en tussen de poten van Kermit zit een groot gat. Sterrenkundigen hebben zich afgevraagd hoe dat gat is ontstaan. Het is in ieder geval geen gat dat het gevolg is van een explosie of doordenderende schokgolf. Het zou wellicht een soort van schaduw kunnen zijn, maar zekerheid daarover heeft men niet gekregen.
- De kern van IC 2497 is nog eens uitgebreid bestudeerd en het lijkt nou wel zeker dat er geen sprake is van een actieve kern, die onzichtbaar is door belemmerende wolken, maar dat de kern is stilgevallen. Wel heeft men vlakbij de kern, op een halve boogseconde afstand, een gebiedje gevonden in de vorm van een expanderende schil (‘loop’) dat heldere emissielijnen uitzend en dat vermoedelijk zo’n 700.000 jaar geleden door de het superzware zwarte gat in de kern van IC is uitgehoest. Het emissiegebiedje, hieronder in detail in beeld gebracht, heeft de vraag opgeroepen of de kern van IC alleen straling heeft uitgezonden of dat er ook sprake is van kinetische energie, van uitgeworpen materiaal.
- IC vertoont tekenen van een grote botsing die het ooit – ongeveer 1 miljard jaar geleden – moet hebben gehad met een ander sterrenstelsel. Van dat andere sterrenstelsel is niets meer te zien, dus vermoedelijk heeft IC ‘m opgeslurpt – een ‘merger’ zoals ze dat noemen.
- HV staat vanaf de aarde gezien vermoedelijk niet vóór IC, maar er net achter! Dàt we HV kunnen zien komt door de straling die vanuit de kern van IC die kant uit werd gespuwd, toen het zwarte gat aldaar nog actief was, minder dan 200.000 jaar geleden. Daarna is deze stil komen te liggen, vermoedelijk doordat er geen materiaal meer voorhanden is om ‘m te voeden.
Afijn, een lang verhaal over Hanny’s Voorwerp, maar dan ben je tenminste weer een beetje up to date. In deze poster (3,61 Mb) over HV kan je het allemaal nog eens nalezen.
Bron: Galaxy Zoo Blog.
Dè Hubblefoto van Hanny’s Voorwerp
Ik zie zojuist de foto voorbijkomen die de Hubble ruimtetelescoop vorig jaar gemaakt heeft van Hanny’s Voorwerp en IC 2497. Zoals ik 31 december j.l. schreef is gisteren de 217e bijeenkomst begonnen van de AAS – The American Astronomical Society – in Seattle en onder het toeziend oog van niemand minder dan Hanny van Arkel herself zou de foto vandaag gepubliceerd worden. Dat is kennelijk gebeurd en dit is ‘m geworden, trompetgeschal….:
Ter vergelijking is hier de ‘oude’ foto van Hanny’s Voorwerp, welke we sinds 2007 in alle publicaties zijn tegengekomen. De sterrenkundige Bill Keel (University of Alabama), die we op deze site ook als lezer en geregeld als commentator tegenkomen (alias NGC 3314) zal de presentatie van de foto op de bijeenkomst verzorgen. Zodra ik er beelden van heb zal ik die hier uiteraard plaatsen.
Bron: Science Daily.







Social profiles Adrianus V