
Adrianus V |

5 juli 2010

De Planck-kaart in Chromoscope
Vandaag werd de Planck-kaart gepubliceerd, de kaart van de sterrenhemel in het microgolfgebied van het spectrum, zoals gefabriceerd door de Europese satelliet Planck. Via Phil Plait, de Bad Astronomer uit de Verenigde Staten, begreep ik dat de kaart van Planck reeds geïntegreerd is in de website van Chromoscope. De koude [...]

Adrianus V |

5 juli 2010

Tataratááá! De Europese satelliet Planck heeft na één jaar van intensief onderzoek z’n eerste volledige kaart klaar van de hemel in het microgolfgebied van het electromagnetische spectrum. Op de kaart, welke genomen is in het frequentiebereik tussen 30 en 857 GHz, zien we een mix van vele astronomische objecten, zoals de Melkweg, de [...]

Adrianus V |

4 juli 2010

Voorbeeld van een WMAP cold spot
In 2004 werd met de in 2001 gelanceerde Wilkinson Microwave Anisotropy Probe (WMAP) ontdekt dat er in de cosmic microwave background (CMB), de kosmische fotonachtergrond die het overblijfsel is van de hete oerknal waarmee het heelal 13,7 miljard jaar geleden ontstond, koude plekken voorkwamen. De WMAP cold spots worden [...]

Adrianus V |

14 juni 2010


WMAP-kaart van de CMB mèt de radiobronnen van Shanks en Sawangwit
Hèt model dat volgens de meeste sterrenkundigen het heelal het beste beschrijft is het ΛCDM-model, waarin Λ (Lamda=donkere energie) en CDM (cold dark matter, donkere materie) de dienst uitmaken. Maar volgens twee sterrenkundigen van de Durham Universiteit, Utane Sawangwit en Tom Shanks, is het helemaal niet zeker dat dàt model correct is. Sterker nog, het zou volgens dit tweetal wel eens kunnen zijn dat donkere materie en donkere energie helemaal niet bestaan.

Voor dat ΛCDM-model hebben de waarnemingen van de WMAP-satelliet
aan de Kosmische Microgolfachtergrondstraling – in het Engels de Cosmic Microwave Background (CMB) radiation – aan de basis gestaan. Die waarnemingen lieten kleine temperatuursverschillen zien tussen verschillende gebieden aan de hemel, ‘koude’ en ‘warme’ gebieden, en al die gebieden hadden een omvang van ongeveer 1 graad, da’s twee keer de diameter van de Maan. Díe waarneming leidde de sterrenkundigen tot de verdeling van 4% gewone materie, 22% donkere materie en 74% donkere energie in het heelal. Maar wat is volgens Sawangwit en Shanks nou het geval: hun waarnemingen aan ver weg gelegen radiobronnen – in de afbeelding weergegeven met kleine witte cirkels - laten zien dat er sprake is van een soort van uitsmeren van de fotonen van de CMB, met als gevolg dat de koude en warme gebieden daarin groter lijken dan ze zijn. Met andere woorden: die 1° is sterk overdreven, de ‘rimpels’ in de CMB zijn in werkelijkheid veel kleiner en dús is volgens hun logica die 4%-22%-74%-verdeling onjuist.
Lees verder in “Donkere materie en -energie liggen onder vuur”
Noot:

Adrianus V |

23 mei 2010

De zwaartekrachtsgolven in de CMB
Albert Einstein voorspelde in 1916 op grond van zijn Algemene Relativiteitstheorie (ART) dat zwaartekrachtsgolven kunnen bestaan, rimpels in de ruimtetijd die ontstaan door de gravitationele werking van grote massa’s. Er zouden twee varianten van de zwaartekrachtsgolven zijn: de primordiale zwaartekrachtgolven, stammend uit de allereerste fase van de oerknal, waarmee 13,75 [...]
Recente reacties