De sonde MESSENGER¹ van de NASA is erin geslaagd om als eerste satelliet in een baan om Mercurius te komen, de planeet die het dichtste bij de zon staat. Vannacht even na 02:00 uur kwam ‘ie in een baan om de planeet, nadat hij sinds de lancering op 3 augustus 2004 bijna acht miljard kilometer heeft afgelegd. Sinds die lancering is de MESSENGER één keer langs de aarde gevlogen, twee keer langs Venus en drie keer zelfs langs Mercurius. De MESSENGER heeft zoveel tijd nodig gehad en zoveel ‘fly-by’s’, omdat Mercurius de planeet is die het dichtste bij de zon staat en die daarmee de hoogste baansnelheid heeft. Zou de MESSENGER in één keer naar Mercurius worden gestuurd dan zou ‘ie door de aantrekkingskracht van de zon veel te snel gaan en direct op de planeet knallen of – net zo erg – op de zon. De scheervluchten langs de diverse planeten hebben ‘m de juiste snelheid gegeven, d.w.z. dat de zwaartekracht van de planeten de MESSENGER heeft afgeremd en dat heeft ‘m in staat gesteld vannacht in een vaste baan om Mercurius te komen. De bedoeling is dat de sonde iedere twaalf uur één keer om de planeet draait en dat vanaf 24 maart alle wetenschappelijke instrumenten ààn gaan en worden gecalibreerd. Op 4 april 2011 begint dan de werkelijke start van de waarnemingen aan Mercurius. Bron: Universe Today.

Noot:

1. Een afkorting die staat voor MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging. [↩]

Na 2417 dagen en nog wat uurtjes is het bijna zo ver: de sonde Messenger is klaar om vannacht om 01.45 uur Nederlandse tijd in een baan om de planeet Mercurius te komen. Deze 2417 dagen zijn verlopen sinds de lancering van de Messenger op 3 augustus 2004. Sinds die lancering is de Messenger – een afkorting die staat voor MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging – één keer langs de aarde gevlogen, twee keer langs Venus en drie keer zelfs langs Mercurius. De Messenger heeft zoveel tijd nodig gehad en zoveel ‘fly-by’s', omdat Mercurius de planeet is die het dichtste bij de zon staat en die daarmee de hoogste baansnelheid heeft. Zou de Messenger in één keer naar Mercurius worden gestuurd dan zou ‘ie door de aantrekkingskracht van de zon veel te snel gaan en direct op de planeet knallen of – net zo erg – op de zon. De scheervluchten langs de diverse planeten hebben ‘m de juiste snelheid gegeven, d.w.z. dat de zwaartekracht van de planeten de Messenger heeft afgeremd en dat heeft ‘m in staat gesteld vannacht in een vaste baan te komen. De bedoeling is dat de sonde iedere twaalf uur één keer om de planeet draait en dat vanaf 24 maart alle wetenschappelijke instrumenten ààn gaan en worden gecalibreerd. Op 4 april 2011 begint dan de werkelijke start van de waarnemingen aan Mercurius en kan het grote feest beginnen. Mocht je vannacht niets te doen hebben: van de Mercury Orbit Insertion, zoals dat zo mooi heet, wordt live een webcast uitgezonden. Ik hoop trouwens van ganser harte dat de Messenger niet zal overkomen wat de Japanse Akatsuki december vorig jaar overkwam: namelijk niet in een baan geraken van de planeet, toen was dat Venus, maar er pardoes voorbij vliegen. Duim duim duim… Bron: Messenger.