Spitzer en Chandra komen met leuke Halloweenplaatjes


Niet toevallig vandaag, Halloween, even wat plaatjes van Spitzer en Chandra met heel toepasselijke enge plaatjes. De infraroodtelescoop Spitzer van de NASA komt met een hele ‘spooky’ foto van een galactische slang. Het is een donkere wolk in het sterrenbeeld Boogschutter, in de richting van het centrum van de Melkweg dus. De afstand tot de Aarde is ongeveer 11.000 lichtjaar. De wolk bevat waarschijnlijk een aantal zeer zware jonge proto-sterren, waarvan er eentje al te zien is. De rode ster op de buik van de slang is zo’n mega-ster met een massa van 20 tot 50 zonsmassa’s!
De blauwe sterren zijn allemaal voorgrondsterren, die niet tot de galactische gas- en stofwolk horen. De heldere rode nevels onder de slang zijn wat koelere wolken, die door enkele sterren tot stralen worden gebracht. De slang is onzichtbaar in visueel licht, maar de infraroodcamera van Spitzer brengt hem mooi in beeld. Wie trouwens de foto zonder die lijntjes om de slang wil zien moet hier maar even kijken.
De r

Variabele gammastraling uit kern M87 waargenomen


Een internationaal team van sterrenkundigen, de zogenaamde H.E.S.S. collaboration , heeft in de kern van het reusachtige elliptische sterrenstelsel M87 snelle verandering waargenomen in de uitgezonden gammastraling. De verandering in de hoeveelheid (de ‘flux’) gammastraling heeft een tijdsduur van slechts enkele dagen, wat erop wijst dat het gebied waar de gammastraling wordt geproduceerd zeer klein moet zijn. Het enige wat dit kan verklaren is een superzwaar zwart gat in het centrum van M87. Deze waarneming van het HESS-team (wat tussen twee haakjes staat voor High Energy Stereoscopic System) ondersteund de theorie van de aanwezigheid van een zwart gat in M87, met een gewicht van 3 miljard zonsmassa’s. Met behulp van zogenaamde Cherenkov-telescopen in Namibië, die gammastraling uit de ruimte op het Aardoppervlak kunnen waarnemen, werd M87 in de gaten gehouden. De variatie in de flux van de hoge-energie gammastralen, die een miljoen keer miljoen energierijker is dan zichtbaar licht, duidt erop dat het ontstaansgebied van de straling ongeveer de grootte van het zonnestelsel moet hebben, 10^13 m om precies te zijn. Da’s 0.000001% van de grootte van M87. In de figuur hierboven is links de kern van M87 in gammalicht te zien. De zwarte lijnen zijn de contouren van de kern in het radiogolfgebied. Rechts datzelfde gebied uitvergroot in radiogolflengten. Het kruis is de plaats waar de gammastraling vandaan komt. De radiostraling is 19 grootten van energie lager dan de gammastraling! Zo, da’s dat. Gisteren zoals gezegd een verjaardagsfeest gehad (met bijna 50 mensen over de vloer, pfffff…), dus vandaag een beetje rustig aan gedaan. Auw, m’n hoofd 😉 Bron: Max Planck Instituut.

O ja, nog even wat anders:Astroblogs v2.0 Sinds kort ben ik bezig met een andere wijze waarop ik de astroblogs schrijf. Tot nu toe werk ik met de software van www.blogger.com. Maar dat gaat af en toe best wel met moeilijkheden gepaard, vooral het uploaden van de foto’s is soms een crime. Daarom ben ik bezig met het testen van WordPress. Dan heb je alles in de eigen hand, want de beheerssoftware staat dan op m’n eigen host. Ik krijg dan wel te maken met MySQL, PHP-scripts en dat soort ongein, dus het kost tijd. Ik heb ergens al een betaversie staan van Astroblogs.nl. Nee, ik verklap lekker niet waar die staat.

Na ‘Face of Mars’ nu ook een ‘Face of Earth’

Credit: Google.

Een gebruiker van Google Earth, genaamd Supergranny, heeft in Canada een rotsformatie ontdekt die er uitziet als een indiaan die een ipod luistert! Nee, geen geintje. Zie hier de melding op Google Earth Forum. De rotsformatie is te vinden in de provincie Alberta, zo’n 300 km ten zuidoosten van Calgary. Supergranny noemt z’n vondst de Alberta indiaan. De doorsnede van het hoofd is ongeveer 255 meter. De ipod-kabel is trouwens in werkelijkheid een weg en het ronde ipod-oordopje schijnt een natuurlijke gasbron te zijn. De geografische coördinaten van de Alberta indiaan zijn 50° 0’38.20″N 110° en 6’48.32″W. Wie Google Earth heeft kan met deze Placemark 1 vanzelf naar de plek reizen. In Google Earth heet de rotsformatie trouwens indianenhoofd Penny, beetje verwarrend. Ik zou zeggen: ga écht kijken, want het ziet er echt écht uit! Da’s geen face of Mars (die was nep), maar een face of Earth! Dat gebied in Alberta blijkt trouwens vol gezichten te zitten, want iets verderop is de ‘angry peering face’ te vinden. Kijk hier maar eens:Placemark 2

Zo en nou ga ik weer verder met de visite, want we hebben vandaag verjaardagsfeest hier thuis! Es kijken, heb ik toch wat interessants te vertellen,mmmmmmm??? Bron: The age.com.

Spitzer brengt jongste sterrenstelsels ooit in beeld

Met behulp van NASA’s infrarood-ruimtetelescoop Spitzer hebben sterrenkundigen de twee jongste sterrenstelsels die ooit zijn ontdekt goed in beeld gebracht. Het gaat om de sterrenstelsels met de mooie namen 964 en 1417, die eerder al als rode vlekjes te zien waren op de Hubble Ultra Deep Field (HUDF). De HUDF werd eind 2003 door de Hubble ruimtetelescoop gefotografeerd en is verste stukje heelal dat ooit door een instrument in beeld is gebracht. Twee van de vage vlekjes op de HUDF zijn met behulp van Spitzer door Ivo Labb

Komeet Swan in helderheid toegenomen

Copyright © 2006 by Michael Jäger and Gerald Rhemann (Austria).

De herfstkomeet C/2006 M4 (SWAN) is de laatste dagen behoorlijk in helderheid toegenomen. SWAN is zelfs met het blote oog te zien (onder donkere omstandigheden uiteraard), want hij is van magnitude 4,5. Momenteel is hij ’s avonds vroeg aan de westelijke hemel te zien (zie dit kaartje).
Bron: Nederlandse Kometenvereniging.

NASA lanceert stereo-satellieten

Gisteravond heeft de NASA vanaf Cape Canaveral Air Force Station in Flordia met een Boeing Delta II raket twee satellieten gelanceerd, de zogenaamde Stereo-missie (waarbij Stereo staat voor Solar TErrestrial RElations Observatory). De bedoeling van de twee identieke satellieten is dat ze op ruime afstand van elkaar foto’s van de zon gaan maken die een 3D-beeld van de zon moeten opleveren. De missie moet ook inzicht geven in het ontstaan van magnetische stormen op de zon, de zogenaamde coronal mass ejections (CME’s). De NASA wil te weten komen waarom die stormen ontstaan, hoe ze gevormd worden en welke route ze in de ruimte kiezen.
Bij de twee Stereo-satellieten wordt een ‘voor’ en een ‘achter’ satelliet onderscheiden. Nu reizen ze nog in elkaars buurt naar de maan, die ze door de zwaartekrachtswerking een slinger zal geven. Over een maand ongeveer zal dat gebeuren. De ‘achter-Stereo’ zal ver weg van de Aarde worden geslingerd achter de baan van de Aarde en zal in een baan om de Zon terechtkomen. De ‘voor-Stereo’ zal na zes weken nog een keertje bij de maan komen en dan vooruit worden geslingerd, zodat deze v

Spectaculaire compositiefoto van de Krabnevel

De NASA is met een nieuwe compositiefoto gekomen van de bekende Krabnevel in het sterrenbeeld Stier. De Krabnevel, ook wel bekend als M1 (nummer 1 in de lijst van Charles Messier) is ontstaan in 1054, toen een zware ster aan het einde van z’n korte maar heftige leven als een supernova uitbarstte. De ster werd in China en Arabi

Queen-gitarist Brian May lanceert vandaag “BANG UNIVERSE Website”


De welbekende gitarist van Queen, Brian May, heeft vandaag samen met Patrick Moore en Chris Lintott, een website gelanceerd over het ontstaan van het heelal. De website heet de BANG UNIVERSE Website! Binnenkort komen de drie ook met een boek over het heelal, getiteld “BANG! – The Complete History of the Universe”. De website is bedoeld om een soort van digitale gemeenschap te vormen, waarop gesproken kan worden over de thema’s in het boek.
Dat Brian May een website en een boek over sterrenkunde lanceert zal voor de meeste mensen een verrassing zijn. Toevallig kwam Jan er afgelopen vrijdag op de sterrenclub ook mee aan. Drie dagen later komt May met die website, is dat nou toeval? Begin jaren zeventig studeerde May sterrenkunde op Imperial College in Londen. Zijn PhD-studie betrof interplanetair stof. Maar hij was ook lid van een onbekend bandje, Queen genaamd. Afijn, het verhaal is bekend: in no-time scoorde Queen een aantal megahits en May kon z’n studie vaarwel zeggen. Maar z’n interesse voor de sterrenkunde heeft hij altijd behouden. Aan Patrick Moore’s maandelijkse programma The Sky at Night voor de BBC levert May regelmatig bijdragen. Mede-presentator van dat bekende programma is genoemde Chris Lintott. De website biedt informatie over het heelal (hoewel dat nog niet echt veel is) en ook enkele animaties van de bang waar het allemaal 13,7 miljard jaar geleden mee begonnen is. Een voorproefje van het te verschijnen boek is hier te lezen. Wie meer wil weten over het te verschijnen boek: hou de site van Canopus Books in de gaten.
Afijn: binnenkort kunnen we vast en zeker de Astronomian Rhapsody verwachten;-)) Bron: Banguniverse.