Zwarte gaten: groot, groter, gróóótst!

Zo zit het systeem van twee om elkaar draaiende zwarte gaten in de kern van OJ 287 er uit. Credit: Andres Rojas.

We kennen al superzware zwarte gaten, alles opslorpende megamonsters in de centra van sterrenstelsels. Maar nu hebben sterrenkundigen een exemplaar ontdekt die mega-kolossaal mag worden genoemd: in het centrum van quasar OJ287, op een veilige afstand van 3½ miljard lichtjaar, bevindt zich een zwart gat van maar liefst 18 miljard zonsmassa’s. 😯 18.000.000.000 keer zo zwaar als ons allerliefst klein zonnetje. En hoe hebben ze het gewicht van deze nieuwe recordhouder [1]Hij is maar liefst zes keer zo zwaar als de vorige recordhouder. gevonden? Nou simpel: om het zwarte gat vliegt een tweede zwart gat, eentje die ‘slechts’ 100 miljoen zonsmassa’s zwaar is. Tsja, je houdt het niet voor mogelijk. Iedere 12 jaar draait die begeleider om grote broer (zie het figuur hiernaast; daarin wordt nog foutief over 17 miljard zonsmassa’s gesproken) en af en toe vliegt hij door diens accretieschijf. Dat levert een verhoogde hoeveelheid straling op en die hebben sterrenkundigen onder leiding van Mauri Valtonen [2]Je raad het al: ook aanwezig op de AAS in Austin. (Observatorium van Tuorla, Finland) waargenomen. Met behulp van de zwaartekrachtswetten van de relativiteitstheorie kon men vervolgens de massa’s van de twee objecten bepalen. Valtonen denkt dat binnen 10.000 jaar de twee zwarte gaten zullen samensmelten en één mega-superzwaar zwart gat zullen worden. Oeps, dat zal een gezellige gravitatiegolf opleveren. Bron: New Scientists.

References[+]

References
1 Hij is maar liefst zes keer zo zwaar als de vorige recordhouder.
2 Je raad het al: ook aanwezig op de AAS in Austin.

Hubble ziet dubbele Einsteinring

Einsteinringen krijg je als twee sterrenstelsels of twee clusters van sterrenstelsels precies achter elkaar liggen, gezien vanaf de Aarde. Door de zwaartekracht zorgt het voorste stelsel er dan voor dat het licht van het achterste stelsel wordt verbogen en dan krijg je een ring van licht (zie deze afbeelding hoe e.e.a. precies gaat). Einsteinringen zijn door de heer Einstein in 1912 voorspeld en al een jaar of tien worden ze gefotografeerd. Maar de Hubble ruimtetelescoop neemt daar kennelijk geen genoegen mee, want onlangs is door Raphael Gavazzi en Tommaso Treu (Universiteit van Californi