Hebes Chasma in 3D

Credit: ESA/DLR/FU Berlin (G. Neukum), CC BY-SA 3.0 IGO

Is ‘ie niet prachtig? De diepe ravijn Hebes Chasma [1]Op sommige plekken 8 km diep. Daar kan zowat de gehele Mount Everest in staan. op Mars, zoals gefotografeerd door de High Resolution Stereo Camera (HRSC) aan boord van ESA’s Mars Express. Schitterend, al zeg ik ’t zelf. 😀 De resolutie is 15 meter per pixel. De HRSC kan nog gedetailleerder fotograferen, tot maar liefst 2 m/pixel. Die plaatjes komen later nog wel eens. Ik had een paar weken terug ook al een foto van een ander deel van de Valles Marineris, een 3.000 km lange vallei op Mars. Dat ging over de Candor Chasma, die zonder 3D-fratsen werd gefotografeerd (saai hoor 😉 ) Op de ESA-site (zie de bron) zijn diverse prachtige foto’s van Hebes Chasma te zien, zoals een échte 3D-foto die je met zo’n brilletje moet bekijken. Heb je geen 3D-brilletje, dan kan je die ook gewoon zelf in elkaar knutselen. Bron: ESA.

References[+]

References
1 Op sommige plekken 8 km diep. Daar kan zowat de gehele Mount Everest in staan.

Straling ernstig probleem voor langdurig verblijf in de ruimte

Credit: NASA

Afgelopen vrijdag liet Edwin Mathlener in z’n lezing bij Christiaan Huygens een filmpje zien van een gigantische zonnevlam ergens in de jaren ’40 gefilmd. Dergelijke zonnevlammen blijken uit onderzoek een serieus probleem te vormen voor de bemande ruimtevaart, met name de ruimtevaart waarbij een langdurig verblijf in de ruimte aan de orde is. Edwin vertelde al dat in het internationale ruimtestation ISS een speciale ruimte is waar astronauten soms naar toe ‘vluchten’ als een hoeveelheid geladen deeltjes onderweg is, uitgestoten in een zogenaamde Coronal Mass Ejection vanaf de Zon. Niet alleen de Zon is een bron van gevaarlijke deeltjes, maar ook de kosmische straling van andere bronnen, zoals supernovae. Op Aarde hebben we daar geen last van, beschermd door onze dampkring, maar in de ruimte zijn astronauten ondanks hun ruimtepak blootgesteld aan de stralingsgevaren. Sommige Apollo-astronauten hebben wit flitslicht ín hun helm gezien, veroorzaakt door het passeren van hoogenergetische kosmische stralen. Op Aarde ontvangen we, ondanks de filterende werking van de dampkring, zo’n 2.4 mSv [1]1 mSv = 10-3 Sievert. 1 Sv is gelijk aan 100 rem, de oude maat voor radioactiviteit. per persoon per jaar. Een onbeschermd iemand in de ruimte zou 400 tot 900 mSv ontvangen en Marsreizigers zouden gedurende de reis (12 maanden) en verblijf (18 maanden) maar liefst ~500 tot 1000 mSv oplopen. OK, in de praktijk zitten die astronauten in een ruimtestation of hebben ze bij een ruimtewandeling een pak, maar het blijft toch de vraag in hoeverre dat voldoende bescherming biedt. Sterker nog, een onderzoekscommissie aangesteld door de Amerikaanse National Research Council heeft twijfels of een Marsreis wel door kan gaan vanwege het stralingsgevaar! 😯 Ook een langdurig verblijf op de Maan zou door de straling onmogelijk kunnen worden. Inventief als ze zijn hebben technici uiteraard oplossingen bedacht om de astronauten te beschermen. Gedacht wordt daarbij aan ruimteschepen van plastic met een hoge dichtheid en het gebruik van gestolde lavastromen op de Maan als ‘beschermmantel’. Ook zou de Zon als voornaamste bron van kosmische straling beter in de gaten kunnen worden gehouden om de astronauten op tijd te waarschuwen. Dan krijg je dus net zoiets als de zonkracht-voorspelling van het KNMI. De NASA heeft een zogenaamd Space Radiation Shielding Program, bedoeld om onderzoek te doen naar de stralingsgevaren, maar de vraag is hoe lang de NASA dat wil financieren. Goh, verrassend. 😉 Bron: Space.com + Wikipedia.

References[+]

References
1 1 mSv = 10-3 Sievert. 1 Sv is gelijk aan 100 rem, de oude maat voor radioactiviteit.

Basketballer bang voor supernovae?

Credit: The Onion

Je hebt de afdeling bizarre verhalen, maar vandaag las ik er eentje die je tot de categorie ultrabizarre verhalen mag rekenen. Jullie zullen vast wel eens gehoord hebben van de basketballer Shaquille O’Neal. Ik ben niet zo thuis in die wereld, maar geloof mij, ‘Shaq’ is voor basketbalfans een superheld, een megaster. Momenteel spelend voor de Phoenix Suns. Há ‘Suns’, daar gaat het nu over. Shaq leerde namelijk van z’n zoon Shareef, zeven jaar oud, dat de Zon een ster is. Shaq wist dat niet en men hem vermoed ik vele andere Amerikanen (en ook daarbuiten). Geïnspireerd door die wetenschap ging Shaq boeken lezen en dan met name over het verschijnsel supernovae, die in vijf typen [1]Twee hoofdtypen, klasse I en II en die zijn weer onderverdeeld. kunnen voorkomen. Gevolg van z’n zelfstudie was dat hij bang werd, bang dat er binnenkort in het melkwegstelsel een supernova gaat ontploffen. Statistisch gezien heeft Shaq gelijk, want de frequentie schijnt één supernova per sterrenstelsel per 40 á 50 jaar te zijn. De laatste supernova in de Melkweg die door mensen gezien is dateert al weer van 1604, dus de kans is redelijk dat er eentje binnenkort kaboem gaat. Vorige week maandag gaf Shaq een perconferentie én powerpointpresentatie op Arizona State University. “I have emerged from my astronomical studies a much more educated man, a learned man, and yes”€a frightened man. I am now a sage of the supernova,” aldus de man die ooit voor 120 miljoen dollar bij de Los Angeles Lakers terechtkwam. En nu thuis op de bank zit, bang dat binnenkort een supernova in onze Melkweg losbarst. Hij heeft de clubleiding van de Suns laten weten vanaf morgen niet meer te willen spelen, tenzij hem de verzekering kan worden gegeven dat er géén supernova in het melkwegstelsel zal exploderen. Doet mij denken aan Obelix, die bang was dat de hemel op z’n hoofd zou vallen. 😉 Bron: The Onion

References[+]

References
1 Twee hoofdtypen, klasse I en II en die zijn weer onderverdeeld.

Gedoe in de top van de NASA

Credit: NASA

Het rommelt in de top van de NASA. Deze week werd bekend dat Alan Stern, officieel getooid met de functie van associate administrator for the Science Mission Directorate de NASA gaat verlaten. Stern was in wezen hoofd wetenschappen bij de NASA, degene die verantwoordelijk was voor alle wetenschappelijke programma’s. In een interne mail bij de NASA wordt iets over de reden van het terugtreden van Stern genoemd: “Today [1]26 maart. Alan Stern announced that he had resigned his position as AA. In his talk to the Science Mission Directorate he said that the management issues were about cost control and that he did not see a way for him to do what needs to be done.” Een dag voordat Stern aftrad schreef ik toevallig (of niet?) over de bezuinigingsdriften bij de NASA, die bijna tot gevolg hadden dat de Marsrover Spirit tijdelijk uit dienst zou worden genomen. Sommigen noemen NASA-baas Mike Griffin ronduit de oorzaak van het vertrek van Stern. Griffin zou niet in staat zijn talenten bij de NASA te behouden. In januari schreef ik ook al over de ruzie die Griffin had met de gehele sterrenkundige wereld, toen bijeen in Austin. Kennelijk is die Griffin zo’n baas die weinig vrienden heeft/maakt. Ik ben benieuwd hoe lang president Bush hem de hand boven het hoofd houdt. Tijdelijk is voor de functie van Stern Ed Weiler benoemd, die eerst directeur van het Goddard Space Flight Center was. Bron: NASA Watch.

Even heel wat anders: dit weekend kwam versie 2.5 van WordPress beschikbaar. Ik ben van plan die ergens deze week te installeren. Het vereist wel een update van m’n thema, K2. Daarvan is nu versie RC5 (Release Candidate 5) beschikbaar. WP én K2 upgraden is best wel ingrijpend, dus het kan zijn dat de website deze week af en toe plat ligt. Ik hoop ’t uiteraard niet, maar je weet maar nooit. Jullie zijn gewaarschuwd. 😀

References[+]

References
1 26 maart.

Waarom is er meer materie dan antimaterie?

Credit: unknown

Sinds de ontdekking in 1932 van het positron, het anti-deeltje van het electron met een positieve electrische lading, weten we dat er naast ‘gewone’ materie ook antimaterie bestaat. Iedere soort elementaire deeltjes in de natuur heeft een antideeltje dat een aantal fysische eigenschappen hetzelfde heeft, maar ook een aantal precies tegengesteld. Tijdens de oerknal werd ongeveer evenveel materie als antimaterie gevormd. Er was echter ietsje meer materie dan antimaterie [1]Dat wil zeggen dat voor iedere miljard deeltje-antideeltjeparen er één deeltje extra was! Aan dat ene deeltje hebben we in feite ons bestaan te danken. en na een grootschalig annihilatieproces bleef er bijna uitsluitend materie over, samen met straling (fotonen) afkomstig van deze annihilaties. Antimaterie wordt nu in kleine hoeveelheden waargenomen in kosmische straling [2]Onder andere afkomstig van het centrum van het Melkwegstelsel, waar een grote hoeveelheid antimaterie blijkt te zijn. en in deeltjesversnellers. De vraag waar natuur- en sterrenkundigen mee worstelen is hoe deze zogenaamde Baryon Asymmetrie, zoals het overschot van materie boven antimaterie wordt genoemd, precies is ontstaan. Volgens het Standaardmodel van de elementaire deeltjes is de zogenaamde charge-parity (CP) schending verantwoordelijk voor het verschil in de materie en antimaterie. Sinds 1964 weten we dat de symmetrie van lading (C van charge) en pariteit (P) bij interacties tussen deeltjes geschonden kan worden, hetgeen voor het eerst bij de elementaire deeltjes genaamd kaonen werd waargenomen. Sinds kort heeft men die CP-schending ook waargenomen bij zware B-mesonen, deeltjes bestaande uit zware quarks. Die B-mesonen moeten ook in de eerste momenten tijdens de oerknal hebben bestaan en men vermoedt dat onderzoek van de B-mesonen het werkelijke geheim van de Baryon Assymmetrie kan onthullen.

In Japan zijn natuurkundigen bezig om in het Belle-experiment, onderdeel van het deeltjeslab KEK [3]High Energy Accelerator Research Organization. , B-mesonen en anti-B-mesonen te produceren. Uit de resultaten daarvan blijkt dat in het verval van deze deeltjes andere dingen gebeuren dan het Standaardmodel op grond van de CP-schending voorspelt. Dit wordt bevestigd door soortgelijke experimenten van het BaBar experiment op het Stanford Linear Accelerator Center (VS). Kortom, het Standaardmodel moet nog eens goed tegen het licht worden gehouden om de Baryon Asymmetrie goed te kunnen verklaren! Over de resultaten van Belle werd vorige week in Nature door een team natuurkundigen een artikel gepubliceerd. Bron: Universiteit van Melbourne.

References[+]

References
1 Dat wil zeggen dat voor iedere miljard deeltje-antideeltjeparen er één deeltje extra was! Aan dat ene deeltje hebben we in feite ons bestaan te danken.
2 Onder andere afkomstig van het centrum van het Melkwegstelsel, waar een grote hoeveelheid antimaterie blijkt te zijn.
3 High Energy Accelerator Research Organization.

Rechtzaak tegen CERN aangespannen om LHC

Credit: Succo/Pixabay.

Even een bericht uit de categorie smeuiïge zaken. Op 21 maart j.l. is een rechtzaak aangespannen tegen het internationele wetenschappelijke consortium CERN door de uit Hawaï afkomstige Luis Sancho en Walter Wagner. Deze twee heren willen dat CERN en alle partners stoppen met de verdere aktiviteiten rondom de Large Hadron Collider (LHC) totdat 100% duidelijk is dat de LHC veilig is. Tot die partners van CERN behoren ook het Department of Energy (DoE), het National Science Foundation en de deeltjesversneller Fermilab, alle drie uit de VS. Als de LHC eenmaal gaat draaien [1]Volgens de laatste berichten gaat de LHC in de eerste helft van juli 2008 draaien. worden er omstandigheden nagebootst die overeenkomen met de toestand minder dan éénmiljardste seconde na de oerknal. Sancho en Wagner zijn bang dat er bij dergelijke situaties in de deeltjesversneller, waarbij protonen met gigantische snelheden en energieën tegen elkaar knallen, vreemde dingen kunnen gebeuren die een gevaar voor de Aarde kunnen opleveren. Zo zouden er volgens bepaalde modellen zogenaamde ‘killer strangelets’ kunnen worden geproduceerd, deeltjes bestaande uit ‘vreemde quarks’, en die zouden risico’s kunnen vormen voor het leven op Aarde.

Uit de aanklacht tegen CERN: “The compression of the two atoms colliding together at nearly light speed will cause an irreversible implosion, forming a miniature version of a giant black hole. [“¦] Any matter coming into contact with it would fall into it and never be able to escape. Eventually, all of earth would fall into such growing micro-black-hole, converting earth into a medium-sized black hole, around which would continue to orbit the moon, satellites, the ISS, etc.”Ook zouden er door de LHC mini-zwarte gaten kunnen worden geproduceerd. CERN bestrijdt ’t allemaal uiteraard en zegt dat we ons nergens zorgen over hoeven te maken. De bedoeling is dat er op 6 april een soort van open huis wordt georganiseerd bij CERN over de veiligheidsaspecten van de deeltjesversneller in aanbouw. Eén van de aanklagers, Wagner, heeft eerder al tevergeefs geprobeerd om de aktiviteiten te stoppen van de Relativistic Heavy Ion Collider (RHIC) in Brookhaven National Laboratory (New York, VS). Ook daar was hij bang dat er kleine zwarte gaten zouden worden geproduceerd. De RHIC is in 2000 toch gewoon gaan draaien en kijk eens: we zijn er nog steeds! 🙂 Op 16 juni schijnt de eerste zittingsdag te zijn van de rechtzaak van CERN versus Sancho/Wagner. Uw rechtbankverslaggever Adrianus V zal het uiteraard op de voet volgen. U hoort er nog van! Bron: NewScientist.com + Universe Today.

References[+]

References
1 Volgens de laatste berichten gaat de LHC in de eerste helft van juli 2008 draaien.

De toekomst: hittedood of Big Rip

Onder het angstaanjagende geluid van het kraken van het dak van het verenigingsgebouw schetste gisteravond Edwin Mathlener bij Christiaan Huygens de sombere toekomst van ons zonnestelsel: een hittedood of een Big Rip. Op eerstgenoemde zullen we zo’n 10150 jaar moeten wachten en op de andere ‘slechts’ 50 miljard jaar. Waar kiezen we voor? 😉 Edwin’s presentatie betrof zoals duidelijk moge zijn niet enkel de toekomst van het zonnestelsel, maar in feite die van het gehele heelal. Sterker nog, hij begon z’n verhaal met de geschiedenis van het heelal, die op een mooie dag ergens 13,7 miljard jaar geleden startte [1]Zie m’n CV van het heelal voor de exacte data. Foutmarge voor de geschatte leeftijd van 13,73 miljard jaar door de WMAP is ± 120 miljoen jaar, oftewel 0,87%.. In een boeiende presentatie vertelde Edwin vervolgens hoe in dat heelal moleculaire wolken van gas en stof onder invloed van de zwaartekracht kunnen samentrekken en er sterren in kunnen ontstaan. Zware sterren, die in korte tijd hun massa verbranden en uiteindelijk na een supernova-explosie als neutronenster of zwart gat achterblijven, tot lichte sterren zoals onze Zon, die door hun rustige verbrandingstempo een levensduur van 10-12 miljard jaar hebben. Dat verbrandingstempo kan berekend worden aan de hand van de massa en lichtkracht van de Zon. Voor dat laatste had de sterrenkundige professor Marcel Minnaert, bekend van de serie De natuurkunde van ’t vrije veld, ooit een trucje: hou je hand bij een gloeilamp van 100 watt en houdt ‘m op die afstand dat de warmte van de lamp net zo warm is als de Zon ’s zomers aanvoelt. Probleem voor de studenten was alleen dat Minnaert de proef midden in de winter vertelde. 😀 Probeer dan maar eens te schatten hoe de Zon een half jaar later aanvoelt, aldus Edwin. Voorbeelden van moleculaire gas- en stofwolken zijn de Orionnevel en de Lagunenevel, waar de Huygensleden prachtige plaatjes van voorgeschoteld kregen. Onderwerpen die voor de pauze verder nog de revue passeerden waren o.a. het beroemde Herzsprung-Russeldiagram [2]Zie m’n blogje over de super-AGB’s waarin ik het kort over dat HR-diagram heb gehad., botsingen met andere sterrenstelsels (zoals de Melkweg met het Andromedastelsel M31) en de bewoonbare zone. Dat laatste slaat op de afstand tot de Zon waarin vloeibaar water kan voorkomen. Omdat de Zon langzaam steeds warmer wordt schuift die zone met de tijd naar buiten op en op een gegeven moment zal de Aarde buiten de zone vallen en zullen de oceanen verdampt zijn. 🙁 Wees gerust lieve lezers, dat moment is pas over 7,6 miljard jaar.

Credit: NASA

Afijn, om een kort verhaal lang te maken ging Edwin na de pauze vooral in op de toekomst van de Aarde. Daar kwamen we met name zaken tegen als ijstijden, mega-vulkaanuitbarstingen (Yellowstone-park), continentverschuivingen, broeikas-effect, etcetera. En zo eindigde hij z’n verhaal bij de twee scenario’s die momenteel populair zijn onder sterrenkundigen voor het einde van het heelal: die genoemde hittedood en de Big Rip. M’n serie over het einde van alles gaat ook over die onderwerpen, dus voor de details lees je die maar eventjes [3]zie over de uitleg van de Big Rip met name dit blogje.. Klinkt allemaal niet al te positief, maar volgens Edwin zijn toekomstige generaties wellicht in staat om de Aarde naar bewoonbare zones te verplaatsen en zodoende de levensduur te verlengen. En zo sloegen we allemaal een zucht van verlichting aan het einde van z’n prachtige verhaal.

References[+]

References
1 Zie m’n CV van het heelal voor de exacte data. Foutmarge voor de geschatte leeftijd van 13,73 miljard jaar door de WMAP is ± 120 miljoen jaar, oftewel 0,87%.
2 Zie m’n blogje over de super-AGB’s waarin ik het kort over dat HR-diagram heb gehad.
3 zie over de uitleg van de Big Rip met name dit blogje.

Kunstmatig leven in het heelal

Credit: Tim Burton.

Bij buitenaards leven in het heelal denken we meestal aan marsmannetjes, boosaardige aliens die de wereld willen veroveren, of als we iets realistischer zijn aan primitief leven in diepe oceanen op een verre maan of planeet. Maar volgens NASA-wetenschapper Steven Dick kunnen we ook anders aankijken tegen buitenaards leven. Onlangs heeft hij een artikel gepubliceerd in het blad Acta Astronautica, genaamd ‘The Post Biological Universe’. Volgens hem is de biologische vorm van het leven slechts een fase en zal er op een gegeven moment een post-biologische fase intreden. In die fase is meer sprake van kunstmatig leven, robots, computers en dergelijke, die op een gegeven moment hun makers overstijgen [1]Da’s nou ook toevallig: vandaag verscheen er óók een artikel in de Nederlandstalige Scienceguide over realisatie van kunstmensen! 😯 . Dick denkt dat de meeste buitenaardse vormen van leven al voorbij de biologisch fase zijn geëvolueerd en beland zijn in die post-biologische fase. Z’n argument daarvoor is simpel: één miljard jaar na de oerknal waren er al metaalrijke sterren met planeten, die de juiste omstandigheden hadden om leven te laten ontwikkelen. Op Aarde heeft het leven er ruwweg zo’n vijf miljard jaar over gedaan om zich te ontwikkelen tot wat het nu is. Dick concludeert daarom dat er 7,5 miljard jaar geleden al hoogintelligente wezen in het heelal waren en die hebben sindsdien alle tijd gehad om zich verder kunstmatig te ontwikkelen. Dat kunstmatige leven kan de ruimte zijn ingegaan om uit te zwerven. Volgens Dick zijn we met zoekprogramma’s zoals SETI in feite verkeerd bezig, want we zoeken daarmee naar écht leven op bewoonbare planeten. Maar het post-biologische leven kan zich ook ophouden op minder aantrekkelijke plaatsen, zoals quasars. Die bieden meer brandstof voor kunstmatig leven, zoals materiaal en energie, dan rustige, bewoonbare planeten. SETI zou z’n vizier dus ook op andere plekken moeten richten. Als we sowieso kunnen communiceren met post-biologisch leven, want Dick heeft daar zo z’n twijfels over. Bron: Universe Today.com.

De sociologie van buitenaards leven

Gisteren verscheen overigens nog een ander interessant artikel over buitenaards leven. De welbekende SETI-wetenschapper Seth Shostak gaat op Space.Com in op de ‘sociologie van buitenaards leven’. Zoals ik deze blog begon is ons beeld van buitenaards leven niet zo positief: á ls ze bestaan zullen ze ons wel om zeep willen helpen. Zeg maar á  la de War of the Worlds. Op grond van enkele eenvoudige argumenten komt Shostak met het volgende:

  • Ze zullen de Aarde niet bezoeken om te vermeerderen, want de kans is klein dat hun DNA (á ls ze dat hebben) overeenkomt met DNA van levende wezens op Aarde;
  • Ze zullen de Aarde niet bezoeken om grondstoffen, want schattingen zijn dat er in het Melkwegstelsel zo’n tien miljard vergelijkbare planeten met even zovele kostbare grondstoffen zijn;
  • Ze zullen de Aarde niet bezoeken om ruimte te winnen (Lebensraum, daar komt ‘ie weer), want drie decennia geleden rekende de wetenschapper Gerry O’Neill al uit dat het voor buitenaards leven goedkoper is in hun eigen zonnestelsel kunstmatig ruimte te maken dan dat in andere stelsels te zoeken;
  • Ze zullen de Aarde niet bezoeken omdat de Aarde zo’n fantastische plek in het heelal is met z’n oceanen, z’n klimaten, z’n diversiteit, omdat in de nabije omgeving van zo’n unieke plek géén buitenaardse levensvormen zullen voorkomen [2]dit argument van Shostak begrijp ik niet. Als ik ‘m zie zal ik es om uitleg vragen. 😉 ;
  • Tenslotte zouden ze de Aarde puur uit nieuwsgierigheid kunnen bezoeken, om ons te leren kennen, maar ook daarover denkt Shostak dat uit economische overwegingen het goedkoper is voor buitenaards leven om ons vanaf hun eigen woonplek te bestuderen.

Kortom, twee interessante artikelen over buitenaards leven. Nou moeten we alleen nog meer te weten komen over de sociologie van post-biologisch leven. 😉 Bron: Space.com.

References[+]

References
1 Da’s nou ook toevallig: vandaag verscheen er óók een artikel in de Nederlandstalige Scienceguide over realisatie van kunstmensen! 😯
2 dit argument van Shostak begrijp ik niet. Als ik ‘m zie zal ik es om uitleg vragen. 😉

Hoe deel je 10500 heelallen in?

Credit: A. J. HANSON, INDIANA UNIV.


De snaartheorie heeft een probleem. De theorie, die veronderstelt dat deeltjes in werkelijkheid kleine, trillende, een-dimensionale snaren zijn, staat er om bekend vele varianten van het heelal te onderscheiden. Men werkt in de snaartheorie niet met de bekende vier dimensies van de ruimtetijd, maar met tien of elf dimensies. Binnen die dimensies zijn vier natuurkrachten werkzaam [1]De sterke, zwakke en electromagnetische wisselwerking én de zwaartekracht., die in óns heelal een bepaalde sterkte hebben. Er zijn volgens de snaartheoretici echter ook andere heelallen mogelijk met andere waarden voor de natuurkrachten en de massa’s van de deeltjes die te maken hebben met die natuurkrachten. Alles bij elkaar zijn er wel 10500 verschillende heelallen mogelijk [2]Je zou als nuchtere Hollander kunnen denken: ach, da’s allemaal theorie. Maar de laatste jaren denkt men écht dat dat multiversum werkelijkheid is.! 😯

De vraag is nu hoe de dames/heren theoretici enige ordening kunnen brengen in die gigantische hoeveelheid verschillende heelallen. Om daar antwoord op te geven willen natuurkundigen van het String Vacuum Project leentjebuur spelen bij de biologie. Sinds de Zweed Linnaeus in de 18e eeuw met z’n zogenaamde binomiale nomenclatuur alle levende wezens in groepen indeelde hebben ze in de biologie een goed werkende taxonomie. Taxonomie is in feite de wetenschap van het indelen. Precies iets waar ze in de natuurkunde naar snakken. Op een systematische manier wil men die 10500 heelallen gaan indelen, net zoals Linnaeus alles indeelde aan de hand van twee namen: de genusnaam (genus, mv. genera) of geslachtsnaam en soortaanduiding. Volgende maand komen de natuurkundigen bijeen op een congres in Tucson in de staat Arizona (VS) en daar hopen ze men een taxonomie van de verschillende heelallen te komen. Ik ben benieuwd wat dat gaat opleveren! Bron: Nature.com.

References[+]

References
1 De sterke, zwakke en electromagnetische wisselwerking én de zwaartekracht.
2 Je zou als nuchtere Hollander kunnen denken: ach, da’s allemaal theorie. Maar de laatste jaren denkt men écht dat dat multiversum werkelijkheid is.

Endeavour veilig geland in Florida

Credit: NASA TV

Na zo’n 10,62 miljoen km [1]250 rondjes om de Aarde in 16 dagen tijd. in de ruimte te hebben afgelegd is vanmorgen om 02.39 uur Nederlandse tijd de Space Shuttle Endeavour in Florida geland. De eerste landingsoptie om 01.05u werd vanwege lage bewolking overgeslagen. Commandant Dominic Gorie en piloot Gregory H. Johnson brachten de vier andere astronauten veilig op de grond op NASA’s Kennedy Space Center. Het werk zit er weer op, dus we kunnen weer eventjes vooruit. Tot STS-124, wiens lancering 25 31 [2]Zucht, weer uitstel. mei gepland staat! Bron: NASA.

References[+]

References
1 250 rondjes om de Aarde in 16 dagen tijd.
2 Zucht, weer uitstel.