27 juli 2021

Electronenstroom om magnetars gemeten

Impressie van een magnetar

Impressie van een magnetar. © 2008 Sky & Telescope: Gregg Dinderman.

Magnetars zijn een bijzonder soort neutronensterren. Gewone neutronen-sterren zijn de overgebleven kernen van massieve sterren [1]Waarvan de kernmassa tussen 1,4 en 3 maal die van de zon bedroeg. Zwaardere kernmassa’s leveren zwarte gaten op., die na een supernova zijn overgebleven. Zoals hun naam al doet vermoeden bestaan ze uit neutronen, die zeer dicht op elkaar zitten: hun dichtheid is ongeveer 5 x 1017 kg per kubieke m in de kern. Eén theelepel neutronenster weegt daarmee ongeveer 100 miljoen ton. 😯 Van de neutronensterren zijn er 15 die een extreem sterk magnetisch veld hebben, de magnetars. Dat magneetveld is zo’n duizend keer sterker dan dat van gewone neutronensterren. Sterrenkundigen hadden al lange tijd het vermoeden dat de magnetars door dat magneetveld electronenstromen rondom veroorzaken en die zouden reageren met straling afkomstig van het oppervlak van de magnetar en dat zou vervolgens weer röntgenstraling veroorzaken. Welnu, die vermoedens zijn nu gestaafd op basis van waarnemingen! Het was een team sterrenkundigen onder leiding van Nanda Rea (Universiteit van Amsterdam) die gegevens onderzocht van de röntgensatellieten XMM-Newton en Integral. Rea’s team vond niet alleen bewijs dát er daadwerkelijk electronenstromen rondom de magnetars bewegen, maar was ook in staat de dichtheid van electronen én de snelheid van de electronen te meten. Op 20 oktober j.l. verscheen een artikel van Rea’s team in het gezaghebbende vakblad The Astrophysical Journal. Voor de hardcore-astroliefhebbers hier door te worstelen. 🙂 Bron: ESA.

References

References
1 Waarvan de kernmassa tussen 1,4 en 3 maal die van de zon bedroeg. Zwaardere kernmassa’s leveren zwarte gaten op.

Laat wat van je horen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.