Maandelijks archief: juni 2009
IJs XV is ontdekt
References
| ↑1 | Een picometer is gelijk aan 10-12 meter, ofwel 0,000 000 000 001 meter. |
|---|
Zucht, lancering Endeavour weer uitgesteld
Uitbarsting van een magnetar waargenomen
Animatie van een magnetar + SGR 0501+4516’s spectrum. Credit: Magnetar Illustration: NASA, SGR0501+4516 burst data (below): ESA/XMM-Newton (Rea et al. 2009)
Het was vrijdag 22 augustus 2008, de dag dat de dames bij het veldhockey Olympisch kampioen werden [1]Het werd 0-2 tegen China, remember?. Dezelfde dag detecteerde de Swift-satelliet die om de Aarde vliegt een enorme stoot röntgenstraling. Twaalf uur later richtte de röntgensatelliet XMM-Newton z’n ‘ogen’ op de bron en dat leverde de meest nauwkeurige waarneming tot nu toe op van een uitbarsting van een magnetar. Het gaat om het object genaamd SGR 0501+4516, 15.000 lichtjaren van ons verwijderd. Magnetars zijn een soort neutronenster, een bijzonder geval wel te verstaan dankzij hun enorm sterke magnetische veld. Gewone sterren hebben ook een sterk magnetisch veld, welke een overblijfsel is van de ster die ooit lang geleden als supernova ontplofte. Magnetisch veld en draaiimpuls van die ster blijven behouden, dus de neutronenster neemt het allemaal over. Omdat de neutronenster een stuk kleiner is (˜ 30 km) dan de voorganger draait ‘ie véél sneller rond en is z’n magnetische veld veel krachtiger geworden. Maar een magnetar is qua magnetische kracht nog véél krachtiger, wel tien miljard keer sterker dan het magnetische veld van de Aarde. De uitbarsting van SGR 0501+4516 duurde maar liefst vier maanden en hij werd in detail waargenomen door een team van sterrenkundigen onder leiding van Nanda Rea (Universiteit van Amsterdam). Vijf dagen na de eerste detectie door Swift keek ook de Europese röntgensatelliet Integral naar de magnetar en die kon de uitbarsting waarnemen in het ‘harde röntgengebied’, waar XMM-Newton niet kan kijken. Men denkt dat de uitbarsting het gevolg is van het openscheuren van de korst van de magnetar door een instabiel magnetisch veld en vanuit die scheur kan hoogenergetische materie naar buiten stromen. Die materie raakt vervolgens verwikkeld in het magnetische veld en kan daardoor nog energieker worden. En zo ontstaat er een soort van magnetische vulkaanuitbarsting, die 15.000 lichtjaar verderop (hier dus) waar te nemen is. Bron: ESA.
References
| ↑1 | Het werd 0-2 tegen China, remember? |
|---|
NASA’s lanceer-spoorboekje van deze week
Bevroren bacterie geeft aanwijzing voor buitenaards leven
References
| ↑1 | 3.042 meter om precies te zijn. |
|---|
Was ’t een Thaise vuurballon/lampion of niet?
Zaterdagavond laat heeft een hele sloot mensen vanuit grote delen van het land een vreemd lichtverschijnsel aan de hemel gezien. Van Govert Schilling ontving ik een link naar een artikel van de UFO-Werkgroep Nederland (UWN) dat gaat over onbekende langszwevende oranje lichten of lichtbollen. Na onderzoek kunnen deze vaak worden verklaard als vuurballonnen, ook wel ‘UFO-ballonnen’, ‘Thaise lampions’ of ‘vliegende lampions’ genoemd. Een vuurballon is een relatief kleine, onbemande heteluchtballon, veelal geïmporteerd uit het Verre Oosten, waar ze worden opgelaten tijdens bepaalde feesten en rituelen. Meestal zijn de ballonnen gemaakt van dun (rijst)papier. Sommige zijn meer dan twee meter groot. Een in paraffine, (kaars)vet of olie gedrenkte kous of een ander soort brander onder in de ballon verwarmt de lucht in de ballon, waardoor hij opstijgt en blijft zweven. Vuurballonnen kunnen naar schatting een vlieghoogte bereiken van enkele honderden meters tot zo’n duizend meter. Als de kous of brander van de vuurballon is uitgebrand, koelt de lucht in de ballon af en daalt hij weer langzaam naar de grond. Uit de reacties van Stephanie en Hens Burger begrijp ik dat ze de mogelijkheid van die Thaise lampions uitsluiten. Hens wijst erop dat het door hem waargenomen licht de andere kant op ging dan de windrichting, die volgens het KNMI overheersend west – zuidwest was. Ik neem ook aan dat er niet afgelopen zaterdag in geheel Nederland sprake was van opgelaten Thaise lampionnen. Kortom, de vraag blijft wat men nou precies gezien heeft.
Gaat de Endeavour nou vóór de LRO/LCROSS?
Oorspronkelijk stond de lancering van de Space Shuttle Endeavour (STS-127) gepland voor zaterdag 13 juni en die van de dubbele maanverkenner LRO/LCROSS voor woensdag 17 juni. Een lekkage in een ventilatiesysteem gooide waterstof-roet in het eten en daardoor kon de lancering van de Endeavour niet doorgaan. Ik lees net dat de mogelijkheid bestaat dat de NASA ervoor kiest om de Endeavour op 17 juni te lanceren en de LRO/LCROSS uit te stellen tot vermoedelijk vrijdagmiddag. Om 11.40 uur Nederlandse tijd is er een ‘lanceervenster’ voor de lancering van het ruimteveer. Het weer in Florida zou nog wel spelbreker kunnen zijn, want als de weersomstandigheden voor enkele uren vertraging zorgen moet alles opnieuw worden bekeken. Het schijnt dat de beslissers bij de NASA komende uren de knoop doorhakken. Zodra ik daar nieuws van heb hoor je ’t van mij. Bron: Space.com.
CRaTER gaat straling bij de maan meten
Aan boord van de LRO/LCROSS, die komende woensdag wordt gelanceerd, bevindt zich het zogenaamde CRaTER instrument. Da’s de Cosmic Ray Telescope for the Effects of Radiation, die zich gaat bezighouden met het bestuderen van schadelijke straling vanuit de ruimte. Schadelijk voor toekomstige maanastronauten welteverstaan. Mochten die ergens in de jaren twintig van de 21e eeuw rondhuppelen op de maan dan zijn er twee ernstige risico’s: kosmische straling uit de verre kosmos en (micro-)meteorieten. CRaTER gaat dat eerste risico bestuderen. Het heeft enkele stukjes plastic bij zich, die de dichtheid en chemische eigenschappen van de menselijke huid benaderen en die bloot worden gesteld aan de kosmische straling. Die straling bestaat grotendeels uit zeer energierijke protonen en die kunnen kanker in het DNA veroorzaken. En hoe beschermen ze dan uiteindelijk die astronauten? Misschien wel onder een heerlijk warme deken. 🙂 Bron: New Scientist.
Vreemd lichtverschijnsel zaterdagavond boven Nederland gezien
Hebben ze zoiets boven Nederland gezien? Credit: Jon Burnett. APOD: https://apod.nasa.gov/apod/ap031001.html.
