11 augustus 2022

Uitdijing heelal bevestigt met zwakke zwaartekrachtlenzen

WARNING: unbalanced footnote start tag short code found.

If this warning is irrelevant, please disable the syntax validation feature in the dashboard under General settings > Footnote start and end short codes > Check for balanced shortcodes.

Unbalanced start tag short code found before:

“Dat was in 1998 voor het eerst vastgesteld Astronomy and Astrophysics en voor de liefhebbers hier al te lezen. Bron: Nova. Deze astroblog kan je delen:TwitterFacebookWhatsAppVind ik leuk:Like Laden... Gerelateerde Astroblogs”

Verdeling van donkere materie in het COSMOS-veld. Credit: NASA, ESA, P. Simon (University of Bonn) and T. Schrabback (Leiden Observatory)

Sterrenkundigen hebben op basis van een grote met de Hubble Ruimtetelescoop gemaakte kaart het effect van zwakke zwaartekrachtlenzen gebruikt om de uitdijing van het heelal te bestuderen. De Europese astronomen, onder leiding van Tim Schrabback van de Leidse Sterrewacht, bestudeerden 446.000 melkwegstelsels binnen het zogeheten COSMOS-veld. De NASA/ESA Hubbletelescoop maakte het COSMOS-mozaïek door 575 deels overlappende foto’s te maken van hetzelfde gebied van het heelal met de ACS-camera, de Advanced Camera for Surveys aan boord van Hubble. Voor het survey was zo’n 1000 uur (!) waarneemtijd nodig. De sterrenkundigen gebruikten aanvullende data van telescopen op de aarde om van 194.000 van de sterrenstelsels de afstanden te bepalen op basis van hun roodverschuiving (het licht schuift in het spectrum op naar langere golflengten naarmate een object verder weg staat). Op die manier is een schat aan informatie beschikbaar gekomen over de grote structuren in het heelal. Men heeft de verdeling van materie in de ruimte kunnen ‘wegen’ door die informatie te halen uit de vervorming van verre sterrenstelsels. Dit verschijnsel wordt lenswerking genoemd. Het licht van een ver object wordt afgebogen door de massa van de objecten op de voorgrond. Zo’n (zwakke) zwaartekrachtlens geeft informatie over de verdeling van donkere materie en donkere energie in het heelal. Door gebruik te maken van zeer complexe algoritmen is het team van Schrabback erin geslaagd de standaardmethode enorm te verbeteren en uiterst precieze metingen te doen aan de verre sterrenstelsels. Met deze studie is, na een paar eerdere bevestigingen, onafhankelijk vastgesteld dat de uitdijing van het universum wordt versneld door de mysterieuze donkere energie ((Dat was in 1998 voor het eerst vastgesteld Astronomy and Astrophysics en voor de liefhebbers hier al te lezen. Bron: Nova.

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: