17 februari 2019

Een overzicht van de verschillende typen supernovae

[Update-1]: Er zijn drie nieuwe klassen van superlichtsterke supernovae voorgesteld, SLSN-R, SLSN-I en SLSN-II. Deze zijn nog niet verwerkt in onderstaande tabel. [Update-2] Inmiddels heb ik een nieuw overzicht gemaakt, met alle nu (oktober 2018) bekende typen supernovae.

Er zijn heel wat soorten supernovae, sterren die met een enorme kracht exploderen en die tot miljarden lichtjaren afstand vanaf Aarde te zien zijn. Ik heb eens op een rijtje gezet welke typen supernovae worden onderscheiden (met de twee meest bekende supernovae vet weergegeven):

TypeVeroorzakerEigenschappenVoorbeeld
Ia ('thermonuclear supernovae')Twee botsende witte dwergen óf een witte dwerg en een begeleidende gewone sterGeen waterstof (H I), wel geïoniseerd silicium (Si II), nikkel en ijzerSN 2003fg
Ib ('stripped core-collapse supernovae')Zware Wolf-Rayet ster in dubbelstersysteem, die het waterstof in z'n buitenlagen aan de begeleider kwijtraakt voordat hij explodeertGeen H-I, wel niet-geïoniseerd helium (He I), geen absorptielijn Si II.SN 2008D
Ic ('stripped core-collapse SNe', wellicht 'pair instability SNe')Nog zwaardere ster dan van Ib, ook in dubbelstersysteem, die waterstof én helium kwijtraakt aan z'n begeleider. M > 140 zonmassa, dan 'pair instability SNe'.Geen waterstof (H I), zwakke of geen He I, geen Si II.SN 2007bi
Ipec (type I peculiar)Zware Wolf-Rayet ster. Heeft z'n buitenlagen van waterstof en helium verloren.Supernovae van het type I die niet in de andere categorieën passen.SN 1885A
IIb ('core-collapse supernova')Zware ster (minimaal 8 zonmassa's). Het is de heliumkern van een rode superreus, die explodeert.Drie maanden na het maximum wordt helium zichtbaar (transparant). Lijkt op Ib supernovae, is een soort tussenvorm tussen type II en Ib.CAS A (1680)
II-L ('core-collapse supernova')Zware ster (minimaal 8 zonmassa's)Geen plateau in de lichtcurve, maar lineaire daling helderheidSN 1979C
IIn ('core-collapse supernova')Zware ster (minimaal 8 zonmassa's)Geen brede maar nauwe absorptielijnen (type IIn, 'n' voor narrow)SN 2005gl
II-P ('core-collapse supernova')Zware ster (minimaal 8 zonmassa's)Kenmerkend door het plateau in z'n lichtcurve (type II-P, de 'P' staat voor plateau). Brede absorptielijnen.SN 2004dj
IIpec (type II peculiar)Zware ster (minimaal 8 zonmassa's)Supernovae van het type II die niet in de andere categorieën passen, ter vervanging van Fritz Zwicky's SN III, SN IV en SN V.SN 1987A

Best wel veel, nietwaar? Misschien dat ik de tabel nog wel eens uitbreidt met een kolom ‘restant’, d.w.z wat er precies overblijft in de kern na de supernova. Soms is dat een neutronenster, soms een zwart gat, soms helemaal niets. Ik heb de gegevens overigens uit allerlei bronnen gehaald, o.a. Wikipedia. Wie aanvullingen en/of opmerkingen heeft: laat het even weten, kunnen we ‘m aanpassen of aanvullen. Je zegt ‘t maar. 🙂

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.