Nederlandse biologen hebben sterke twijfels of de donderdag met veel tamtam gepresenteerde arseenbacterie GFAJ-1 daadwerkelijk arseen in z’n DNA heeft ingebouwd in plaats van fosfor. Vandaag staat in een artikel in de wetenschapskatern van NRC-Handelsblad een interview met de microbioloog Jef Huisman en de biochemicus Hans Matthijs van de Universiteit van Amsterdam en microbioloog Henk Bolhuis van het Nederlands Instituut voor Ecologie. Zij zijn er helemaal niet van overtuigd dat in de door het team van geobiologer Felisa Wolfe-Simon ontdekte bacterie GFAJ-1 de fosfor compleet vervangen is door arseen. Huisman, Matthijs en Bolhuis denken dat er nog altijd fosfor in de bacterie aanwezig is en dat die, hoe minimaal de hoeveelheid ook is, het DNA en de eiwitten blijft ondersteunen. Het arseen in GFAJ-1 zou niet als bouwsteen in de bacterie zitten, maar als verontreiniging, “zoals arseen uit een eiwit dat aan het DNA bindt “, aldus Huisman. In de vetzuren van de bacterie zou het arseen de fosfor – eigenlijk is het fosfaat, maar goed – wel hebben vervangen, maar het DNA zou steunen op het allerlaatste restje fosfor in de cel. Wolfe-Simon moest donderdag tijdens de persconferentie toegeven niet precies de verhouding te kennen tussen de hoeveelheid fosfor en arseen in GFAJ-1. Huisman en Matthijs stellen voor het onderzoek in Amsterdam over te doen. In hun lab kunnen ze de concentratie aan fosfor nog lager maken dan in het lab van Wolfe-Simon en dan moet blijken of de bacterie daadwerkelijk arseen gebruikt bij z’n opbouw, of dat hij zich aanpast aan de fosforarme omgeving, het arseen accepteert en teert op het laatste restje fosfor in z’n DNA. Goed idee, zo’n experiment in Amsterdam, laat maar zien wie er gelijk heeft. We horen er nog wel van! Bron: NRC-Handelsblad, 4 december 2010.