Maandelijks archief: maart 2011

Subaru ziet sterclusters in M82 die superwinden creëren

Geplaatst op door Arie Nouwen
Beantwoorden

M82 door Subaru. Credit: NAOJ

Het welbekende ‘geboorteflitsstelsel’ [1]Leuke term, nietwaar? Zie deze discussie. M82 in het sterrenbeeld Grote Beer, op de Astroblogs een regelmatige blikvanger, is onlangs tot diep in de kern door sterrenkundigen onderzocht met het instrument COMICS (Cooled Mid-Infrared Camera and Spectrometer) op de 8,2 meter Subaru telescoop op Hawaï. Zoals de naam al doet vermoeden kijkt dat instrument in het midden-infrarood van het spectrum – zeg 10 tot 30 μm aan golflengten – en daarmee kan ‘ie dieper doordringen in de met stofwolken afgeladen kern dan met optische telescopen. Zodoende kon men onlangs in die kern diverse clusters van jonge sterren ontdekken, die enorme sterwinden van heet gas uitbraken, de zogenaamde superwinden. In M82 worden veel meer sterren geboren dan in een sterrenstelsel als ons eigen Melkweg en die jonge sterren produceren sterwinden, die met snelheden tot wel 800.000 km per uur gassen tot ver buiten de kern van M82 brengen. Op de bovenste foto hiernaast – gelieve te dubbelklikken voor de grote versie – zie je die sterclusters in de kern van M82, op de onderste foto zijn die uitgespuugde gassen te zien. Uit de waarnemingen blijkt dat niet één bron verantwoordelijk is voor de superwinden, maar meerdere enorme sterclusters, waar zich miljoenen jonge sterren moeten ophouden. Alle ins en outs van die superwinden-latende-sterclusters in de kern van M82 zijn te vinden in dát wetenschappelijke artikel van de heer P.Ghandi en consorten, welke binnenkort in papieren versie te verkrijgen is als artikel in volume 63 (2011) van de Publications of the Astronomical Society of Japan. Maar ja, daar zijn we niet allemaal op geabonneerd neem ik aan. 😉 Bron: NAOJ.

References[+]

References
↑1 Leuke term, nietwaar? Zie deze discussie.

Altijd willen weten hoe een turbo encabulator werkt?

Geplaatst op door Arie Nouwen
Beantwoorden

Hij bestaat echt, de Turbo Encabulator, eh… tenminste op Wikipedia. Wat het voor ding is en hoe ‘ie werkt legt deze meneer je haarfijn uit! 100% humor! 😀

Woehaha, snappie? Knap staaltje van technobabbel, nietwaar? Op YouTube is de volledige transcriptie te vinden van de video (‘volledige beschrijving weergeven’). Bron: Bad Astronomy.

The sun is back, big time!!

Geplaatst op door Jan Brandt
3

 

Ofwel een keiharde hanenkraaiende wake up call voor al die zonne-aanbidders die vanwege dat ogenschijnlijk eeuwig aanhoudende zonnevlekken-minimum een beetje in slaap zijn gesukkeld. Enne….met zonne-aanbidders bedoel ik NIET de toplos, factor 100 smerende, kuilengravende zon-aanbiddende medemensch maar wel de door een goed afgefilterde (Zonnewaarnemingen kunnen gedaan met niet deugdelijke zonnefilters LEVENGEVAARLIJK zijn!!!) telescoop glurende homo sapiens. Onder die een beetje erg ingesukkelde amateur-astronomen bevond zich tot een paar dagen geleden ook den schrijver dezes…..tot..hij een e-mailtje kreeg van astro-collega Wim of ik wel wist hoe druk het was op de Zon deze dagen!! Zo….da’s niet mis….drie hele grote groepen maar liefst plus zeker één enorm fakkelveld zichtbaar aan de zonne-rand, erg mooi en zeer zeer fotogeniek!! Het zonneplaatjes maken doe ik voor de verandering eens even niet met de webcam maar met de (ouderwetse??) oculairprojectie-methode en de Canon 1000 Digitale camera. Middels het nodige aan astrofotografisch “loodgieterswerk” laat ik een 25mm orthoscopische oculair het zonsbeeld op de camerasensor projecteren. Met oculairprojectie kan je kunstmatig de brandpuntsafstand en dus de afmetingen van het zonsbeeld vergroten.

Door te varieren met oculairen en projectie-afstanden kun je de afbeeldingsgrootte op de sensor te beinvloeden afhankelijk of je een detailplaatje wil of een groter overzicht. Deze methode is iets minder (computer) arbeidsintensief omdat je geen laptop nodig hebt voor de opname en je hoeft niet eerst die hele reeks afbeeldingen (een filmpje genaamd AVI-file), ook weer met de computer en het programma REGISTAX te bewerken tot één plaatje……die je vervolgens nog met photoshop verder kan bewerken tot het “finale plaatje”. Het eventuele nadeel van een paar opnames maken met oculairprojectie is dat je meer last hebt (kunt hebben) van luchtonrust omdat je maar net toevallig op het “juiste” moment (het moment van zo weinig mogelijk turbulentie!) moet afdrukken…..en da’s heel lastig, zo niet bijkans onmogelijk omdat je die luchtonrust heel moeilijk kan zien/inschatten. Met de webcam maak je gewoon een stuk of 2000 opnames achter elkaar en laat je Registax er de ultieme plaat uit pikken!! Nog even iets over dat ozo belangrijke zonnefilter: Gebruik alleen maar speciaal voor zonnewaarnemingen bestemd (objectief) filtermateriaal. Dit spul, aan te schaffen bij o.a. Stichting De Koepel, is flinterdun maar oersterk kunststof folie waar een speciaal laagje reflecterend materiaal op is aangebracht. Dit folie reflecteert zo ongeveer 99,9 procent van het zichtbare licht…maar OOK…alle onzichtbare naar ozo schadelijke UVen Infrarood straling.

 

 

 

Deze folie koop je gewoon als een los velletje waar je vervolgens zelf heel makkelijk een (kartonnen, aluminium, houten..etc…etc..) houder voor kunt maken die je over de VOORKANT van de lelescoop kunt/MOET plaatsen voordat je gaat waarnemen. Nog iets wat ook heel belangerijk is: ….Gebruik NOOIT zomaar je zoeker…..tenzij deze ook is voorzien van een objectieffilter!!!!!!!!!! De beste methode om je telescoop op de Zon te richten is naar de schaduw aan de onder/achterkant van je telescoop te kijken…..Als de schaduw op z’n kleinst is staat de Zon over het algemeen bijna practisch in het midden van een oculair met een lage vergroting………..een heel makkelijke maar vooral een heel ongevaarlijke methode….U bent gewaarschuwd!!! Veel zonnepret toegewenst!

 

NASA neemt afstand van claim leven in meteoriet

Geplaatst op door Arie Nouwen
2

Credit: Richard Hoover

Afgelopen weekend werd bekend dat de Amerikaan Richard Hoover, astrobioloog van NASA’s Marshall Space Flight Center, denkt dat hij in de bijna 150 jaar oude Orgueil-meteoriet structuren (zie afbeelding) heeft ontdekt die een microbiologische oorsprong hebben. De NASA heeft vandaag in een verklaring laten weten NIET achter deze claim te kunnen staan. Hier de verklaring van de NASA:

“NASA is a scientific and technical agency committed to a culture of openness with the media and public. While we value the free exchange of ideas, data, and information as part of scientific and technical inquiry, NASA cannot stand behind or support a scientific claim unless it has been peer-reviewed or thoroughly examined by other qualified experts. This paper was submitted in 2007 to the International Journal of Astrobiology. However, the peer review process was not completed for that submission. NASA also was unaware of the recent submission of the paper to the Journal of Cosmology or of the paper’s subsequent publication. Additional questions should be directed to the author of the paper.” – Dr. Paul Hertz, chief scientist of NASA’s Mission Directorate in Washington

Na het debacle met de Arseen-bactie GFAJ-1 hebben ze kennelijk hun lessen getrokken. 🙂 Even wat anders: vandaag had de Astroblogs weer last van een hack, met als gevolg vreemde foutmeldingen bovenaan de pagina. Zucht, diepe zucht… 👿 Ik hoop daar vanavond definitief mee te kunnen afrekenen. Adrianus strikes back! Bron: SpaceRef.

Nog meer waarnemingen aan β Pictoris b

Geplaatst op door Arie Nouwen
1

Credit: M. Bonnefoy, et al.

β Pictoris b is een grote exoplaneet die rondom de ster β Pictoris draait, 64,4 lichtjaar van de aarde verwijderd in het zuidelijke sterrenbeeld Schilder (Pictor). Die ster zelf is  zo’n 1,75 keer de massa van de zon, dus niet zo heel groot, en met z’n leeftijd van 12 miljoen jaar is ‘ie jong te noemen. β Pic b, zoals z’n afkorting luidt, is volgens recente schattingen 7 tot 11 keer zo zwaar als Jupiter. Die massa – welke hem tot een zogenaamde Super-Jupiter maakt – plus de nabije afstand tot de aarde plús de afstand tussen ster en exoplaneet, 8 tot 15 astronomische eenheden, zorgt er voor dat β Pic b vanaf de aarde direct te zien is. De temperatuur aan diens oppervlak is naar schatting tussen 1100 en 1700°C. In 2003 waren al foto’s gemaakt van de exoplaneet. In 2009 waren opnieuw foto’s gemaakt en de laatste waarnemingen dateren van maart 2010. In de afbeelding hierboven zie je rechts die laatste waarneming, gemaakt met het Europese VLT/NaCo instrument in Chili bij een golflengte van 2,18 μm. In die afbeelding zie je ook de positie van β Pic b in 2003 en 2009. Vanaf de aarde gezien kijken we tegen de zijkant van de stofschijf rondom β Pictoris, de schijf die al meer dan 25 jaar geleden werd ontdekt. De exoplaneet β Pic b maakt deel uit van die stofschijf. Op de rechter afbeelding zie je ter vergelijking de baan van Saturnus om de zon plus de hoek waartegen wij tegen het β Pictoris-systeem aankijken. Bron: Science Daily.

Mini-shuttle X-37B voor 2e maal gelanceerd

Geplaatst op door Arie Nouwen
1

Credit: Jason Rhian

Vandaag is vanaf Cape Canaveral Air Force Station’s lanceerplatform 41 voor de tweede keer de X-37B Orbital Test Vehicle-2 gelanceerd, een geheime mini-shuttle van de United States Air Force. De eerste keer dat de X-37B werd gelanceerd was op 22 april vorig jaar en 220 dagen later landde ‘ie in Californië. Hieronder de beelden van de lancering vandaag. Zodra de X-37B de ruimte bereikte ging de berichtgeving ‘op zwart’ en begon het geheime gedeelte van deze missie.

Bron: Universe Today.

Leuke Astro TV in aantocht

Geplaatst op door Arie Nouwen
1

Credit: BBC

Jan had er eigenlijk een blogje van willen bakken, maar door die hackers-problemen, waar ik vanmorgen over berichtte, lukte het hem niet in te loggen. Daarom doe ik het maar, m’n admin-rechten geven mij een voorsprong op die hack – gelukkig maar. Jan mailde mij dat er interessante programma’s vanavond/vannacht te zien zijn op de BBC: Eerst is op BBC 2 om 22.00 uur “the wonders of the universe” te bewonderen van die piepjonge professor Brian Cox… die naast Brian May, Chris Lintott en onze eigen Hanny één van de rap rijzende sterren aan het internationale “sterrenkunde populariseer firmament” is. Daarna op de BBC 1 om 00.25 uur vanavond of eigenlijk formeel gesproken op “maandagochtend” is er de 700 ste aflevering van “The sky at night”. Let wel: de zevenhonderdste aflevering! Een felicitatie waard aan het adres van de onverslijtbare Sir Patrick Moore, nietwaar? Over die hack-problemen gesproken: ik heb het idee dat het nu getackeld is en dat de besmette bestanden verwijderd zijn.

Fossielen van leven op een meteoriet ontdekt?

Geplaatst op door Arie Nouwen
2

De Amerikaan Richard Hoover, astrobioloog van NASA’s Marshall Space Flight Center, denkt dat hij in de bijna 150 jaar oude Orgueil-meteoriet structuren (zie afbeelding) heeft ontdekt die een microbiologische oorsprong hebben. De NASA heeft vandaag in een verklaring laten weten NIET achter deze claim te kunnen staan. Hier de verklaring van de NASA:

Fossielen van leven in de Orgueil meteoriet? Credit: http://journalofcosmology.com/Life100.html

“NASA is a scientific and technical agency committed to a culture of openness with the media and public. While we value the free exchange of ideas, data, and information as part of scientific and technical inquiry, NASA cannot stand behind or support a scientific claim unless it has been peer-reviewed or thoroughly examined by other qualified experts. This paper was submitted in 2007 to the International Journal of Astrobiology. However, the peer review process was not completed for that submission. NASA also was unaware of the recent submission of the paper to the Journal of Cosmology or of the paper’s subsequent publication. Additional questions should be directed to the author of the paper.” – Dr. Paul Hertz, chief scientist of NASA”s Mission Directorate in Washington

Na het debacle met de Arseen-bactie GFAJ-1 hebben ze kennelijk hun lessen getrokken. 🙂 Even wat anders: vandaag had de Astroblogs weer last van een hack, met als gevolg vreemde foutmeldingen bovenaan de pagina. Zucht, diepe zucht… 👿 Ik hoop daar vanavond definitief mee te kunnen afrekenen. Adrianus strikes back! Bron: SpaceRef.

M63, de kosmische paarse zonnebloem

Geplaatst op door Arie Nouwen
2

Credit: NASA/JPL/CalTech.

Zie hierboven Messier 63, een prachtig spiraalsterrenstelsel in het sterrenbeeld Jachthonden (Canis Venatici), 37 miljoen lichtjaar van ons vandaan. Hij wordt ook wel het zonnebloemstelsel genoemd, drie keer raden waarom dat is. In dit geval een paarse zonnebloem, want de infrarood-ruimtetelescoop Spitzer van de NASA heeft M63 in infraroodlicht vastgelegd en dat leverde deze paarsgetinte foto op. Die paarse wolkjes in de spiraalarmen zijn stofwolken, die op optische foto’s als donkere wolken te zien zijn. De warmte van die wolken wordt door Spitzer in de vorm van dat IR-licht opgemerkt en dat zorgt ervoor hij ze wel kan zien en een telescoop als Hubble niet. Even de kleuren op de foto toelichtend: blauw is IR-licht met een golflengte van 3,6 µmeter, groen 4,5 µm en rood staat voor 8,0 µm. Die blauwe ster rechts is een voorgrondster in onze eigen Melkweg en daaronder staat een achtergrond-sterrenstelsel, dat véél verder weg staat dan M63. Bron: JPL/NASA.