Astrotweets van de week

Hier weer een verse lading Astrotweets van de week, je wekelijkse dosis leuke, wetenswaardige, merkwaardige tweets over sterrenkunde, natuurkunde, ruimtevaart en andere aanverwante bezigheden. Klik er gerust op als de tweets linkjes bevatten.

We beginnen met een interessante vraag: waarom is Mars eigenlijk rood?

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/WeltraumNews/status/57548498450649089″]

Schrijf het in je agenda: 10 juli 2011 is het LOFAR-dag!

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/lofarzone/status/61024924185280512″]

CERN heeft het wereldrecord intensiteit van de deeltjesbundel verbroken:

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/CERN/status/61351054100537344″]

De laatste tenslotte: het is vandaag Earth Day en de NASA viert dat met een videowedstrijd:

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/NASAGoddard/status/61439833196863489″]

Oh ja, wil je mij op Twitter volgen of heb je zelf nog interessante Astrotweets en wil je die doortweeten: hier ben ik te vinden. Tot zo!

Astrotweets van de week

Hier weer een verse lading Astrotweets van de week, je wekelijkse dosis leuke, wetenswaardige, merkwaardige tweets over sterrenkunde, natuurkunde, ruimtevaart en andere aanverwante bezigheden. Klik er gerust op als de tweets linkjes bevatten.

We beginnen met een interessante vraag: waarom is Mars eigenlijk rood?

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/WeltraumNews/status/57548498450649089″]

Schrijf het in je agenda: 10 juli 2011 is het LOFAR-dag!

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/lofarzone/status/610249241852805129″]

CERN heeft het wereldrecord intensiteit van de deeltjesbundel verbroken:

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/CERN/status/61351054100537344″]

De laatste tenslotte: het is vandaag Earth Day en de NASA viert dat met een videowedstrijd:

[blackbirdpie url=”http://twitter.com/#!/NASAGoddard/status/61439833196863489″]

Oh ja, wil je mij op Twitter volgen of heb je zelf nog interessante Astrotweets en wil je die doortweeten: hier ben ik te vinden. Tot zo!

Wijst een YY-resonantie in de LHC op een licht Higgs boson?

Credit: CERN

De geruchtenstroom op internet is de afgelopen dagen vol op stoom gekomen nadat bekend werd dat in een intern artikel op de website van CERN – alleen met toegang tot CERN hier te lezen, iemand van jullie daar werkzaam? – wordt gezegd dat met de ATLAS detector van de Large Hadron Collider (LHC) een zogenaamde YY-resonantie is gezien bij een energie van 115 GeV. Bij botsingen in deze deeltjesversneller met protonen ontstaat in een klein aantal gevallen een W+ en W- boson, die op hun beurt in twee fotonen (Y) vervallen. In 2010 en 2011 heeft men met ATLAS 63,5 picobarn aan gegevens geanalyseerd en dat heeft met een zekerheid van 4sigma (=99,994%) aan het licht gebracht dat er een resonantie bij 115 GeV is. Dat is een stevig bewijs, maar geen definitief wetenschappelijk bewijs. Daar is 5sigma voor nodig, 99.999% zekerheid dat de resonantie geen ruis in het signaal is. De waargenomen YY-piek zou kunnen wijzen op een lichte variant van een Higgs boson (H in de afbeelding hierboven), maar het probleem is dat de piek volgens het Standaard Model 30 keer te groot is. Dat betekent dus dat óf dat model moet worden aangepast óf dat de waarnemingen niet juist zijn. Volgen Lubos Motl van The Reference Frame past een licht Higgs boson perfect in een model waarin ook supersymmetrie bestaat. Het interne artikel van CERN moet nog kritisch beoordeeld worden door andere natuurkundigen, dus de uitkomst kan zijn dat er uiteindelijk een artikel uitrolt dat afwijkt van het concept dat nu rouleert. Afijn, we blijven het nauwlettend volgen. Opvallend is trouwens dat het de laatste tijd regent van de nieuwsberichten omtrent ‘nieuwe fysica’. Pas hadden we nog het bericht dat ze bij het Tevatron mogelijk een Z’ boson bij 144 GeV hebben gezien, die wellicht samenhangt met een vijfde natuurkracht, Technicolor. Opwinding in natuurkundeland! Bron: The Reference Frame + Francis (th)E Mule (yep, in ‘t Spaans) + Resonaances.

Saturnus en Enceladus zijn electrisch verbonden aan elkaar

Er loopt een electrische stroom van Enceladus naar Saturnus. Credit: Ken Moscati and Abi Rymer, JHUAPL Including data from NASA/JPL/JHUAPL/University of Colorado/Central Arizona College/SSI 

Onderzoek van de sonde Cassini laat zien dat er tussen Saturnus en z’n maan Enceladus een stroom electrisch geladen deeltjes loopt, die ter plekke een ultraviolette gloed in de atmosfeer van Saturnus veroorzaakt. Enceladus is een met een dikke ijlaag bedekte maan, die bekend staat om z’n vele waterdamp spuwende geisers bij de polen. Cassini is vele malen langs Enceladus gevlogen en daarbij zijn talloze keren de actieve geisers gefotografeerd. Die waterdamp komt in de ruimte terecht en valt dan uiteen in ionen en electronen, die via de magnetische veldlijnen naar de polen van Saturnus stromen. Daar aangekomen botsen de deeltjes met de atomen in de planeetatmosfeer en ontstaat het ultraviolette licht. Dat licht is anders dan de ‘normale’ aurora – noorderlicht – die Saturnus kent en die om de gehele pool loopt. De UV-plek bevindt zich precies op de plek waar de electronen en ionen afkomstig van Enceladus geleid door de magnetische veldlijnen bij Saturnus aankomen. Zo’n electrische stroom tussen maan en planeet is niet uniek. Eerder heeft men een dergelijke connectie gevonden tussen Jupiter en Io. Die maan is vulkanisch erg actief en ook die uitgestoten deeltjes veroorzaken een gloed in de atmosfeer bij de polen van Jupiter. Bron: NRC-Handelsblad, 21 april 2011.