Drie maal de lancering van de Endeavour… adembenemend!

Zo’n lancering van een Space Shuttle, zoals eergisteren het geval met de Endeavour voor missie STS-134, wordt door duizenden toeschouwers bekeken. Dat levert soms adembenemende foto’s op, zoals deze:

Credit: Trey Ratcliff (used under Creative Commons licensing).

Wowie, schitterend hoe de Endeavour door de wolken vliegt en er een felle gloed van licht onder het wolkendek ontstaat, nietwaar? In de volgende video – net zo adembenemend – gemaakt op vijf kilometer afstand van de lanceerplaats, zie je mooi het moment dat die gloed ontstaat in beeld gebracht – let ook op dat knetterende geluid van de brullende motoren:

En dan tenslotte nog een laatste foto – hap hap hap, opnieuw adembenemend – gemaakt door Stephanie Gordon, die aan boord van een lijntoestel zat dat van New York naar Palm Beach in Florida vloog. Zij zat aan de andere kant van het wolkendek, namelijk erboven. Ze had een iPhone bij de hand en wat doe je dan als je zo’n space shuttle dwars door de wolken omhoog ziet komen? Yep, fotograferen maar!

Credit: Stefanie Gordon

:bron: Bron: voor de eerste foto is dat Bad Astronomy, voor de video is dat SmugMug en voor de tweede foto is dat Space.com.

Alles op een rijtje over het einde der tijden

Er wordt wat afgetobd op Internet over de wereld die op het punt staat te vergaan door de meest vreselijke rampen. Op dit nederige Astroblogs-podium hebben we bijvoorbeeld verteld over de vreselijke rampspoed die ons te wachten staat door:

Ik heb ook een keer geschreven over het opmerkelijke verschijnsel dat mensen graag ‘geloven’ in dit soort rampen, dat ze als ware rampentoeristen hopen dat er een echte ramp aankomt. Afijn, bij LiveScience hebben ze alle info over alle mogelijke einden der tijden keurig op een rijtje gezet in deze overzichtelijke infografiek:

Credit: LiveScience/Karl Tate.

OK mensen, rustig slapen en welterusten. 🙂 Bron: LiveScience.

Waarneming positronen-exces PAMELA is bevestigd door Fermi

Credit: NASA/AMS/PAMELA/HEAT

Met de gammasatelliet Fermi hebben wetenschappers hetzelfde overschot aan positronen in kosmische straling gezien als men in 2008 deed met de Italiaanse PAMELA-satelliet. Een ‘overschot aan positronen in kosmische straling’ heeft een erg laag óóóóóhhhh- en wowie-gehalte, dat ben ik geheel met jullie eens, maar deze waarnemingen kunnen mogelijk duiden op de detectie van donkere materie, want die positronen – de antideeltjes van de bekende electronen – kúnnen ontstaan als deeltjes van donkere materie elkaar in extreme omstandigheden, zoals supernovae en rondom zwarte gaten, annihileren – vernietigen. Hier de data van zowel Fermi (het grijze gebied) als van PAMELA en andere instrumenten:

Gisteren is met de Endeavour de Alpha Magnetric Spectrometer de ruimte in gebracht en zoals uit m’n AMS-02 in een notedop-Astroblog blijkt werkt dat apparaat doordat een zware magneet de deeltjes (zoals negatief geladen electronen) en antideeltjes (zoals de positief geladen positronen) uit elkaar trekt. PAMELA doet dat ook, alleen dan een tikkeltje minder geavanceerd dan de AMS-02 zal doen. Het knappe van Fermi is dat die satelliet helemaal geen magneten aan boord heeft en toch in staat is om de positronen en de electronen los van elkaar te zien en te tellen. Hoe die dat deed? Simpelweg door een grote magneet die in de buurt staat te gebruiken, namelijk…. de Aarde! Het magnetisch veld van de aarde is namelijk ook ruwweg in staat die deeltjes te filteren, zoals je in onderstaand plaatje ziet uitgelegd:

Credit: NASA/AMS/PAMELA/HEAT

Handig gedaan, nietwaar? Met de waarnemingen van Fermi is overigens alleen een bevestiging gegeven van de PAMELA-waarnemingen. Er is NIET mee gezegd dat de conclusie kan worden getrokken dat de overtollige positronen het resultaat zijn van de annihilatie van donkere materie. Het zou namelijk ook kunnen zijn dat het exces wordt geproduceerd door een nabije pulsar. Alle opties liggen dus nog open. Bron: Résonaances.