1 oktober 2020

Wat ze al niet kunnen afleiden uit stof van planetoïde Itokawa

Voorstelling van Hayabusa boven het oppervlak van Itokawa

November 2005 landde de Japanse sonde Hayabusa na een moeizame tocht op de kleine planetoïde Itokawa. Na een nog moeizamere terugtocht wist de sonde – wonder boven wonder – een capsule naar de aarde terug te brengen, welke op 13 juni 2010 met een parachute in Woomera test Facility in Australië landde. Laboratoriumonderzoek van de capsule bracht aan het licht dat – wonder boven wonder – 1500 minuscule stofdeeltjes van het oppervlak van Itokawa waren meegebracht. De meeste van de gevonden deeltjes zijn kleiner dan 10 micrometer en uit analyse van die deeltjes zijn Japanse onderzoekers – wonder boven wonder – heel wat te weten gekomen over Itokawa:

  • bijvoorbeeld dat de planetoïde door erosie langzaam afslijt en dat ‘ie er over een miljard jaar helemaal niet meer is;
  • dat Itokawa bij z’n geboorte ca. 4,5 miljard jaar geleden ongeveer 800 °C heet moet zijn geweest;
  • dat de hitte vermoedelijk kwam door radioactief verval;
  • dat hij toen een diameter van ruim 20 km moet hebben gehad – nu heeft ‘ie een aardappelvorm van 500 bij 250 m.;
  • dat het oerobject door botsingen uit elkaar is geslagen en dat sommige fragmenten daarvan weer bijeenkwamen om Itokawa te vormen;
  • en tenslotte dat door de inslagen van micrometeorieten en zonnedeeltjes ieder miljoen jaar van Itokawa enkele tientallen centimeters oppervlaktemateriaal in de ruimte verdwijnt.

Toch knap dat je uit stof zoveel informatie kan halen, nietwaar? Bron: NRC-Handelsblad, 27 augustus 2011

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.