Aarde bestookt met raadselachtige kosmische straling in het jaar 774

Radioactief koolstof 14C. credit: Fusa Miyake, Kentaro Nagaya, Kimiaki Masuda & Toshio Nakamura, 2012

Onderzoek van een groep Japanse onderzoekers onder leiding van Fusa Miyake (Nagoya Universiteit) heeft laten zien dat de aarde in het jaar 774 te maken kreeg met een extreem snelle en sterke toename van de kosmische straling uit het heelal. Zij keken naar de jaarringen van twee Japanse cederbomen uit de periode tussen 757 en 820 en ze maten daarin de hoeveelheid radioactieve koolstof – 14C, de koolstof die hoog in de atmosfeer ontstaat onder invloed van deeltjes van kosmische straling, meest protonen, die in botsing komen met deeltjes van de atmosfeer. De metingen laten een toename van 1,2% van het 14C gehalte zien tussen 774 en 775, waarna in de daarop volgende 15 jaren een geleidelijke afname volgt (zie afbeelding). Die toename van 1,2% is twintig keer hoger dan wat verwacht wordt op grond van de zonne-modulatie, de invloed die de zon middels haar activiteit heeft op de hoeveelheid kosmische straling die de aarde bereikt. De vraag is natuurlijk wat de toename van de kosmische straling heeft veroorzaakt. Er worden Miyake et al twee suggesties gegeven, maar tegelijk noemen ze redenen waarom ze eigenlijk niet kunnen: het zou een nabije supernova kunnen zijn geweest, maar daar zouden we toch zeker een restant van moeten hebben ontdekt. Het zou ook een super-zonnevlam kunnen zijn geweest, maar men heeft ook een toename van de hoeveelheid beryllium-10 gemeten en dat laatste strookt weer niet met zo’n supervlam. Ook zou de zon op theoretische gronden te oud zijn voor dergelijke vlammen. Blijft er nog één – derde – suggestie over, waar Ethan Siegel (van Starts with a Bang) mee aankomt: wellicht is het een uitbarsting van een nabij zwart gat, misschien het zwarte gat in het centrum van de Melkweg:

credit: NASA / Goddard Space Flight Center.

Bron: Starts with a Bang + NRC-Handelsblad, 9 juni 2012.

NRC komt zaterdag met special over André Kuipers

Geplaatst in favoriet, ruimtevaart | Getagged André Kuipers, ISS, PromISSe, Sterrenstad | Geef een reactie

Geheime mini-shuttle X-37B zal binnenkort landen

Credit: U.S. Air Force

De verwachting is dat binnenkort de geheime mini-shuttle X-37B van de U.S. Air Force na een verblijf van meer dan een jaar in de ruimte zal landen op aarde. Het is nog niet officieel, maar woordvoerders van de Amerikaanse luchtmacht hebben verklaard dat de op 6 maart 2011 gelanceerde X-37B Orbital Test Vehicle-2 (OTV-2) ergens tussen vroeg en midden juni zal landen. Eh… tussen vroeg en midden juni, mmm… laten we zeggen ergens rond 10 juni. Hé, da’s vandaag! Vermoedelijk zal de 8,8 meter lange en 4,5 meter brede herbruikbare, onbemande mini-shuttle landen op Vandenberg Air Force Base in Californië, met is Edwards Air Force Base als reserve. De voorganger van de OTV-2 – yep, de OTV-1 – werd op 22 april 2010 gelanceerd en 220 dagen later kwam ‘ie terug op aarde, op 3 december 2010 om precies te zijn. De X-37B OTV-2 is vandaag al 464 dagen onderweg, dus meer dan het dubbele van de OTV-1. Bron: Space.com.

Dit is mooier dan mooi: Venus én Hubble in transitie over de zonneschijf!

Credit: Thierry Legault

Afgelopen woensdagnacht en ’s ochtends vroeg vond zoals bekend de langverwachte Venusovergang plaats. Die viel in Nederland zoals we gemerkt hebben in het water, maar elders in de wereld kon men genieten van dit natuurfenomeen. We hebben er al fraaie opnames van gezien, maar de Franse meester-astrofotograaf Thierry Legault weet er altijd weer extra ‘cachet’ aan te geven en er iets bijzonders van te maken. Hij nestelde zich die dag voor de gelegenheid ergens in het Noordoosten van Australië, alwaar hij niet alleen de Venusovergang kon zien en fotograferen, maar waar op een bepaald moment ook de Hubble ruimtetelescoop voor de zon langs zou schuiven. Duurde de Venusovergang enkele uren, de Hubble-overgang duurde slechts 0,9 seconde! Maar voor Legault genoeg tijd om met z’n Nikon D4 camera – welke 10 frames per seconde kan schieten – de voorbijrazende Hubble vast te leggen. Hierboven het fantastische resultaat. Wowie, wat een prachtige foto! Deze heb ik overigens hier geplaatst met persoonlijke toestemming van de maker, waarvan akte. 😀 Bron: Legault’s homepage.

Even wat anders: ik ben vanaf zo meteen het hele weekend weg. Zondagavond ben ik er weer. Tot dan.

Spitzer ziet het licht van de allereerste lichtgevende objecten in het heelal

credit: NASA/JPL-Caltech/GSFC

Met NASA’s infrarood-satelliet Spitzer namen ze een foto met een opnametijd van maar liefst 400 uren van een klein stukje van de hemel in het noordelijke sterrenbeeld Ossenhoeder (Boötes), een strip van 1° bij 0,12° – genaamd de Extended Groth Strip [1]De NASA zegt dat die strip in het sterrenbeeld Ossenhoeder ligt, maar volgens mij klopt dat niet en ligt ‘ie in de Grote Beer – zie http://en.wikipedia.org/wiki/Extended_Groth_Strip. … Continue reading. Een team sterrenkundigen onder leiding van Alexander “Sasha” Kashlinsky (NASA’s Goddard Space Flight Center in Greenbelt, VS) filterde vervolgens van die foto alle bekende sterren en sterrenstelsels die erop te zien waren, de bovenste strip hierboven. Wat ze vervolgens overhielden was geen zwarte foto, maar veld vol met  grillige patronen van infrarood licht, de onderste strip. Men spreekt van de zogenaamde kosmische infrarood achtergrond, iets wat sterrenkundigen in 2005 voor het eerst zagen. Van die patronen zijn niet de afzonderlijke, individuele bronnen zichtbaar, maar Kashlinsky’s team is er wel van overtuigd dat die bronnen de allereerste lichtgevende objecten in het heelal zijn, de eerste sterren en sterrenstelsels die ongeveer 500 miljoen jaar na de oerknal – waarmee het heelal 13,7 miljard jaar geleden ontstond – begonnen te stralen. Die eerste objecten schenen in optisch en ultraviolet licht, maar door de uitdijing van het heelal heeft dat licht een grotere golflengte gekregen en bereikt het de aarde in de vorm van infrarood licht. Met deze waarnemingen door Spitzer plaveien de sterrenkundigen de web voor de opvolger van de Hubble ruimtetelescoop, de James Web Space Telescope (JWST), die ook in infrarood gaat kijken. Binnenkort volgt een wetenschappelijk artikel over de waarnemingen met Spitzer aan die achtergrond, voor de liefhebbers hier alvast te bekijken, gratizz en voor nicks. Bron: NASA.

References[+]

References
1 De NASA zegt dat die strip in het sterrenbeeld Ossenhoeder ligt, maar volgens mij klopt dat niet en ligt ‘ie in de Grote Beer – zie http://en.wikipedia.org/wiki/Extended_Groth_Strip. Maar goed, ik doe er net moeilijk over. 🙂 

‘Spiegel’ van Dwingeloo radiotelescoop succesvol gelift

Credit: Camras


Het kostte afgelopen dinsdag de nodige moeite voor de kraan, maar uiteindelijk om 21.15 uur lukte het om de 25 meter brede en minstens 30 ton wegende ‘spiegel’ van de Dwingeloo radiotelescoop van z’n onderstel te takelen en op een speciale constructie ernaast te plaatsen, waar hij gerestaureerd kan worden. De schotel is sinds de bouw in 1956 niet van zijn plaats geweest. Zonder restauratie wordt het risico op instorting te groot en moet het gevaarte afgebroken worden. Een fotograaf van het ANP – Arthur van den Enk heet ‘ie –  heeft bij de gelegenheid dinsdag twee zogenaamde 360° foto’s weten te maken van de Dwingeloo telescoop, eentje vanuit de schotel en eentje van buitenaf. Schitterende foto’s, waarbij je met je muis een volledig beeld rondom kan krijgen. Hieronder een video van RTV Drenthe over de takelpoging.

Alle stalen onderdelen van de schotel zullen worden gestraald en opnieuw worden voorzien van verflagen. Daar waar nodig zullen onderdelen vervangen worden. Daarna wordt de schotel weer op zijn plaats gezet – da’s ergens in 2013. Met de oprichting van stichting CAMRAS in 2007 heeft de radiotelescoop een nieuwe bestemming gekregen voor amateurs en educatie. De vrijwilligers van deze stichting, die de Dwingeloo telescoop beheert, willen de telescoop een levend monument laten zijn. CAMRAS zal de gerestaureerde Dwingeloo Radiotelescoop open zetten voor radioamateurs en amateurastronomen, en inzetten voor publieksactiviteiten en educatieve doeleinden. Zo kunnen bezoekers, en voornamelijk de jeugd, kennismaken met de wereld van techniek en sterrenkunde. Bron: Astron.

Xander Tielens krijgt Spinozapremie 2012

Xander Tielens. Credit: Ivar Pel.

De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) heeft de NWO-Spinozapremie, de hoogste onderscheiding in de Nederlandse wetenschap, toegekend aan microbioloog Mike Jetten, wiskundige Ieke Moerdijk, antropoloog Annemarie Mol en astronoom Xander Tielens. De laureaten krijgen elk 2,5 miljoen euro, vrij te besteden aan onderzoek naar keuze. Xander Tielens (1953) is hoogleraar fysica en chemie van de interstellaire ruimte aan de universiteit Leiden. Tielens bestudeert de rol van grote moleculen, met name PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen), en interstellair stof in het universum. Hij was een van de eersten die het belang van dergelijke grote moleculen in de ruimte onderkende. Tielens is voorts nauw betrokken bij de ontwikkeling en het gebruik van een aantal astronomische instrumenten, waaronder de SOFIA-telescoop en de Europese Herschel-satelliet, die het door NWO-instituut SRON gebouwde HIFI-instrument aan boord heeft. HIFI is ontworpen om water en andere moleculen op te sporen. Tielens is ‘project scientist’ van het HIFI-project. Xander Tielens is sinds 2009 hoogleraar aan de Universiteit Leiden. Hij promoveerde in 1982 aan dezelfde universiteit. Daarna was hij enkele jaren werkzaam bij de US National Research Council. Vanaf 1985 was hij onderzoeker aan de University of California in Berkeley. In 1989 ging Tielens voor de eerste keer aan de slag als senior onderzoeker bij het Ames Research Center van NASA. Acht jaar later keerde hij terug naar Nederland om hoogleraar Astrofysica te worden in Groningen en senior onderzoeker bij ruimteonderzoeksinstituut SRON. In 2004 werd hij full time hoogleraar. Twee jaar later werd Tielens opnieuw senior onderzoeker bij Ames. Daarnaast bleef hij in Groningen aangesteld als hoogleraar. Tielens is de meest geciteerde Nederlandse astronoom. Hij ontving in 2009 de prestigieuze ERC Advanced Grant. Vorige maand werd hij gekozen tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Bron: Nova.

Zó zag NASA’s Solar Dynamics Observatory de Venusovergang

In één woord: adembenemend mooi! OK toegegeven, dat zijn twee woorden, mij best. Het is de kwalificatie die ik geef aan de video die men gemaakt heeft van de opnames van de Venusovergang van vannacht, die genomen zijn met NASA’s Solar Dynamics Observatory (SDO).

SDO kijkt continue in diverse golflengten naar de zon, vanuit z’n baan 40.000 km boven het oppervlak van de aarde. Al die golflengtes zijn in de video te zien: magenta is at 1700 Angstroms (Å), rood is 304 Å, goud is 171 Å en oranje 3000 – 7000 Å. Die laatste golflengte is zichtbaar licht.  Bron: Bad Astronomy.

Snif snif, het had zo mooi kunnen zijn

Credit: Nikki Giada

Vanochtend vroeg om 04.45 uur ging de wekker af. Een kleine drie kwartier later zou de zon opkomen en zouden we in Nederland getuige kunnen zijn van de zeer zeldzame Venusovergang, een gebeurtenis waarvan de volgende pas in 2125 in Nederland zichtbaar is. Yep, we zouden er getuige van kúnnen zijn, ware het niet dat één blik uit het raam al genoeg zei: het motregende en de lucht zal potdicht. Noppes Venusovergang. Om 06.00 uur nog een poging gewaagd, maar de weergoden waren ons niet gunstig gezind, het bleef continue Cumulus Interruptus, de spelbreker die al zo vaak roet in het eten heeft gegooid. Uiteraard word ik de hele dag platgebombardeerd met prachtige, adembenemende, jaloersmakende foto’s van over de hele wereld van het unieke tafereel, zoals het exemplaar hierboven, gemaakt door Niki Giada. Wat Nederland vanmorgen overkwam – behalve een piepklein stukje in het uiterste noorden, waar ze de Venusovergang kort na zonsopkomst nog konden zien – wordt prachtig weergegeven in de Fokke & Sukke© van vandaag, te zien in NRC-Handelsblad:

Credit: Fokke & Sukke / NRC

Meer foto’s zijn te vinden in de bron van deze blog. Bron: Universe Today.

Wat we hadden kunnen zien…de venusovergang van 6 Juni 2012

Venustransit 2004

En ja hoor…het