Water uit Europa-oceaan komt soms aan het oppervlak

Europa ocean surface interaction

Credit; W. M. Keck Observatory, California Institute of Technology (Caltech)

Dankzij de geavanceerde spectrograaf van het W.M. Keck Obervatorium hebben Mike Brown (beter bekend als de Pluto-doder, aangezien hij het Kuipergordelobject heeft ontdekt dat gezorgd heeft voor de degradatie van Pluto) en Kevin Hand aangetoond dat water uit de oceaan van Europa aan het oppervlak van de Jupitermaan terecht kan komen.De gegevens suggereren dat er chemische uitwisseling plaatsvindt tussen de oceaan en het oppervlak, waardoor de oceaan een rijkere chemische omgeving wordt. Hieruit blijkt dat het analyseren van het oppervlak kan leiden tot een beter begrip van de oceaan diep eronder.Sinds de Galileo-missie naar Jupiter, in de jaren ’90, hebben wetenschappers zich afgevraagd wat de samenstelling is van het oppervlak van Europa. De spectrograaf aan boord van Galileo was namelijk niet in staat om dit te bepalen. Nu is dit wél gelukt vanaf de aarde, dankzij de technologisch geavanceerde Keck-telescoop. Deze is uitgerust met adaptieve optiek, om het verstorende effect van de aardatmosfeer op te heffen, en met de zeer geavanceerde OSIRIS-spectrograaf. Dankzij deze technologische hoogstandjes heeft men uitgewezen dat het oppervlak van Europa magnesiumsulfaat en epsomiet bevat – stoffen die alleen uit de onderliggende oceaan afkomstig kunnen zijn. Schijnbaar komt materiaal uit de oceaan dus aan het oppervlak terecht – en vermoedelijk gebeurt het omgekeerde ook. Dat betekent dat er mogelijk energietransport plaatsvindt van het oppervlak richting de oceaan, wat van groot belang is voor de leefbaarheid van Europa. Bron: Keck Observatory.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.